سقوط نیکولاس مادورو؛ سرمایه های ایران در ونزوئلا چه میشود؟
محمد طبیبیان- اقتصاددان نوشت: دولت مادورو در ونزوئلا با یک حمله نظامی آمریکا طی چند ساعت سرنگون و او نیز توسط نیروهای آمریکا دستگیر شده است. گذشته از آثار سیاسی، این پرسش مطرح میشود که تأثیر اقتصادی انعکاس این رخداد بر ایران چگونه است؟ یکم، تکلیف سرمایهگذاری های نسنجیده دولت و شرکتهای ایرانی از جمله در برخی صنایع و ساختمان سازی و پروژه های زیربنایی چه میشود؟ آیا شرکت های خصوصی و پیمانکار با سرمایه و تصمیم خود وارد آن بازار ورشکسته شدهاند و یا با حمایت و تشویق دولت؟ اگر تصمیم شخصی بوده خود مسئول زیان خود هستند. اگر تشویق دولت بوده چرا چنین ضایعهای فراهم شده و عامل آن چه فرد یا تشکیلاتی بوده و پاسخگوی زیان این شرکتها چه بخشی از حکومت است؟
دوم، تأثیر این رخداد بر بازار نفت چه خواهد بود و درآمدهای ناچیز موجود چه سرنوشتی خواهد داشت؟ شاید ضروری باشد موارد مذکور توسط نهاد های دولتی مسئول بررسی گردد.
فداحسین مالکی، نیز در گفتوگو با ایلنا، درباره اتفاقات رخ داده در ونزوئلا گفت: اتفاقی که در ونزوئلا رخ داد، واقعاً شوک بزرگی به جامعه بینالمللی وارد کرد؛ بهویژه از این جهت که حمله به یک کشور و بازداشت رئیسجمهور قانونیاش، آن هم با چنین شیوهای که در رسانهها بازتاب یافت، عملاً بسیاری از معادلات، نظمها و قواعد بینالمللی را زیر سوال میبرد.
وی ادامه داد: بنا بر برخی اطلاعات خاص که هنوز بهطور کامل رسانهای نشده، تمام صحنهگردانیها، از جمله یورش به کاخ ریاستجمهوری و حتی روند بازداشت، توسط جریان داخلی طرفدار غرب انجام شد و در نهایت مادورو بازداشت و به آمریکاییها تحویل داده شد. این وضعیت را میتوان مصداق کودتا دانست. اما به جای اینکه این اتفاق کودتای داخلی عنوان شود برای اینکه بُرد برای آمریکا باشد میگویند این کشور وارد ونزوئلا شد و کار را تمام کرد در واقع به جای اینکه ریشه داخلی بیان شود، به نفع آمریکا جهتدهی شده است.
این عضو کمیسیون امنیت ملی وسیاست خارجی بیان کرد: با وجود همه این تحلیلها، آنچه مسلم است این است که حمله صورتگرفته، آشکارا نقض قواعد و حقوق بینالملل محسوب میشود. اگر به حوادث و تحولات اخیر منطقه و جهان بنگریم، بهروشنی درمییابیم که آینده دنیا بسیار بغرنج و پیچیده خواهد بود.
وی افزود: از یک سو ایران و آمریکا در حال مذاکرهاند و از سوی دیگر، رژیم صهیونیستی بهعنوان نیروی نیابتی، به ایران حمله میکند. این پرسش جدی مطرح است که در کجای دنیا همزمان با برگزاری مذاکرات، شاهد حملات نظامی از این دست هستیم؟ با این اقدامات، دیپلماسی از بین میرود و زیر سوال برده و نابود شد. در قطر هم این اتفاق افتاد و آنچه که به عنوان اقدامات دیپلماتیک مطرح میشد زیر سوال قرار گرفت. در خصوص حمله به ونزوئلا هم همین اتفاق میافتد.
در آینده ثروت و منابع ونزوئلا در معرض غارت و چپاول قرار خواهد گرفت
مالکی با اشاره به اینکه حمله آمریکا به ونزوئلا را نباید جدا از مسئله منابع انرژی و نفت فروان این کشور تحلیل کرد، اظهار داشت: ونزوئلا کشوری با ذخایر عظیم نفت و انرژی است و بهطور قطع از این پس آمریکا تلاش خواهد کرد سیطره خود را بر منابع نفتی این کشور گسترش دهد. همانگونه که در عراق چنین کردند و در افغانستان هم نسبت به معادن آن کشور اقدام نمودند و قطعا هزینههای سنگین خود را از این طریق جبران کردند. در واقع، منابع ملت ونزوئلا و همان سرمایهای که باید صرف آینده این کشور شود، خرج آمریکا خواهد شد.
وی ادامه داد: کسانی که امروز در ونزوئلا ابراز خوشحالی میکنند، باید ابراز تاسف کنند، زیرا در آینده آن ثروت و منابعی که باید برای رفاه و آینده فرزندانشان باشد، در معرض غارت و چپاول قرار خواهد گرفت. این افراد باید بدانند که ثروت و منابع آینده نسلهای بعدی کشورشان به یغما خواهد رفت. این مجموعه مسائل، نگرانیهای جدی و گستردهای را برای جهان به همراه دارد.
سرمایهگذاریهای ایران در ونزوئلا قابل غارت نیست
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در پاسخ به اینکه ایران سالها در ونزوئلا سرمایهگذاریهای متعددی را در بخشها مختلف انجام داد، با حمله آمریکا به این کشور و بازداشت رئیسجمهورش این سوال مطرح میشود که تکلیف این سرمایهگذاریها چه میشود، گفت: سرمایهگذاریها در کشورها اتفاق میافتد و چیزی نیست که بتوان آنها را غارت کرد. ایران سالها در ونزوئلا سرمایهگذاری داشته است، اما چندسالی که این روند ادامه پیدا نکرده است و آن چیزی که مانده شنیدم که در حد یک کارخانه و برخی چیزهای دیگر است.
وی بیان کرد: مشابه آنچه در سوریه انجام شد و امروز شاهد هستیم که بسیاری از شرکتها پس از پایان درگیریها، مجدداً برای فعالیت و تکمیل پروژههای خود به سوریه بازگشتهاند. مانعی نیست و هماهنگ هم شده است که بروند و فعالیت خودشان را انجام دهند در ونزوئلا و جاهای دیگر هم همین اتفاق میافتد.
مالکی در پاسخ به این که آیا ایران در ونزوئلا تنها در بخش صنایع سرمایهگذاری داشته است یا پروژههای نفتی هم در این کشور داشته است، بیان کرد: تا جایی که اطلاع دارم در ونزوئلا سرمایهگذاری در صنایع داریم و اگر سرمایهگذاری نفتی هم باشد؛ ساختار این قضیه که از بین نمیرود، اگر بخش خصوصی سرمایهگذاری کرده باشد ادامه پیدا خواهد کرد.
وی تاکید کرد: قضیه ونزوئلا با سوریه متفاوت است؛ در سوریه همه چیز دگرگون شد. در ونزوئلا مادورو رفته است و انتخابات برگزار میشود، معمولاً کشورهایی که سرمایهگذاری کردهاند، سیاستهای خود را بهطور کامل کنار نمیگذارند، بخش خصوصی ما اگر در ونزوئلا است، نباید نگران باشد چراکه از طریق دیپلماسی و هماهنگیهای حقوقی، تلاش میکنند تا لطمهای نخورند.
مالکی عنوان کرد: اگر شهروندان ایرانی، دفاتر یا شرکتهای ایرانی در آن کشور حضور داشته باشند، طبیعتاً پیگیری امور آنها باید از طریق دستگاه دیپلماسی صورت گیرد یا حتی اگر مشارکت دولتی در بخش سرمایهگذاری در ونزوئلا داشته باشیم هم از همین طریق پیگیری خواهد شد.
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی درباره اینکه مدتی پیش خبری مطرح شد مبنی بر خروج ایران از پروژه متروی ونزوئلا تکلیف سایر پروژههای در دست اجرای ایران چه خواهد شد، گفت: پروژههایی که ما آنجا داشته باشیم بهویژه پروژههایی که بر اساس قراردادهای بینالمللی بسته شده است، هر دولتی در این کشور مستقر شود موظف به رعایت آن است. مانند خود ایران؛ برخی از قراردادهای ما از دوران دولت احمدینژاد منعقد شدهاند. این قراردادها دارای چارچوبهای حقوقی مشخصی هستند و حتی در صورت تغییر دولتها، تعهدات دو طرف باید محترم شمرده شود و از مسیرهای قانونی پیگیری شود، حتی اگر فسخی هم صورت گیرد دو طرف باید به فسخ قرارداد دست بزنند.
سرمایه های ایران در سوریه چه شد ۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ دلار !!!!!؟؟؟؟؟؟این هم همان می شود . . همون اتفاقی که در سوریه برای پولهای ملت ایران افتاد در ونزوئلا هم خواهد افتاد و ... رفتاری مشابه سوریه خواهیم دید... این طور بگیم خیلی ساده و بی ریاست و فهم آن راحت تره. پیچاندن لقمه مناسب نیست. صداقت گفتار شایسته تر. 
