افزایش تحرکات هوایی آمریکا به سمت ایران؛ ماجرا چیست؟

به گزارش شفقنا، الجزیره همچنین نوشت: بر اساس تحلیل واحد تحقیقات دیجیتال Al Jazeera، ۴۴ پرواز از آمریکا به اروپا و بریتانیا انجام شده، در حالی که ۹ پرواز از اروپا به سمت خاورمیانه به پرواز درآمده است. همچنین دو پرواز دیگر از آمریکا برخاسته‌اند که مقصد آنها هنوز مشخص نشده است. مقایسه اولیه با دوره‌های آرامش پیشین نشان می‌دهد که تراکم پرواز‌های سوخت‌رسانی طی دو روز اخیر بالاتر از میانگین هفته‌های گذشته بوده که حاکی از شتاب گرفتن جابه‌جایی لجستیکی هوایی است.

داده‌های ناوبری، ترافیک هوایی شدید ایالات متحده به سمت اروپا و خاورمیانه را نشان می‌دهد (فلایت رادار)

بیشترین سهم پرواز‌های اعزامی از آمریکا به اروپا را هواپیما‌های سوخت‌رسان هوایی با ۲۴ پرواز تشکیل داده‌اند.

همچنین ۱۳ پرواز ترابری سنگین نظامی با هواپیما‌های مدل Boeing C-۱۷A Globemaster III و Lockheed C-۵M Super Galaxy ثبت شده است. افزون بر این، ۷ پرواز مربوط به هواپیما‌های ویژه عملیات پایش و هشدار زودهنگام بوده که شامل ۶ پرواز با هواپیما‌های Boeing E-۳ Sentry و یک پرواز با هواپیمای Bombardier E-۱۱A می‌شود.

تحرکات سریع هوایی ایالات متحده در نقشه‌های ردیابی باز (Flightradar) قابل مشاهده است.

در مسیر اروپا به خاورمیانه نیز ۹ پرواز ترابری نظامی رصد شده که دو مورد از آنها مقصد اعلام‌نشده داشته‌اند و سایر پرواز‌ها میان کویت، عربستان سعودی، بحرین و اردن توزیع شده‌اند.

اقدامات نظامی آمریکا به سمت خاورمیانه (رادار پرواز)

۷ پرواز سوخت‌رسان به یونان

داده‌ها همچنین نشان می‌دهد ۷ هواپیمای سوخت‌رسان نیروی هوایی آمریکا پایگاه هوایی سلطنتی میلدنهال در انگلستان را به مقصد فرودگاه خانیا در جزیره کرت یونان ترک کرده‌اند. طبق اطلاعات Flightradar۲۴، این ۷ هواپیما از نوع Boeing KC-۱۳۵ Stratotanker بوده‌اند که برای سوخت‌گیری هوایی به کار می‌روند.

بر اساس همین داده‌ها، ۴ فروند از این هواپیما‌ها چند ساعت پس از رسیدن بازگشته‌اند و ۳ فروند دیگر در پایگاه باقی مانده‌اند.

جزیره کرت یک نقطه پشتیبانی رو به جلو برای سوخت‌گیری هواپیما‌ها است (Flightradar)

این تحرکات در چارچوب موج گسترده‌تری از استقرار هواپیما‌های ترابری، سوخت‌رسان و جنگنده در منطقه و هم‌زمان با افزایش تنش میان آمریکا و ایران انجام می‌شود.

در نشانه‌ای از میزان توجه به این تحرکات، حساب کاربری Flightradar۲۴ در پلتفرم «ایکس» اعلام کرد که ۹ هواپیمای پرتعقیب آن لحظه، همگی سوخت‌رسان‌های آمریکایی از نوع Boeing KC-۱۳۵R Stratotanker بوده‌اند.

«سوخت»؛ محور اصلی ماجرا

افزایش سهم هواپیما‌های سوخت‌رسان (KC-۱۳۵ / KC-۱۳۵R) معمولاً با آمادگی برای عملیات‌های هوایی دوربرد یا طولانی‌مدت مرتبط است؛ زیرا جنگنده‌ها و هواپیما‌های شناسایی و هشدار زودهنگام برای افزایش برد و مدت حضور عملیاتی خود به آنها وابسته‌اند.

در دکترین نظامی آمریکا، استقرار هوایی گسترده اغلب خود به‌عنوان ابزار بازدارندگی به کار می‌رود؛ به این معنا که ارتقای سطح آمادگی و نمایش توان تحرک سریع می‌تواند بخشی از مدیریت بحران باشد، نه الزاماً مقدمه‌ای قطعی برای اقدام نظامی.

ترابری سنگین؛ نشانه پشتیبانی لجستیکی

حضور هواپیما‌های C-۱۷ و C-۵M نشان‌دهنده انتقال تجهیزات، قطعات یدکی، تیم‌های پشتیبانی و مهمات یا جابه‌جایی مجدد یگان‌هاست؛ اقداماتی که معمولاً پیش یا هم‌زمان با افزایش سطح آمادگی انجام می‌شود.

مسیر رصدشده الگوی هرمی در استقرار را نشان می‌دهد: انتقال ظرفیت‌های پشتیبانی از داخل آمریکا به پایگاه‌های واسط اروپایی و سپس بازتوزیع به سمت صحنه‌های عملیاتی نزدیک‌تر به ایران؛ رویکردی که انعطاف عملیاتی را تقویت می‌کند، بی‌آنکه استقرار مستقیم و گسترده در خلیج فارس به‌طور رسمی اعلام شود.

هواپیما‌های هشدار زودهنگام؛ «چشم میدان» در حرکت

پرواز‌های E-۳ و E-۱۱A حاکی از تدارکات مرتبط با پایش، ارتباطات و کنترل (C۲/ISR) برای تضمین پوشش رصد و مدیریت فضای هوایی است؛ مؤلفه‌هایی که در هرگونه تشدید تنش یا حتی مرحله بازدارندگی و مهار، ضروری به شمار می‌روند. جزیره کرت نیز ممکن است به‌عنوان «نقطه اتکا» یا پایگاه پیشرو مرحله‌ای برای سوخت‌رسانی به کار گرفته شده باشد؛ امری که پوشش شرق مدیترانه را فراهم می‌کند و امکان جابه‌جایی منعطف‌تر را با کاهش اصطکاک مستقیم افزایش می‌دهد.

کرت در قلب تغییر موقعیت هوایی ایالات متحده (Flightradar)

با وجود افزایش شمار پرواز‌ها در بازه ۴۸ ساعته، داده‌ها به‌تنهایی نشان‌دهنده تشدیدی بی‌سابقه نیست؛ چراکه آمریکا در دوره‌های تنش معمولاً پیش از اتخاذ تصمیم‌های بزرگ‌تر، انتقال ظرفیت‌های پشتیبانی را افزایش می‌دهد.

وب‌سایت Axios نیز گزارش داده که مقام‌های آمریکایی مهلتی دو هفته‌ای برای ارائه «پیشنهاد تفصیلی» از سوی ایران تعیین کرده‌اند؛ مهلتی که یادآور ضرب‌الاجل پیش از عملیات نظامی موسوم به «چکش نیمه‌شب» است؛ عملیاتی که گزارش‌های غربی آن را متکی بر قدرت هوایی گسترده و طرحی مبتنی بر فریب توصیف کرده‌اند.