آفتابنیوز : 
کردها در هر کدام از این کشورها اقلیت بوده ولی دارای زبان، آداب و رسوم مشترک هستند و همه آنها در کشوری که زندگی می کنند، نوعی حس ناراحتی از نادیده گرفته شدن خود دارند. پس از اینکه نقشه جهانی بعد از جنگ جهانی اول کشیده شد، قرار بود فاتحان جنگ کردستان را یکپارچه کنند ولی با خشک شدن جوهر نقشه، این کردستان بین چهار کشور دیگر تقسیم شد.
سپس سه قدرت برتر دنیا، امریکا، بریتانیا و فرانسه، در سال 1991 به این منطقه بازگشتند تا در جنگ خلیج فارس بجنگند. این جنگ کردها را به شمال عراق راند و آنها اصولا به خود واگذاشته شدند تا تحت نظارت امریکا و بریتانیا حکومت خود را داشته باشند. دوازده سال بعد، حکومت آنها زمینه را برای حمله سال 2003 به عراق آماده کرد.
عراقی ها روز شنبه در سراسر کشور در مورد قانون اساسی خود تصمیم می گیرند و وضعیت استقلال کردها را مشخص می کنند. این قانون شامل محدودیت هایی قانونی برای خود مختاری گسترده آنهاست که امیدهای بسیاری برای کردها از شرق، غرب و شمال برانگیخته است.
نماینده واشنگتن در حزب دموکراتیک کردستان ایران که خواهان جدایی است، می گوید آنچه در عراق می گذرد تاثیری بسزا بر ایران دارد زیرا مرز دو کشور بسیار سست است.
وی مدعی است : بسیاری از شش میلیون کردی که در ایران زندگی می کنند از نادیده گرفته شدن از سوی اکثریت فارس های ایران گله مندند و این نارضایتی در میان سایر اقلیت های ایران هم وجود دارد. به گفته این نماینده این گروه شامل آذری ها و بلوچ ها می شود.
چنین تفاوت های گسترده ای، تصویر ایران را که تحت اسلام شیعه تعریف می شود، تحت تاثیر قرار میدهد ولی از جایی که اکثریت عراقی ها شیعه هستند، حکومت مذهبی ایران عموما خواهان قانون اساسی است که نفوذ آنها را بیشتر کند.
نگرانی عمده ایران در مورد قانون اساسی عراق، شکل گیری این کشور به شکل فدرالیسم است و به گفته فرماندار مهاباد، نا آرامی هایی که در شهرهای کردنشین ایران پس از انتشار پیش نویس قانون اساسی عراق ایجاد شد، از سوی افراد مشکل ساز بوده است.
معادله کردها از سمت کردهای عراق بسیار پیچیده تر است زیرا احزاب کرد این کشور در پیشینه استقلال خود به دولت های ایران و سوریه وابسته بودند و در زمان تبعید در آنجا به سر برده و علیه صدام متحد شده بودند. اکنون کردهای عراق نقش کلیدی در بغداد دارند که از جمله ریاست جمهوری عراق را شامل می شود.