روزنامه اطلاعات نوشت: تابآوری ایران بسیار است، زیرا کشور ما پهناور و ملت ایران فرهنگ آرام و خوی شکیب و صبوری را در ذات خود پرورش داده است. اما مصالح عقلی و آینده نگرانه را در برابر چنین دژخیمانی نباید نادیده گرفت. فریفتن دشمن با سرکوفتن با شاخ او متفاوت است و دو شیوه جنگیدن است که رسول (ص) فرمود: «الحرب خدعه» و به قول شیخ سعدی «نصیحه الملوک»؛ کام و مراد زمامداری: «حلال آن گاه باشد که دفع بدان از رعیت کند، چنان که شبان دفع گرگ از گوسفندان.»
بنابراین، کشور و مردم را باید از آسیبهای بزرگ مصون داشت و به پنجره دیپلماسی و زمانسنجی برای هرگونه دستیابی به عهدنامه و ضمانت جهت ایفای صلح پایدار و تادیه خسارات وارده، اندیشید. این جنگ نمیتواند ماهها و سالها به درازا انجامد، ممکن است هر اتفاق ناگوار و پیشبینی نشدهای بیفتد و همانطور که دیدیم، نزدیکترین متحد ما، روسیه در جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد، حاضر نشد قطعنامه پیشنهادی بحرین علیه ما را وتو کند و تنها به رای ممتنع اکتفا کرد. چین هم همین گونه عمل کرد.
اکنون که ایران زنده است و قدرتمند و ما با تمام امکانات در مقابل دشمنان غدار که با عِدّه و عُدّة بسیار به میهن مقدسمان تجاوز کردهاند ایستادگی کرده و درس مهمی به آنها و همپیمانان آنها دادهایم، لازم است درس خردمندی و زمانسنجی نیز بدهیم و البته از موضع قدرت و در لحظه مناسب که میدان و دیپلماسی آن را به درستی تشخیص دهند.