به نقل از بیبیسی، او بهخاطر سبیل پرپشت، شوخطبعی خاص، مصاحبه با چهرههای مشهور و نقدهای پرانرژیاش در بخش «گوشه منتقدان» در برنامه صبحگاهی مشهور «تودی شو» شناخته میشد.
خانوادهاش در بیانیهای اعلام کردند: «او امروز با آرامش و پس از ۱۰۰ سال زندگی شگفتانگیز درگذشت.» علت مرگ اعلام نشده است.
شالیت از دهه ۱۹۷۰ تا زمان بازنشستگیاش در سال ۲۰۱۰، چهرهای محبوب در خانههای آمریکایی بود. او با عینکهای بزرگ، پاپیونهای خالخالی و ظاهر خاص خود شناخته میشد و نقدهایش را با بازیهای زبانی و شوخیهای کلامی همراه میکرد.
به مناسبت تولد ۱۰۰ سالگی او در اوایل امسال، برنامه «تودب» مجموعهای از مصاحبههای معروف او را پخش کرد؛ از جمله گفتوگو با ستارگان هالیوود مانند کارول چانینگ، لایزا مینلی و کارگردان استیون اسپیلبرگ.
مجریان این برنامه گفته بودند که او با مهارت خاصی مهمانانش را به صحبتهای شخصی و واکنشهای احساسی میکشاند.
او همچنین با بازیگران اصلی مجموعه «جنگ ستارگان» شامل کری فیشر، هریسون فورد و مارک همیل در اوج محبوبیت این فیلمها در دهه ۷۰ مصاحبه کرده بود.
پیش از فعالیت تلویزیونی، شالیت منتقد ارشد فیلم در مجله «لوک» بود و بعدها نیز برای روزنامه نیویورک تایمز، مجله «لیدیز هوم ژورنال» و مجله «تیوی گاید» مطلب مینوشت.
کتاب او با عنوان «شوخطبعیها برتر هالیوود» در سال ۲۰۰۲ منتشر شد که مجموعهای از شوخیها و طنزهای هالیوودی بود.
او همچنین قصد داشت پس از بازنشستگی کتابی با عنوان «تعلل، یک شغل تماموقت است» بنویسد، اما این کتاب هرگز منتشر نشد.