سرمربی کره بهترین الگو برای قلعه‌نویی!

شاید مدافعان امیر قلعه‌نویی و موافقان ادامه حضور او روی نیمکت تیم ملی بگویند ایران بدون شکست جام جهانی را به پایان رساند و فقط بدشانس بود که نتوانست به مرحله بعد صعود کند. شاید از پنالتی از دست رفته، آفساید، اشتباهات داوری، بدشانسی صحبت کنند، اما هیچ‌کدام از اینها اصل ماجرا را تغییر نمی‌دهد.

واقعیت این است که تیم ملی در نخستین جام جهانی ۴۸ تیمی، جایی که حتی ۸ تیم سوم هم راهی مرحله حذفی می‌شدند، نتوانست از گروهش صعود کند. آن هم در گروهی که بسیاری پیش از شروع مسابقات آن را یکی از مناسب‌ترین فرصت‌های تاریخ فوتبال ایران برای رسیدن به دور بعد می‌دانستند. حذف حتی به عنوان تیم سوم، چیزی جز یک ناکامی نیست؛ هرچند عده‌ای تلاش کنند روی این ناکامی سرپوش بگذارند.

حتی اگر ایران به جمع ۳۲ تیم پایانی هم می‌رسید، باز هم دستاوردی تاریخی محسوب نمی‌شد؛ چرا که در تمام ادوار گذشته، تیم ملی از همان ابتدا جزو ۳۲ تیم حاضر در جام جهانی بود. هدف واقعی، شکستن طلسم صعود از مرحله گروهی بود؛ هدفی که این بار هم محقق نشد.

در کنار همه این مسائل، انتقاد‌های زیادی به تصمیمات فنی امیر قلعه‌نویی وارد است؛ از تعویض‌های دیرهنگام و تفکرات محافظه‌کارانه گرفته تا نداشتن شجاعت برای تغییر روند بازی در لحظات حساس و البته بردن چند بازیکن ناآماده. شاید هر کسی دلیل متفاوتی برای حذف ایران مطرح کند، اما نتیجه نهایی تغییری نمی‌کند؛ تیم ملی در جام ملت‌های آسیا و سپس جام جهانی به هدفش نرسید و این دو تورنمنت را باید ناکامی بزرگ فوتبال ایران دانست.

هنوز مشخص نیست فدراسیون فوتبال چه تصمیمی درباره آینده نیمکت تیم ملی خواهد گرفت و آیا با امیر قلعه‌نویی به جام ملت‌های آسیا خواهد رفت یا خیر، اما اتفاقی که در کره جنوبی رخ داد می‌تواند یک الگوی قابل توجه باشد.

هونگ میونگ‌بو، سرمربی کره جنوبی، بعد از حذف تیمش از جام جهانی اعلام کرد از سمت خود استعفا می‌دهد. او در صحبت‌هایش تأکید کرد که از روز اول تنها به مسئولیتش فکر کرده و حالا نیز تمام مسئولیت ناکامی تیم را بر عهده می‌گیرد. این در حالی است که امیر قلعه‌نویی پس از حذف ایران نه تنها مسئولیت این ناکامی را نپذیرفت، بلکه حتی عذرخواهی روشنی هم از مردم و هواداران انجام نداد. شاید مهم‌ترین تفاوت همین باشد؛ پذیرفتن مسئولیت. بعد از چند سال حضور روی نیمکت تیم ملی و ناکامی در جام ملت‌های آسیا و جام جهانی، شاید وقت آن رسیده باشد که امیر قلعه‌نویی نیز مانند همتای کره‌ای خود به پایان این مسیر و کناره‌گیری از هدایت تیم ملی فکر کند.