سگ کشی بهرام بیضایی را بعد ۲۶ سال در سینما ببینید

«سگ‌کشی» یکی از فیلم‌های به یادماندنی و محبوب در سینمای بیضایی است که سال ۱۳۷۹ و پس از حدود یک دهه دوری او از فیلمسازی ساخته شد.

این فیلم به عنوان یک تریلر جنایی معرفی می‌شود که بازیگرانی همچون مجید مظفری، رضا کیانیان، داریوش ارجمند، احمد نجفی، میترا حجّار، اسماعیل شنگله، فردوس کاویانی، بهزاد فراهانی، عنایت بخشی، باقر صحرارودی، حسن پورشیرازی، کاظم افرندنیا، حبیب دهقان نسب، جمشید لایق، مهتاب نصیرپور، جعفر بزرگی، داود فتحعلی‌بیگی، رابعه اسکویی، محمود بنفشه‌خواه، کامران فیوضات، مهشاد مخبری، مریم بوبانی، هوشنگ قوانلو، علی سلیمانی و مژده شمسایی در آن حضور داشته‌اند.

بیضایی این فیلم را پس از «مسافران» ساخت و وقتی در سال ۱۳۸۰ به اکران درآمد، با استقبال مخاطبان سینما رو‌به‌رو شد. نسخه اصلی فیلم با مدت زمان ۱۴۵ دقیقه از وزارت ارشاد وقت پروانه نمایش گرفت و خود بیضایی در این زمینه گفته بود: «اجازه ندادم که یک دندانه هم، از فیلم کم بشود. من ایستادگی کردم، چون آنها می‌خواستند ۳۵ دقیقه از فیلم کوتاه شود.»

کارگردان فیلم‌های «چریکه تارا»، «مرگ یزگرد»، «شاید وقتی دیگر» و «باشو غریبه کوچک» درباره «سگ‌کشی» به ایسنا گفته بود:این فیلم درباره‌ی زمانی اندک پیش از جنگ (بین ایران و عراق) و نیز زمان اندکی قبل از آن سخن می‌گوید. البته من «سگ کشی» را به دلیل اینکه فیلم پر فروشی شود نساختم. وقتی فیلم می‌سازم سعی می‌کنم به خود و مردمی که فیلم را تماشا می‌کنند دروغ نگویم. اما ظاهرا آنقدر درد‌های اجتماعی به صورت "گنگ" و "دو پهلو" گفته شده که باعث شده صراحت این فیلم، با خواست تماشاگران همگام و هم‌سنگ شود وگرنه من داستان سگ کشی را در تابستان سال ۷۱ نوشتم و آن زمان به این صراحت جنگ مادی در جامعه ما دیده نمی‌شد.

او همچنین توضیح داده بود: در طول زمانی که معطل ساخت این فیلم بودم، این جنگ مادی به وضوح در جامعه به چشم می‌خورد و تصادفا این فیلم با وضعیت فعلی جامعه منطبق شده و نشان می‌دهد جامعه نسبت به این موضوع حساسیت دارد. سینما روزنامه نیست. هر روز نمی‌توان یک فیلم درباره درد‌های مردم ساخت، چون دو سه سال طول می‌کشد تا فیلمی ساخته شود. ممکن است درد‌های مردم هر روز تغییر شکل پیدا کرده و موضوعیت آنها زیر سوال رود یا موضوع دیگری مهم‌تر شود. در فاصله‌ای که شما به یک موضوع فکر می‌کنید ممکن است اتفاقات بسیاری در جامعه بیفتد بنابراین شما قادر نیستید هر روز یک فیلم بسازید تا درد آن روز را بگویید؛ در نتیجه تنها نمی‌توانید به تاثیر آنی فیلم فکر کنید، چون ممکن است در مدت زمانی که فیلم تولید شده و اکران می‌شود، تمامی آن درد‌ها کهنه یا حل شده و درد‌های مهمتری به وجود آمده باشد.

بیضایی تاکید داشت: سینما نمی‌تواند هر روز درد‌های جامعه را بگوید. باید چیزی را بگوید که با دوام‌تر و ماندنی است. درد‌های جامعه را می‌توان در روزنامه‌ها و تلویزیون گفت که البته باید همراه با راه حل برای آن باشد.

او البته برای همین «سگ کشی» کم دردسر نداشت تا جایی که گفته بود: سال ۸۰ سال سختی بوده و اصلا فرصتی برای فکر کردن درباره فیلم و تاثیر آن را نداشتم. تأثیر ساخت فیلم «سگ کشی» فقط تاثیرات ناخوشایند و عصبی و اداری بوده است و متاسفانه به دلیل مسایل جنبی، ارتباط من با اصل فیلم بریده شد. من ده‌ها فیلم نساخته‌ام. تنها ۹ فیلم بلند و سه فیلم کوتاه ساخته‌ام، هر چند برای ساخت همین فیلم‌ها هم تلاش بسیاری کرده‌ام.

حالا در شرایطی که ۶ ماه از درگذشت این هنرمند بزرگ سینما و تئاتر می‌گذرد، کانون کارگردانان سینمای ایران اولین نمایش نسخه اصلاح و مرمت شده «سگ کشی» را در موزه سینمای ایران تدارک دیده است.

این نمایش در ادامه برنامه «کلاسیک‌های کانون» کانون کارگردانان سینمای ایران، روز سه شنبه ۲۶ خردادماه ساعت ۱۷ انجام خواهد شد و ضمن تحلیل و بررسی فیلم، ابعاد مختلف نگاه سینمایی، روایت‌پردازی و جایگاه این اثر در کارنامه هنری بهرام بیضایی واکاوی می‌شود.

«سگ‌کشی» به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار بهرام بیضایی به همت فیلمخانه ملی ایران مرمت شده است.

بهزاد خورشیدی طراحی پوستر این برنامه را به عهده داشته و ورود به این برنامه برای عموم آزاد است.