در روزگاران گذشته، آينه را از صفحه فلزي جلا داده شده درست مي كردند. ولي بعدها آينه را از صفحه اي شيشه كه پرداخت شده بود، ساختند كه البته پشت آينه را نقره اندود هم مي كردند. گفته مي شود فكر استفاده از آينه براي بشر از زماني پيدا شد كه انسان عكس خود را در سطح آب ديد ، و يا شايد برحسب حادثه برخي تكه هاي صاف فلزي را به دست آورده و عكس خود را درون اين شي مشاهده نمود. به مرور زمان و با پيشرفت مواد اوليه براي زندگي انسان هاي نخستين توانستند تكه هاي فلزات را به اشكالي درآورده و صيقل داده و چيزي شبيه به آينه را براي استفاده خود بسازند.معناي خوبي نخواهد داشت و بايد در انتظار بلا و آسيبي بود.
اما نخستين مردمي كه توانستند با شيشه و جيوه و قلع يك آينه زيبا بسازند همانا مردم " ونيز" بودند. حدود سال 1300 بود كه آنان شروع به ساختن چنين آينه هايي كردند و طولي نكشيد كه اين آينه ها جايگزين آينه هاي فلزي شد.