روشي براي رهايي ذهن

به گزارش آفتاب نیوز،  اما اغلب علاوه بر كسب آرامش با هدف روان‌آگاهي و بصيرت انجام مي‌گيرد. مديتيشن مستلزم سد كردن راه جهان پيچيده و بغرنج خارج و همزمان پرهيز از هر خواسته ذهني مي‌باشد.
برخي نظريه‌پردازان تصور مي‌كنند كه ذهن در صورتي كه فارغ از مطالبات و خواسته‌هاي روزمره و رها از مشكلاتي كه بايد آنها را حل كند، باشد خود به خود شفاف مي‌شود و در ايجاد رشد و تعالي و هارموني داخلي خلاقيت لازم را پيدا خواهد كرد. بنابراين هنگامي كه ذهن براي تمركز هر آنچه مي‌خواهد آزاد است، (نه جايي كه ما جهت‌گيري مي‌كنيم) نكات مهم را درمي‌يابد و درك عميق‌تري را ميسر مي‌سازد. برخي ديگر از نظريه‌پردازان معتقدند طي مديتيشن، شخص همه توجه خود را بر يك فعاليت مثل تنفس يا يك شمع يا يك صدا، معطوف مي‌سازد كه مسير انرژي را از نگهداشتن افكار و احساسات سركوب شده منحرف مي‌سازد.
بنابراين افكار و احساسات ناخودآگاه مي‌توانند رانده شده كه اين امر منجر به بينش و آگاهي جديد مي‌شود.
مديتيشن معمولا با اعتقادات مذهبي نيز ارتباط دارد به طوري كه بسياري از مردم در جستجوي ايمان بيشتر يا براي برقراري ارتباط با خدا به آن مي‌پردازند. شايد بتوان گفت مديتيشن يك هنر قديمي است و قدمت آن به 500 سال پيش از ميلاد برمي‌گردد كه بودا زندگي را رنج‌آور و آرزوها را عامل ايجاد رنج و تعب خواند و راه كاهش آن را كنار گذاشتن و دست برداشتن از آرزوها معرفي كرد.

اهداف موردنظر در مديتيشن

- رسيدن به آرامش و در نتيجه سلامت بيشتر.
- دستيابي به حالت هشياري آرام‌بخش كه در آن فعاليت‌هاي بدن شامل تنفس، ضربان قلب كند مي‌شوند و ذهن ظاهرا تواناتر شده و فرد قادر به خويشتن‌داري و تسلط بر خود است.
البته فوايد بسيار ديگري نيز براي اين عمل مطرح شده‌اند كه برخي از آنها هنوز كاملا به طريق علمي ثابت نشده‌اند. براي مثال برخي ادعا مي‌كنند مديتيشن به درمان بيماري‌هاي جسمي نيز كمك مي‌كند. همچنين گفته مي‌شود از اين طريق و به واسطه يكي دانستن خود با ديگر اجزاي عالم مي‌توان به عنوان يك بخش طبيعي از اين كل به لذت و آرامش خاصي دست يافت.

مراحل مديتيشن

1- كسب اطلاعات: انجام عمل مديتيشن نيازمند شناخت و تمرين حركات آن است. بنابراين بايد توصيه‌هاي لازم را از اساتيد باتجربه كسب كرد. يك نكته مهم اين است كه برخي نويسندگان، وعده تاثيرات جادويي مي‌دهند. اين امر باعث ايجاد مشكلاتي مي‌شود از جمله اين كه اميدوار بودن به تاثير طولاني‌مدت مديتيشن ممكن است اما انتظار يك اثر سريع و معجزه‌آسا منجر به دست كشيدن از برخي روش‌هاي بهتر و مفيدتر مي‌شود.
2- يافتن زمان و مكان خاص براي تمرين روزانه:لازم است هر روز ساعتي به اين كار اختصاص يابد. بهترين زمان وقتي است كه شخص كمتر تحت فشار قرار دارد. همچنين يك مكان آرام و مناسب لازمه انجام تمرين است.
3- برخورداري از يك حالت هشياري و آرامش:بدين منظور بايد در يك موقعيت مناسب و راحتي نشست. به طوري كه سر براي حركت آزاد باشد. حالت خوابيده توصيه نمي‌شود. چشمها را بسته به بدن بايد اجازه آرامش داد و ذهن بايد فشارهاي جهان بيرون را فراموش كند. بايد به درون خويش فرو رفت.
4- رها كردن ذهن، تمركز بر موضوعي ثابت: هدف رسيدن به يك ذهن آزاد است. بنابراين نبايد از سوي جهان خارج در معرض خواسته‌ها و آرزوها قرار گيرد. راه حذف فشار از ذهن تمركز بر يك چيز، براي مثال توجه به شعله يك شمع، توجه به مراحل تنفس خود شخص، يا يك صداي آرام و فرحبخش است.
وقتي افكار و تصاوير به ذهن مي‌آيند نبايد نگران شد، نبايد آنها را به زور از ذهن راند يا دنبال كرد. فقط آرام باشيد و زماني كه فكر تمام مي‌شود، مجددا به تمركزتان برگرديد. بايد با تمرين و ممارست كاري كرد كه تمركز بدون تلاش صورت گيرد.
5- رها گذاشتن ذهن و مشاهده آن: در اين مرحله تنها بايد به تمركز ادامه داد. نبايد بر باقي ماندن ذهن بر تمركز پافشاري كرد. بايد از كنترل كردن امور دست برداشت و اجازه داد تا اتفاقات روي دهند. ممكن است آرزوها و افكار از ذهن عبور كنند.
مساله‌اي نيست پس از آن مي‌توان دوباره به تمركز بازگشت.
گاهي ممكن است تصور شود هيچ اتفاق خاصي رخ نمي‌دهد؛ اين هم خوب است، تنها بايد آرامش داشت. همه اين حالات طبيعي است. آنچه حائز اهميت است نگرش فرد است. او بايد جدي، آرام و خونسرد، علاقمند، خوش‌بين، صبور و به روي بينش و بصيرت نو باز باشد اما اصراري بر آن نداشته باشد. سپس مرحله مشاهده است كه مي‌توان هر آنچه را كه از خودآگاه عبور مي‌كند شامل تصاوير، احساسات، روياها، نگراني‌ها، افكار و راه‌حل‌ها را ديد. اما همواره بايد سعي در بازگشت به تمركز داشت و هيچ خواسته‌اي را به ذهن نياورد.
6- بازگشت به جهان واقعي: پس از 20 تا 30 دقيقه، تمركز خودآگاه بر شمع، تنفس، يا صدا متوقف مي‌شود و شخص به آرامي از حالت ژرف آرامش خارج مي‌شود. چشمها را مي‌توان باز كرد. به آرامي حركت كرده و دوباره تفكر آغاز مي‌شود. شايد اين حالت 2 تا 3 دقيقه طول بكشد اما بايد با انرژي تازه و در حالتي آرامش يافته ظاهر شد.
7- ثبت تجربه: و بالاخره آخرين مرحله كه شايد سودمند باشد ثبت رويداد اين تجربه است. نبايد فورا انتظار بصيرت و بينش مفيد داشت. درك خويشتن نيازمند زمان است