تهران, شهری بدون شهردار!!!

به گزارش آفتاب نیوز، بدين ترتيب بلديه قديم و به عبارتي شهرداري كه ناصرالدين شاه در سال 1300 قمري پايه‌گذار آن شده بود، امروز در ميان كشمكش‌ها، در انتظار مردي مانده تا بر كرسي اين نهاد اجرايي تكيه زند.
اگرچه در دوران پهلوي مسئولان زيادي به اين سمت برگزيده شدند اما تهران پس از پايان دوران پهلوي در 27 سال عمر خود، شاهد 13 شهردار در آخرين طبقه ساختمان شهرداري بوده است.
13 شهردار با ميانگين 5/2 سال پيش از اين به اين مقام منصوب شده و هر يك در تاريخچه بلديه جديد تهران به نوعي تاثيرگذار بودند.
«محمد توسلي» كه در سال 57 به عنوان نخستين شهردار پس از انقلاب انتخاب شد ، به مدت 2 سال هدايت اين پايتخت آشفته را پذيرفت.
وي با وجود مخالفان فراوان توانست نخستين خط ويژه اتوبوسراني را در تهران راه‌اندازي كند، تكميل پايگاه مسافربري جنوب، آغاز ساخت ميادين ميوه و تره‌بار و تشكيل شوراي ترافيك تهران از اقدامات مهم اين شهردار بود.
دومين تا ششمين شهرداران تهران در مدت 45 ماه بر كرسي شهرداري تهران نشستند و بدين ترتيب «سيد‌رضا زواره‌اي» (يك ماه)،‌ «سيد‌كمال‌الدين نيك‌روش» (13 ماه)، «غلامحسين دلجو (12 ماه)، «كاظم سيفيان» (14 ماه) و «حسين بنكدار» (5 ماه) هر يك مدت كوتاهي شهرار تهران بودند.
«محمد نبي‌حبيبي»، مدت طولاني‌تري توانست شهردار تهران بماند و با تعطيل كردن نمايشگاه‌هاي غيرمجاز و مبارزه با دست‌فروشي به مدت 4 سال سعي در سامان‌دهي تهران داشت.
«سيدمرتضي طباطبايي» نيز پس از 2 سال، كرسي شهرداري را تحويل «غلامحسين كرباسچي» نهمين شهردار تهران داد.
كرباسچي تنها شهرداري بود كه به مدت 9 سال،‌ توانست بر كرسي شهرداري تهران تكيه زند.
اين شهردار تاريخي تهران اگرچه با اقدامات متمايز و جديد سعي كرد به تهران آشفته سال 68 چهره جديد و منحصر‌به‌فردي بدهد، اما او هم نتوانست در برابر مخالفان بيش از اين مقاومت كند و در سال 77، جاي خود را به دهمين شهردار تهران داد.
كرباسچي در مدت حضورش در شهرداري تهران، به اقدامات مهمي از جمله افزايش درآمد شهرداري، ساخت پارك‌ها و بوستان‌هايي منطبق بر طراحي‌هاي نوين شهري و افزايش سرانه فضاي سبز تهران، ساخت‌ و تكميل بزرگراه‌ها و خيابان‌هاي نابسامان تهران و همچنين فروش 7 ميليون متر مكعب جواز تراكم در سطح شهر پرداخت.
«مرتضي الويري»، دهمين شهردار خوشبخت تهران بود كه پس از كرباسچي، شهردار پرماجراي تهراني، به ساختمان شهرداري قدم گذاشت. وي به دليل ناهماهنگي با اعضاي نخستين دوره شوراي شهر تهران پس از گذراندن افت‌وخيزهاي فراوان ناچار به كناره‌گيري از پست شهرداري شد.
«محمدحسن ملك‌مدني» كه مشاور عالي كرباسچي بود، نيز پس از نزديك به دو سال، كليد نقره‌اي اتاق مدير شهري تهران را به «محمود‌ احمدي‌نژاد» سپرد.
«احمدي‌نژاد» اگرچه در ابتداي دوران مديريتي خود با افزايش ملاقات‌هاي مردمي و مردمي‌كردن مديران ارشد شهرداري‌هاي مناطق سعي كرد رابطه خود را با شهروندان تهراني افزايش دهد، اما به اعتقاد بسياري از صاحبنظران شهري در اجراي قول‌هايي كه در ابتداي شهردار شدن خود مبني بر سامان‌دهي شرايط نابسامان تهران داده بود، موفق نبود.
به عنوان نمونه طرح 45 روزه آسفالت كردن تمامي خيابان‌هاي تهران، هنوز پس از پايان دوران مديريتي وي نيمه تمام باقي مانده و همچنين فروش 12 ميليون متر مكعب جواز تراكم، مخالفت بسياري از صاحبنظران شهري را به دنبال داشته است.
احمدي‌نژاد تنها شهردار تهران بود كه شاهين خوشبختي روي شانه‌هايش نشست و توانست پس از شهرداري قدم به پله بالاتري گذاشته و اين بار بر كرسي طلايي رياست‌جمهوري تكيه زند.
«سعيدلو» اگرچه دوازدهمين شهردار تهران محسوب مي‌شود اما مهر موقت بر حكم وي سبب شده تا معاون قديمي رييس‌جمهوري جديد، نتواند به سمت جديدش زياد دلبسته باشد.
به هر حال ساختمان شهرداري بيش از شهروندان تهراني در انتظار مدير جديد شهري است و تجربه ثابت كرده مشكلات شهر نابسامان و لجام‌گسيخته تهران، همواره فراتر از قدرت مردان آخرين طبقه ساختمان شهرداري است و آنان سال‌هاست نتوانسته‌اند به فرياد اين شهر نابسامان برسند.