احمدی زیدآبادی، فعال رسانه، در کانال تلگرامی خود در یادداشتی با عنوان «عادل فردوسیپور و آزادی مشروع!» نوشت:
«بسیاری از ما ایرانیان نه فقط علاقهای به مناصب و مکاسب دولتی نداریم، بلکه چهار نعل از آن فراری هستیم! خواست ما تنها امکان آزادی عمل در جامعهی مدنی برای کسب معاش آبرومندانه و حلال و مشروع است.»
زیدآبادی افزود: «متأسفانه جمعی که به مناصب و مکاسب دولتی همچون ارث پدری مینگرند و مانند بچه شتری که به پستان مادرش چسبیده باشد، لحظهای تاب جدایی از این منبع شیرده را ندارند، از شدت بخل یا حسادت یا هر مرض و غرض دیگر، طاقت موفقیت شهروندان مستعد و کوشا در حوزهی مدنی و خصوصی و خارج از حیطهی دولت و حکومت را ندارند و به هر نحو ممکن مانع کار آنان میشوند و برایشان مشکل و دردسر ایجاد میکنند!»
وی تصریح کرد: «عادل فردوسیپور شهروند بااستعدادی است. هر کجا که باشد در حیطهی علاقه و تخصص خودش، بسیار موفق و مورد توجه است. روی چه حسابی باید در کارش چنان کارشکنی شود که به مرز استیصال رسد؟»
زیدآبادی خاطرنشان کرد: « رهبری قبلی و فعلی بر رعایت «آزادی مشروع مردم» تأکید کردهاند. کدام آزادی مشروعتر از فعالیت قانونی در حوزهی خصوصی و جامعهی مدنی در این جهان یافت میشود؟ چرا حقوق و آزادیهای مشروع شهروندان به این سادگی نقض میشود و کک مسئولی هم نمیگزد؟»