سرانجام پروژههای ایران در ونزوئلا چه میشود؟
فداحسین مالکی در گفتوگو با ایلنا، درباره اتفاقات رخ داده در ونزوئلا گفت: اتفاقی که در ونزوئلا رخ داد، واقعاً شوک بزرگی به جامعه بینالمللی وارد کرد؛ بهویژه از این جهت که حمله به یک کشور و بازداشت رئیسجمهور قانونیاش، آن هم با چنین شیوهای که در رسانهها بازتاب یافت، عملاً بسیاری از معادلات، نظمها و قواعد بینالمللی را زیر سوال میبرد.
نگرانی جهانی از زیر پا گذاشته شدن نظم، قانون و منشور بینالمللی
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی، خاطرنشان کرد: نگرانیای که امروز در سطح جوامع و کشورهای مختلف دنیا مطرح است، ناظر بر این پرسش اساسی است که جهان به چه سمتی در حال حرکت است؛ جهانی که در آن باید نظم، قانون، قواعد و منشور که باعث مرزبندی کشورها میشود، حاکم باشد؛ همه چیز زیر پا گذاشته میشود و درباره این مهم نگرانی وجود دارد.
وی تاکید کرد: سازمانهای بینالمللی، مجمع عمومی و نهادهای مسئول باید هرچه سریعتر در برابر رفتارها و تصمیمات نادرست حاکمان آمریکایی موضعگیری کنند؛ چراکه اگر اینگونه باشد همه کشورها میروند به این سمت که به جدیدترین و مدرنترین سلاحها و بمت اتم مجهز شوند تا در برابر کشورهای دیگر خودشان را بیمه کنند و در نهایت دنیا به سمت غرق شدن برود، آن هم به واسطه تصمیمات غلطی که حاکمان آمریکایی میگیرند.
اتفاقات ونزوئلا بیش از آنکه مداخله خارجی باشد یک کودتای داخلی است
مالکی با بیان اینکه از نگاه من، این ماجرا بیش از آنکه صرفاً یک مداخله خارجی تلقی شود، به نوعی یک کودتای داخلی بوده است، یادآور شد: دو جریان سیاسی رقیب که در آن کشور رقابت جدی در انتخابات ریاستجمهوری داشتند، یکی گرایش به غرب و دیگری گرایش به شرق داشت که مادورو طرفدار شرق بود و آن فردی که در حال حاضر ترامپ میخواهد به عنوان رئیسجمهور در این کشور بگذارد، طرفدار آمریکا است.
وی ادامه داد: بنا بر برخی اطلاعات خاص که هنوز بهطور کامل رسانهای نشده، تمام صحنهگردانیها، از جمله یورش به کاخ ریاستجمهوری و حتی روند بازداشت، توسط جریان داخلی طرفدار غرب انجام شد و در نهایت مادورو بازداشت و به آمریکاییها تحویل داده شد. این وضعیت را میتوان مصداق کودتا دانست. اما به جای اینکه این اتفاق کودتای داخلی عنوان شود برای اینکه بُرد برای آمریکا باشد میگویند این کشور وارد ونزوئلا شد و کار را تمام کرد در واقع به جای اینکه ریشه داخلی بیان شود، به نفع آمریکا جهتدهی شده است.
آینده دنیا بسیار بغرنج و پیچیده خواهد بود
این عضو کمیسیون امنیت ملی وسیاست خارجی بیان کرد: با وجود همه این تحلیلها، آنچه مسلم است این است که حمله صورتگرفته، آشکارا نقض قواعد و حقوق بینالملل محسوب میشود. اگر به حوادث و تحولات اخیر منطقه و جهان بنگریم، بهروشنی درمییابیم که آینده دنیا بسیار بغرنج و پیچیده خواهد بود.
وی افزود: از یک سو ایران و آمریکا در حال مذاکرهاند و از سوی دیگر، رژیم صهیونیستی بهعنوان نیروی نیابتی، به ایران حمله میکند. این پرسش جدی مطرح است که در کجای دنیا همزمان با برگزاری مذاکرات، شاهد حملات نظامی از این دست هستیم؟ با این اقدامات، دیپلماسی از بین میرود و زیر سوال برده و نابود شد. در قطر هم این اتفاق افتاد و آنچه که به عنوان اقدامات دیپلماتیک مطرح میشد زیر سوال قرار گرفت. در خصوص حمله به ونزوئلا هم همین اتفاق میافتد.
در آینده ثروت و منابع ونزوئلا در معرض غارت و چپاول قرار خواهد گرفت
مالکی با اشاره به اینکه حمله آمریکا به ونزوئلا را نباید جدا از مسئله منابع انرژی و نفت فروان این کشور تحلیل کرد، اظهار داشت: ونزوئلا کشوری با ذخایر عظیم نفت و انرژی است و بهطور قطع از این پس آمریکا تلاش خواهد کرد سیطره خود را بر منابع نفتی این کشور گسترش دهد. همانگونه که در عراق چنین کردند و در افغانستان هم نسبت به معادن آن کشور اقدام نمودند و قطعا هزینههای سنگین خود را از این طریق جبران کردند. در واقع، منابع ملت ونزوئلا و همان سرمایهای که باید صرف آینده این کشور شود، خرج آمریکا خواهد شد.
وی ادامه داد: کسانی که امروز در ونزوئلا ابراز خوشحالی میکنند، باید ابراز تاسف کنند، زیرا در آینده آن ثروت و منابعی که باید برای رفاه و آینده فرزندانشان باشد، در معرض غارت و چپاول قرار خواهد گرفت. این افراد باید بدانند که ثروت و منابع آینده نسلهای بعدی کشورشان به یغما خواهد رفت. این مجموعه مسائل، نگرانیهای جدی و گستردهای را برای جهان به همراه دارد.
سرمایهگذاریهای ایران در ونزوئلا قابل غارت نیست
سرمایهگذاری که مانده در حد یک کارخانه و برخی چیزهای دیگر است
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در پاسخ به اینکه ایران سالها در ونزوئلا سرمایهگذاریهای متعددی را در بخشها مختلف انجام داد، با حمله آمریکا به این کشور و بازداشت رئیسجمهورش این سوال مطرح میشود که تکلیف این سرمایهگذاریها چه میشود، گفت: سرمایهگذاریها در کشورها اتفاق میافتد و چیزی نیست که بتوان آنها را غارت کرد. ایران سالها در ونزوئلا سرمایهگذاری داشته است، اما چندسالی که این روند ادامه پیدا نکرده است و آن چیزی که مانده شنیدم که در حد یک کارخانه و برخی چیزهای دیگر است.
بسیاری از شرکتهای ایرانی پس از پایان درگیریها، مجدداً برای تکمیل پروژههای خود به سوریه بازگشتهاند
وی بیان کرد: مشابه آنچه در سوریه انجام شد و امروز شاهد هستیم که بسیاری از شرکتها پس از پایان درگیریها، مجدداً برای فعالیت و تکمیل پروژههای خود به سوریه بازگشتهاند. مانعی نیست و هماهنگ هم شده است که بروند و فعالیت خودشان را انجام دهند در ونزوئلا و جاهای دیگر هم همین اتفاق میافتد.
مالکی در پاسخ به این که آیا ایران در ونزوئلا تنها در بخش صنایع سرمایهگذاری داشته است یا پروژههای نفتی هم در این کشور داشته است، بیان کرد: تا جایی که اطلاع دارم در ونزوئلا سرمایهگذاری در صنایع داریم و اگر سرمایهگذاری نفتی هم باشد؛ ساختار این قضیه که از بین نمیرود، اگر بخش خصوصی سرمایهگذاری کرده باشد ادامه پیدا خواهد کرد.
قضیه ونزوئلا با سوریه متفاوت است
بخش خصوصی ما در ونزوئلا نباید نگران باشد
وی تاکید کرد: قضیه ونزوئلا با سوریه متفاوت است؛ در سوریه همه چیز دگرگون شد. در ونزوئلا مادورو رفته است و انتخابات برگزار میشود، معمولاً کشورهایی که سرمایهگذاری کردهاند، سیاستهای خود را بهطور کامل کنار نمیگذارند، بخش خصوصی ما اگر در ونزوئلا است، نباید نگران باشد چراکه از طریق دیپلماسی و هماهنگیهای حقوقی، تلاش میکنند تا لطمهای نخورند.
مالکی عنوان کرد: اگر شهروندان ایرانی، دفاتر یا شرکتهای ایرانی در آن کشور حضور داشته باشند، طبیعتاً پیگیری امور آنها باید از طریق دستگاه دیپلماسی صورت گیرد یا حتی اگر مشارکت دولتی در بخش سرمایهگذاری در ونزوئلا داشته باشیم هم از همین طریق پیگیری خواهد شد.
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی درباره اینکه مدتی پیش خبری مطرح شد مبنی بر خروج ایران از پروژه متروی ونزوئلا تکلیف سایر پروژههای در دست اجرای ایران چه خواهد شد، گفت: پروژههایی که ما آنجا داشته باشیم بهویژه پروژههایی که بر اساس قراردادهای بینالمللی بسته شده است، هر دولتی در این کشور مستقر شود موظف به رعایت آن است. مانند خود ایران؛ برخی از قراردادهای ما از دوران دولت احمدینژاد منعقد شدهاند. این قراردادها دارای چارچوبهای حقوقی مشخصی هستند و حتی در صورت تغییر دولتها، تعهدات دو طرف باید محترم شمرده شود و از مسیرهای قانونی پیگیری شود، حتی اگر فسخی هم صورت گیرد دو طرف باید به فسخ قرارداد دست بزنند.
