آفتابنیوز : 
یکی از طرق احتمالی این است که آمریکا و انگلیس زمانی که جامعه جهانی از برخورد با ایران بازماند، وارد عمل شوند. باور عمومی این است که حتی به رغم شکست دیپلماسی اروپا و سازمان ملل، آمریکا آنقدر درگیر مسائل عراق شده که نمی تواند وارد جنگ با ایران شود.
اما تصور این موضوع تنها درک نادرستی از قابلیت ها و مقاصد دولت بوش را نشان می دهد. آمریکا از نیروی هوایی خود در عراق استفاده نکرده بود در حالی که دارای هزاران هواپیمای جنگی و موشک است. با اینکه نیروی دریایی بسیار درگیر جنگ عراق شده بود ولی هنوز هم نیروهای کافی برای تامین امنیت مناطق نفتی وجود دارند.
این احتمال کم است که حمله آمریکا تنها محدود به مکان های مشکوک به تولید تسلیحات کشتار جمعی شود یا به منظور اشغال کشور باشد. حمله نظامی آمریکا احتمالا به منظور آسیب زدن به زیربنای نظامی، سیاسی و اقتصادی (شامل نفت) صورت خواهد گرفت زیرا به این ترتیب ایران درگیر جنگ داخلی شده و به حمایت آمریکا نیاز خواهد داشت.
نتایج منفی محتمل این حمله نیز کاملا معلوم هستند ولی طرفداران سیاست جنگی به این موضوع استدلال می کنند که اگر ایران به فعالیت هسته ای خود ادامه دهد تهدیدات بالقوه آن برای اسرائیل و آمریکا بسیار بیشتر خواهند شد از این رو به زعم آنها ناتوان کردن ایران خود به خود این خطرها را کاهش خواهد داد.
اگر آمریکا به راه خود ادامه دهد، انگلیس شاید نخواهد دوباره شاهد مناقشه ای مانند عراق باشد ولی نباید فراموش کرد که نیروهای انگلیسی اکنون در آن منطقه و در مرزهای ایران حضور دارند به این دلیل عدم همراهی آمریکا در جنگ، بعید می نماید.
کاری که آمریکا و انگلیس در مورد تسلیحات کشتار جمعی انجام می دهند بسیار کم است زیرا تنها ایران را در نظر گرفته و هند و پاکستان و اسرائیل یا مصر را، اگر خود کشورهای غربی را در نظر نگیریم، از نظر دور می دارند. معاهداتی که در این زمینه تنظیم شده اند تاکنون به خوبی عمل کرده اند ولی باید دانست که برخورد با ایران به تنهایی به هیچ وجه درست نیست.