اولیانوف در گفتوگویی با وبگاه روسی آرتیویآی بیان کرد که این توافق اولیه مسیر را برای توافقی نهایی هموار میکند که قابلتوجهتر است و سازندهتر خواهد بود.
نقش احتمالی روسیه در توافق نهایی تهران-واشنتگن
آرتیویآی گزارش داد که نماینده روسیه در وین همچنین درباره احتمال ایفای نقش روسیه در مرحله دوم این روند دیپلماتیک گفت: تاکنون نقش خاصی برای روسیه در آنجا در نظر گرفته نشده است. ایرانیها احتمالا با مشارکت روسیه مخالفتی ندارند. آمریکاییها آن طور که میدانم آن را غیرضروری میدانند. حداقل قبلا این طور بود. آنچه مهمتر است، یک نتیجه مثبت است. روسیه عضو دائم شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی است و به این ترتیب، در بررسی بسیاری از مسائل مرتبط با برنامه هستهای ایران، از جمله گزارشهای مدیرکل در این زمینه مشارکت دارد.
این دیپلمات روس درباره موضوع سرنوشت ذخایر اورانیوم غنیشده ایران که احتمالا در فرصت مذاکراتی ۶۰ روزه یادشده مورد بحث قرار خواهد گرفت، بیان کرد: آن طور که میدانم، ایرانیها اصرار داشتند که این اورانیوم از خاک آنها خارج نشود و در همان محل رقیق شود. در اصل، کل این ماجرای اورانیوم ۶۰ درصد تا حدی سیاسی شده است. پیمان منع گسترش تسلیحات اتمی(انپیتی) غنیسازی تا ۶۰ درصد را ممنوع نمیسازد.
اولیانوف درباره احتمال پیشنهاد روسیه برای انتقال ذخایر اورانیوم به قلمرو خود گفت: هنوز چیزی مشخص نشده است اما این یکی از چند گزینه موجود است. وقتی چند گزینه داشته باشیم، دستیابی یک توافق آسانتر است. این کمک ما به تهران و واشنگتن برای دستیابی به یک توافق خواهد بود.
رویکرد واشنگتن نسبت به برنامه هستهای ایران مغایر با منافع و حقوق کشورهای عضو در انپیتی است
نماینده روسیه در وین درباره رویکرد واشنگتن نسبت به برنامه هستهای ایران گفت: در هر حال، مسکو واقعا از این که آمریکا اساسا تلاش میکند موضوعات را به سمت حذف کامل برنامه هستهای ایران سوق دهد که طبق اطلاع ما ماهیتی صلحآمیز دارد، رضایت ندارد. این انحراف از پیمان انپیتی است که ماده ۴ آن حق برخورداری از انرژی هستهای برای اهداف صلحآمیز را برای کشورهای فاقد سلاح اتمی قائل میشود. آمریکاییها در تلاشند ایران را از این حقشان محروم کنند. این از نظر ما اشتباه و با منافع مقررات منع اشاعه هستهای در تضاد است. اما مذاکرهکنندگان خودشان تصمیم میگیرند چه اتفاقی بیفتد.
اظهارات اولیانوف در بحث سرنوشت ذخایر اورانیوم ایران و برنامه هستهای ایران با توجه به این مساله مطرح شده که در بند هشتم یادداشت تفاهم تهران-واشنتگن آمده است: «جمهوری اسلامی ایران مجددا تایید میکند که سلاح هستهای تولید یا ابتیاع نخواهد کرد. جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا موافقت کردهاند که وضعیت مواد غنیشده ذخیره شده را از طریق یک سازوکار مورد توافق طرفین و مطابق با برنامه زمانی مندرج در بند ۷، حداقل به شیوه رقیقسازی در محل، تحت نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی، حل و فصل کنند.»
طبق این سند، دو طرف همچنین توافق کردهاند تا در مورد موضوع غنیسازی و دیگر موضوعات مورد توافق دو طرف مرتبط با نیازهای هستهای جمهوری اسلامی ایران بر اساس یک چارچوب رضایتبخش که در توافق نهایی مورد موافقت قرار خواهد گرفت، بحث کنند. توافق نهایی مفاد این بند را تایید خواهد کرد.
همچنین با توجه به این که طبق این سند، توافق نهایی با یک قطعنامه الزامآور شورای امنیت سازمان ملل متحد تایید خواهد شد، اولیانوف درباره حمایت روسیه از این توافق در شورای امنیت سازمان ملل از اظهار نظر قطعی در این باره به دلیل این که توافق نهایی هنوز حاصل نشده و مسکو نیز آن را رویت نکرده، خودداری کرد. با این حال، او گفت: منطق حکم میکند حمایت ما از چنین قطعنامهای بالا باشد.