حقوق ما به اندازه پول تو جیبی بچه دبستانیهای آقازادهها هم نیست!
جمعی از معلمان شرکتی در تماس با ایلنا با انتقاد از افزایش قیمتها گفتند: وضع ما روز به روز بدتر میشود، در نقاط دور افتاده درس میدهیم و حقوقی که دریافت میکنیم حتی به اندازهی پول تو جیبیِ بچه دبستانیهای آقازادهها هم نیست.
آنها میگویند: حقوق ما حتی به اندازهی خرید مایحتاج ده روز هم کفاف نمیدهد و وضعیت شغلی ما بعد از سالها تدریس در مدارس هنوز تغییر نکرده است.
این معلمان میگویند: وعدهی تبدیل وضعیت معلمان غیر رسمی بارها در قالب طرحهای مختلف داده شده، اما صرفا در حد وعده باقی مانده و ما بعد از چند سال، هنوز با حقوق ناچیز و بیمهی نصفه و نیمه فعالیت میکنیم.
آنها میگویند: بعضاً فرصت اشتغال در مناطقی که ما در آن زندگی میکنیم محدود است و بنابراین مجبوریم به این کار بیمزد و مواجب ادامه بدهیم.
معلمان شرکتی میگویند: دولت جراحی اقتصادی میکند و نرخ ارز را بالا میبرد و ارز ترجیحی را از کالاهای اساسی برمیدارد، آنهم در حالی که حقوق ما حتی با همان قیمتهای قبلی هم برای خرید اساسیترین نیازهای زندگی تکافو نمیکرد.
آنها از آینده معیشت خود ابراز نگرانی میکنند و میگویند: معلوم نیست در شرایطی که همه قیمتها افزایش یافته و این افزایش قیمت احتمالاً بیشتر هم خواهد شد، چگونه میتوان با حقوق زیر ده میلون تومان زندگی کرد؟
