لیلی گلستان، گالریدار و مترجم در بخشی از گفتوگویی بلند با ایرنا با اشاره به تلخیها و حوادث ماههای اخیر از جمله جنگ تحمیلی سوم گفت: از نظر اخلاقی فردی هستم که تسلیم ناامیدیها و اشکالتراشیهای اطرافم نمیشوم یعنی همیشه چارهسازم و کار را چاره میکنم.
او با اشاره به مثالی از گذشته، این چارهسازی را توضیح داد و افزود: فکر میکنید از سال ۱۳۶۷ که اولین گالری بعد از انقلاب را تاسیس کردم، چندبار برای توضیح دادن راجع به اثری که سانسور شده، به وزارت ارشاد رفتهام؟ ۳۸ بار.
گلستان ادامه داد: ۳۸ بار به ارشاد رفتم و از اثر هنرمندان دفاع کردم، بدون آنکه خود هنرمند باخبر شود، چون اغلب بچهها زودرنج و حساس هستند. همیشه هم آنها را متقاعد کردهام که این کارها هیچ مشکلی نداشته و باید روی دیوار برود و موفق هم شدهام.
او افزود: هیچوقت، هیچ تابلویی از روی دیوار گالری گلستان برداشته نشد، همیشه رفتارم به گونهای بوده که به من اعتماد کنند، حتی زمانی، تصمیم گرفتم برای برپایی نمایشگاههای هفتگی از ارشاد مجوز نگیرم، پس از دو ماه با من تماس گرفتند و گفتند که شما کاغذ مجوز را جای دیگری میفرستید و به همین دلیل به دست ما نمیرسد.
گلستان ادامه داد: گفتم اصلا آن کاغذ را نفرستادم، پرسیدند یعنی چه؟ پاسخ دادم که نمایشگاهها در حال برگزاری است و هیچ اشکالی هم پیش نیامده است. شما به مسئولتان بگویید که اگر به من اعتماد دارند و اگر میدانند که شرعا و عرفا بلدم چه روی دیوار به نمایش بگذارم و چه تابلویی را به نمایش نگذارم، از مجوز دادن به من پرهیز کنند.
او افزود: پیش خودم فکر میکردم که ممکن است گالری را تعطیل کنند، اما هرگز نیامدند و گالری هم تعطیل نشد، در واقع آنها به من اعتماد کردند.
این مترجم اضافه کرد: این اواخر تصمیم گرفتم فعالیت گالری را آنلاین انجام دهم و گالری را به شکل فیزیکی به نوعی تعطیل کردم، با ناامیدی که از خصوصیات اخلاقی من نیست، کار را شروع کردم. باورتان نمیشود در دوره جنگ با من تماس گرفتند و اثر خریدند، خیلی متعجب شدم که در این شرایط سخت چگونه اثر خرید میکنند البته هم برای نقاش و هم برای گالریدار خوب است، در حال حاضر تلاش ما با فروش آنلاین است.
گلستان از حال خود در این روزها گفت که همیشه گریه میکنم و اشکم سرازیر میشود، دلم برای ملتمان میسوزد.