نسل جدید که مهدی طارمی را به عنوان ستاره و همه کاره تیم ملی میشناسند، شاید خیلی به یاد نیاورند که او چطور سر از پرسپولیس درآورد و از چه مسیری به این جایگاه رسید. جوان بوشهری بعد از خدمت سربازی بدون حضور در هیچ تیم یا میدان بزرگی، به چشم علی دایی آمد و پرسپولیسی شد. در مسیر پیشرفت، در حالی که پیشنهاد تمدید قرارداد یک و نیم میلیون دلاری از قطر داشت، با تنها ۱۸۰ هزار دلار به ریوآوه پرتغال رفت تا به جای پول، پیشرفت را انتخاب کند، از آنجا به بعد هم پورتو و اینتر و حالا المپیاکوس...
طارمی در این مسیر خیلی جاها حرفهایگری کرده و خلاف بسیاری بازیکنان نسل فعلی، مثل ستارههای قدیمی فکر و عمل کرده است. اما در این مسیر گاهی نیز اشتباهاتی داشته که چه در همان مقطع و چه تا امروز به ضرر او شده است. اما یک نکته در کارنامه او از همان روز اول بود هنوز هم هست و تا همیشه خواهد بود، روحیه متفاوت با بقیه.
وقتی فقط چند ماه از حضور مهدی طارمی در پرسپولیس گذشته بود، در جریان اتفاقات سال ۹۳ و آمدن و رفتن دایی و درخشان و هرج و مرجی که آن فصل تیم پرسپولیس داشت، روزی خبرنگاران سر تمرین این تیم منتطر مصاحبه بازیکنان بودند. آن روزها هنوز کسی مهدی طارمی را نمیشناخت، اما این جوان سینه سپر کرد و جلو آمد و به خبرنگاران گفت: گنده پرسپولیس منم، باید حرفهای مرا بشنوید!
آن روز خیلیها به طارمی حمله کردند، انصافاً هم حرکت او عجیب بود. یک جوان گمنام و تازه وارد چطور به خود اجازه میدهد در حضور آن همه ستاره بزرگ و ملی پوش خودش را گنده پرسپولیس بنامد؟ اما حالا که مهدی طارمی در حضور کاپیتانهای تیم ملی و مربیان، به عنوان بزرگ و گنده تیم صحبت میکند مشخص شده که انگار او از همان ابتدای مسیر آینده را دیده بود!
اگر با این دید به قضیه نگاه کنیم، مهدی طارمی نوستراداموس هزاره سوم است که ۱۲ سال قبل این چنین پیشگویی کرده بود! اما در حقیقت او به هر کجا که رسیده، نان اعتماد به نفس بالایش را خورده است.