آفتابنیوز :
آفتاب: کاهش تولید گندم و نیاز به واردات گندم در سال جاری چه از آمریکا و چه از هر کشور دیگری برای کارشناسان بخش کشاورزی قابل پیشبینی بود.
این مطلب را دکتر بهزاد قرهیاضی معاون سابق آموزش و تحقیقات وزارت کشاورزی و مدیر گروه فناوریهای نو در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام درباره نیاز ایران به واردات گندم و مطرح شدن احتمال این واردات از آمریکا به خبرنگار اقتصادی آفتاب گفت.
براساس خبری که اخیرا رویترز منتشر کرد ایران برای نخستین بار طی 26 سال گذشته برای وارد کردن بیش از یک میلیون تن گندم معادل 350 میلیون دلار از آمریکا ثبت نام کرده است.
به گزارش رویترز این درخواستها در طول هفتههای متمادی و به تدریج ارائه شده است.
شان مک کمبریج، تحلیلگر موسسه «برودنشیال فایننشال» به این خبرگزاری گفته است که ایران برای رفع نیاز خود و خریداری مقدار گندم مورد نیاز باید به دنبال فروشندگان متعددی برود. «با اینحال ایران برای خرید گندم از آمریکا با اکراه عمل کرده است».
در این ارتباط دکتر قرهیاضی میگوید: «نیاز ایران به واردات محصولات کشاورزی از جمله گندم بارها از سوی کارشناسان پیشبینی شده بود بر این اساس 54 نفر از استادان کشاورزی در سال 85 در نامهای خطاب به رئیس جمهور در مورد مسئله ناپایداری تولیدات کشاورزی هشدار داده بودند. اما در آن هنگام وزیر کشاورزی عنوان کرد که بخشی از این استادان از حذف شدگان وزارت کشاورزی و بخش دیگر آنان از مشاورانی بودند که پیش ازاین از دولت پول میگرفتند و اکنون به دلیل منافع شخصی این هشدارها را مطرح میکنند. این واکنش وزیر کشاورزی دولت نهم در مقابل جمعی از دلسوزان بخش کشاورزی کشور بود».
این کارشناس بر این نکته تاکید میکند که شخصا در زمانهای مختلف اعلام کرده است که برخلاف آنچه از سوی وزارت کشاورزی مطرح میشود ایران هرگز در تولید گندم خودکفا نشده است.
او میگوید: «در حالی که اعلام میشد ما صادرکننده گندم شدیم در واقع در سه سال اخیر تا سال 86، 5/1 میلیون تن گندم وارد کشور و فقط 500 هزار تن گندم در بهترین شرایط آب و هوایی صادر شد».
مدیر گروه فناوریهای نو در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام تاکید میکند: «برای نصب مدال خودکفایی بر سینه و تبلیغات سیاسی، از خودکفایی در گندم سخن گفتند و با این مستمسک بخشی از خادمان و فرهیختگان بخش کشاورزی را حذف و برای اثبات ادعای دروغ خودکفایی در محصول گندم، خودکفایی در بسیاری از دیگر محصولات کشاورزی را از دست دادند و حتی تولید آن را حذف کردند».
این کارشناس کشاورزی با بیان اینکه در سال 83 واردات حبوبات به ایران صورت نگرفته بود تاکید میکند: «در آن سال 100 هزار تن صادرات حبوبات داشتیم اما در انتهای سال 86، 100 هزار تن وارد شد و هیچ صادراتی صورت نگرفت. این به آن معنا است که به دلیل سیاستهای نادرست تنها در حبوبات 200 هزار تن محصول آن هم با گذشت سه سال کم آوردیم. برای اثبات ادعای خودکفایی در تولید گندم، سطح کشت پنبه به پایینترین مقدار در شصت سال گذشته رسید و سطح کشت دانههای روغنی که کشت آن زمانی به 170 هزار هکتار رسیده بود نیز به زیر 90 هزار هکتار تقلیل یافت. سطح کشت چغندرقند هم در این مدت به یک سوم گذشته رسید و البته واردکنند سیبزمینی نیز شدیم».
او میگوید: «بهتر است در سال 87 دیگر از خشکسالی به عنوان موهبتی برای سرپوش گذاشتن بر ندانم کاریهای خود استفاده نکنیم چرا که عملکرد و سیاستهای نادرست صورت گرفته در این مدت دیگر بر کسی پوشیده نمانده است».
دکتر قرهیاضی به بند 38 سیاستهای کلی برنامه چهارم توسعه اشاره می کند و میگوید: «برخلاف این بند از سیاستهای کلی برنامه چهارم که به تایید رهبر معظم انقلاب نیز رسیده و بر امنیت غذایی مردم با اتکا به تولید داخلی تاکید میکند، دست استمداد دولت به سوی آمریکا و یا هر کشور دیگر دراز میشود. اگر درخواست خرید گندم از آمریکا را تکذیب میکنیم آیا واردات بخش اعظم شکر و برنج را از دبی که هیچ میزان تولیدی در این محصولات ندارد را نیز میتوانیم تکذیب کنیم؟!».
وی ادامه میدهد: «چه فرقی دارد که محصول گندم از آمریکا وارد و یا از طریق واسطه و با پرداخت حق واسطهگری به دبی وارد کشور شود. مگر با پرداخت اضافی حق دلالی به کشورهای دیگر میتوان حقیقت که همان ناخودکفایی در تولیدات کشاورزی است را از چشم مردم و نسلهای آینده پنهان کرد. آیا دولت میتواند برداشت از حساب ذخیره ارزی برای واردات محصولات کشاورزی تولید نشده در داخل را نیز منکر شود»؟