کشف جدیدی که می‌تواند تاریخ جهان را بازنویسی کند

به گزارش اسپیس، اخترشناسان با استفاده از «تلسکوپ فضایی جیمز وب» به شواهدی دست یافته‌اند که ممکن است معمای اجرام اسرارآمیزی موسوم به «نقاط قرمز کوچک» را حل کند. این اجرام نخستین بار پس از آغاز فعالیت جیمز وب در سال ۲۰۲۲ شناسایی شدند و به دلیل تعداد زیادشان در جهان اولیه و سپس ناپدید شدن ناگهانی‌شان، برخی دانشمندان را به این نتیجه رساندند که شاید درک فعلی ما از تکامل کیهان نیاز به بازنگری داشته باشد.

تیم تحقیقاتی یکی از این اجرام با نام «گلیمپس-۱۷۷۷۵» را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده است که احتمالاً با یک «ستاره سیاه‌چاله‌ای» روبه‌رو هستند؛ یعنی سیاه‌چاله‌ای فوق‌پرجرم که با سرعت زیادی در حال بلعیدن ماده است و درون ابری متراکم از گاز پنهان شده است. این جرم در زمانی دیده شده که جهان تنها حدود ۱.۸ میلیارد سال عمر داشته و عمیق‌ترین طیف نوری ثبت‌شده از یک نقطه قرمز کوچک را در اختیار دانشمندان قرار داده است.

مشاهده این جرم به کمک پدیده «عدسی گرانشی» امکان‌پذیر شد. خوشه کهکشانی «ابل اس۱۰۶۳» به دلیل جرم بسیار زیاد خود فضا-زمان را خم می‌کند و نور اجرام دوردست را بزرگ‌نمایی می‌کند؛ پدیده‌ای که نخستین بار توسط «آلبرت اینشتین» پیش‌بینی شده بود. همین اثر باعث شد جیمز وب بتواند جزئیات بی‌سابقه‌ای از «گلیمپس-۱۷۷۷۵» را ثبت کند.

تحلیل داده‌ها نشانه‌هایی از وجود گاز بسیار متراکم، پراکندگی الکترون‌ها، جذب پرتوهای هلیوم و همچنین مجموعه‌ای از خطوط طیفی آهن موسوم به «جنگل آهن» را آشکار کرد. به گفته پژوهشگران، چنین ویژگی‌هایی معمولاً زمانی دیده می‌شود که یک سیاه‌چاله فوق‌پرجرم با سرعت زیادی در حال تغذیه و رشد باشد. این یافته‌ها همچنین می‌تواند توضیح دهد که چرا نقاط قرمز کوچک در رصدهای پرتو ایکس بسیار کم‌نور به نظر می‌رسند؛ زیرا پوشش ضخیم گاز اطراف آن‌ها بخش بزرگی از این تابش‌ها را جذب می‌کند.

با وجود این، دانشمندان تأکید می‌کنند که هنوز پاسخ قطعی به دست نیامده است. هرچند داده‌های جدید یکی از قوی‌ترین شواهد به نفع فرضیه «ستاره‌های سیاه‌چاله‌ای» محسوب می‌شود، اما نظریه‌های دیگری نیز درباره منشأ این اجرام مطرح است. پژوهشگران امیدوارند طی یک تا دو سال آینده با داده‌های بیشتر، سرانجام مشخص شود چه چیزی این نقاط قرمز اسرارآمیز را در نخستین دوران‌های شکل‌گیری جهان تغذیه و هدایت می‌کرده است.