مهاجرانی و بازتاب ادبيات معين

به گزارش آفتاب نیوز، ادبيات دکتر معين
سال نخست پيروزی انقلاب بود. همان سالی که همه گويي بر فراز ابرها حرکت می‌کردند شادی و سرور و لبخند اولين جلوه‌ی حضور و حرکت بود. زوج دانشجويي صاحب پسری شده بودند. می‌گفتند بچه بی‌ قراری می‌کند، رفتند پيش دکتر معين، پرسيدم خير بود؟ دوست دانشجو لبخند زد و گفت اين آقای دکتر معين پزشک عجيبه! گفت اين بچه که گريه نمی‌کنه بايد بيش از اين گريه کنه تا اکسيژن بيشتری مصرف کنه هر وقت هم ديديد بچه زيادی آرومه خودتان صدايش را در بياوريد.
اين روزها پيداست که دکتر معين دارد صدای برخی را در می‌آورد. البته همه از عزيزان و بزرگان هستند، اما واقعيت اين است که همه از بزرگ و کوچک به اکسيژن نياز دارند.
وقتی موضع گيری ها و سخنان يا شعارهای کاندی داهای رياست جمهوری را با يکديگر می سنجيم کاملاً روشن است ...
دکتر معين و نيز دکتر رضا خاتمی از ادبياتی بهره می‌گيرند که نسبتی نزديک با صدای مردم دارد. بديهی است که مراد از صدای مردم همان صدايی است که نسل جوان جامعه‌ی ما نشانه و نمودار آنند. صدای زلال و شفاف و صريح و پرهیز از واژگان یا مواضعی که مثل بازی با یخ چیزی در دست و ذهن شنونده نمی‌ماند. بپذیریم که گاه جامعه نيازمند هوای تازه است اما مهم نشانه‌های هوای تازه است و نه لفظ آن يا لقلقه‌ی آن بر زبان. به نظرم با همين آهنگ صدای دکتر معين، مردم ما بازتاب صدای خود را در مواضع ايشان می‌بينند.