نسیم مرگ در جاده های ایران

به گزارش آفتاب نیوز، ناامن بوده و ضریب ایمنی در آنها بسیار پائین است؛ به گونه ای که هر روزه تعدادی از افرادی که در محورهای برون شهری تردد می کنند جان خود را در اثر تصادفات از دست داده و یا دچار لطمات مالی یا جانی می شوند. 

وضعیت جاده های کشور به قدری خطرناک است که به جرات می توان اعلام کرد کسانی که در این جاده ها رفت و آمد می کنند در حقیقت با جان خود بازی کرده و با مرگ دست و پنجه نرم می کنند؛ زیرا این جاده ها که فاقد استاندارد هستند نقش به سزائی در افزایش میزان تصادفات و مرگ و میرها دارند. 

به گفته کارشناسان ایران خطرناک ترین جاده های جهان را دارد به طوری که در طول سال 1382 در اثر حوادث رانندگی در جاده ها 26 هزار نفر جان خود را از دست دادند. در همین رابطه باید اعلام کرد که مسافرت در جاده های ایران به قدری ناامن شده که این کشور بالاترین میزان حوادث رانندگی جاده ای را به خود اختصاص داده و هر پنج ساعت یک نفر جان خود را در این حوادث از دست می دهد. 

اعتراف خبرگزاری ها و رسانه های داخلی و خارجی به ناامن بودن جاده های بین شهری حکایت از ضریب بالای حادثه پذیر بودن این جاده ها را دارد. به طوری که اعلام شده هر ساله به طور متوسط 22 هزار نفر در تصادفات جان خود را از دست می دهند و یا اینکه در سال 2002 میلادی در ایران بیش از 400 هزار تصادف روی داده که جاده های نامناسب, خودروهای فاقد ایمنی و عدم توجه رانندگان به قوانین از جمله مهمترین عوامل پیداش این وضعیت عنوان شده است.

البته نمی توان عامل اصلی این تصادفات و مرگ و میرها را جاده های نامناسب دانست, بلکه خودروهای فاقد ایمنی و بی توجهی رانندگان به مقررات و قوانین نقش به سزایی در افزایش ناامنی ها دارد. ایران متاسفانه در سالهای گذشته به رکوردهای قابل توجهی دست یافته است. گران ترین شهر, آلوده ترین شهر, مقام اول در مرگ و میر و تصادفات جاده ای, بالاترین درصد طلاق و فرار مغزها از جمله رکوردهای است که ایران و تهران به آن دست یافته اند. 

یکی از دلایل رشد این مشکلات و نابسامانی ها بی توجهی نهادها و ارگانهای ذیربط به وظایفی است که برعهده دارند, بطوری که برخی از این نهادها, سازمانها و ارگانها وظیفه و رسالت واقعی خود را فراموش کرده اند و قدم به وادی بی تفاوتی گذارده و یا دست به اقدامات عوام فریبانه و غیر اصولی زده اند که هیچ ارتباطی با شرح وظایف و فلسفه وجودی آنها ندارد.

سردار رویانیان که فرماندهی پلیس راه کشور را در دست داشت معتقد است عامل 40 درصد کشته های جاده ای سرعت است. به گزارش جمعیت حلال اهمر از 12 اسفند 1382 تا 7 فروردین ماه 1383 نسبت به میزان مشابه سال قبل از آن 7/11 درصد میزان تصادفات رشد داشته که بیشترین تصادفها مربوط به استان تهران با 192 مورد بوده است.

خرم وزیر پیشین راه و ترابی می گفت: در ایران در تصادفات رانندگی 32 نفر در ازای هر 10 هزار خودرو کشته می شوند که به این ترتیب ایران از کشورهای بحرانی جهان به حساب می آید. به گفته وی در کشورهای پیشرفته این میزان 5/1 تا 2 کشته و میانگین دنیا نیز حدود 4 کشته در هر 10 هزار خودروست؛ وی معتقد است در سال 1998 یک میلیون و دویست هزار نفر در تصادف های رانندگی در جهان جان باخته بودند که یک درصد جمعیت جهان را شامل می شد ولی رقم مرگ و میر ناشی از تصادفات رانندگی در ایران با 18هزار مورد 5/1 درصد جمعیت کشور را شامل می شود.

وی انسان, خودرو, جاده و وضعیت جوی را چهار عامل اصلی بروز تصادفات عنوان کرده ولی جاده را در این میان عامل تعیین کننده ندانسته است. تصادف 3 اتوبوس در محور میانه به قره چمن و مرگ دهها نفر بار دیگر این واقعیت را آشکار ساخت که باید توجهی اساسی به جاده ها, رانندگان و خودروهای کرد که در این جاده ها تردد می کنند.

اگر وضعیت به همین منوال ادامه یابد جاده ها به بزرگترین قتل گاه کشور تبدیل خواهند شد.