تصور کنید اگر امشب پرسپولیس در ورزشگاه آزادی بازی میکرد هواداران این تیم و حتی بقیه تیمها از تماشای تیم نونوار شده سرخ بیشتر لذت میبردند و اصل چقدر بیشتر اشتیاق داشتند که به تماشای دومین نمایش فصلش بنشینند.
طبیعتاً اگر آزادی میزبان این مسابقه هم بود هم زیباییهای تیم امسال بیشتر به چشم میآمد هم بازیکنان شوق بیشتری برای خودنمایی پیدا میکردند هم تماشاگران از دیدن فوتبال لذت بیشتری میبردند. حتی تیم استقلال خوزستان هم در ورزشگاه آزادی تیم بهتری میشد و طبیعتاً کیفیت فوتبال بالاتر میرفت، اما افسوس که فعلاً خبری از یک میزبانی واقعی و درست و حسابی نیست.
میزبانی امشب پرسپولیس محدود به حضور نهایتاً ۵ تا ۶ هزار هوادار خواهد شد که البته در شرایط اقتصادی فعلی و هزینههای حضور در ورزشگاه در یک روز وسط هفته باید همین را قدر دانست. واقعیت این است که ورزشگاه شهرقدس که البته برای بهبود شرایط نور و تجهیزاتش زحمات زیادی کشیده شده اسماً گنجایش ۸ هزار تماشاگر را دارد، اما هم به این تعداد بلیتفروشی نمیشود و هم با در نظر گرفتن شرایط زمانی و محل برگزاری مسابقه بعید است، بیش از ۵ تا ۶ هزار نفر تماشاگر در این مسابقه حضور داشته باشند.
با این وضعیت پرسپولیس باید از حضور همین تعداد هوادارش در ورزشگاه در نخستین بازی خانگی فصل نهایت استفاده را ببرد و شاید همین اهرم فشاری باشد تا تیم تارتار نسبت به مسابقه هفته اول کیفیت بهتری ارائه کند.
نکته مهم اینجاست که در مسابقه هفته نخست با اینکه پرسپولیس مقابل تیم جوان و سختکوش شمسآذر برنده بیرون آمد و طلسم دو سال نبردن در مسابقه هفته اول را شکست، اما ناهماهنگیها و مشکلات فنی در این تیم مشهود بود. در عین حال با توجه به تغییر کادرفنی و تغییر نیمی از اسکواد تیم و حضور بازیکنان تازهوارد در ترکیب اصلی بخشی از این مشکلات طبیعی است و احتمالاً به مرور کمتر خواهد شد، اما از همین هفته دوم و نخستین بازی خانگی هم آن چندهزار هوادار روی سکوها هم چندمیلیون هواداری که پای تلویزیون بازی تیم محبوبشان را نگاه میکنند انتظار دارند تیم تارتار در فاز حمله و دفاع کیفیت بالاتری از خود ارائه کند و ضمن کسب پیروزی و دومین برد متوالی از حیث فنی نیز ارتقا یافته باشد.