روایتی تکاندهنده از سیل نپال؛ ۷۵۰ کشته تاکنون
مقامات نپال اعلام کردند که شمار کشتهشدگان سیل فاجعهبار هفته گذشته در نپال و تبت روز یکشنبه به ۷۵۰ نفر و تعداد مفقودان به ۳۰۴۴ نفر رسید. این در حالی است که با افزایش سطح آب رودخانهها توسط باران، امدادگران به مناطق مرتفعتر منتقل شدهاند. عملیات نجات از روز جمعه چندین بار به دلیل بدی آب و هوا و نگرانیها از اینکه دریاچهای که در مرز نپال و چین در اثر رانش زمین ناشی از ریزش یخچال طبیعی در روز چهارشنبه تشکیل شده است، پس از سرریز شدن به رودخانههای نپال، میتواند باعث سیل جدید شود، متوقف شده است.
به گزارش آفتاب نیوز،
پشت دیوارهای بیمارستان، ردی از افراد گمشده دیده میشود. یک دختر مدرسهای با لباس فرمش لبخند میزند؛ یک نوزاد خندان با گونههای تپل؛ یک زوج در روز عروسیشان لبخند میزنند؛ یک مرد جوان، دست به کمر، بالای قله کوه؛ یک دختر جوان با موهای پریشان که از پشت در بیرون آمده است.
این چهرهها تنها کسری از هزاران نفری هستند که از زمان وقوع سیلهای مرگبار در هیمالیا و ویرانی کامل روستاها، دیده نشدهاند. تعداد مفقودین به بیش از ۳۰۰۰ نفر افزایش یافته بود.
به گزارش گاردین، بستگان در حال جستجوی فهرست افرادی هستند که گزارش شده در بیرون بیمارستان کاتماندو مفقود شدهاند.
تاکنون، نپال ۷۵۰ جسد را پیدا کرده است، اما بسیاری از مناطق دورافتاده فقط توسط بالگردهای ارتش که در جستجوی بازماندگان هستند، قابل دسترسی بودهاند. امدادگران میگویند ارزیابی تعداد افراد بیشتری که ممکن است زیر گل و لای مدفون شده باشند، بسیار دشوار است.
وظیفه شناسایی اجساد نیز بسیار عظیم است.
در شهر چیتوان نپال، سردخانهها مملو از اجساد شدهاند و یک ساختمان موقت برای نگهداری اجساد ساخته شده است.
برخی از اجساد به دلیل شدت سیل آنقدر به پایین رودخانه منتقل شده بودند که در کشور همسایه، هند، پیدا شدند.
در بیمارستان آموزشی دانشگاه تریبهوان در کاتماندو، پایتخت نپال، بستگان ناامید به امید خبری جمع شده بودند. چهار روز پس از وقوع فاجعه، مردم همچنان در مقابل دفتر پلیس تجمع میکردند تا نام اعضای گمشده خانواده را ثبت کنند. صدها نفر از مجروحان در بخشهای بیمارستان در حال بهبودی هستند و مردم با عجله لیست بیماران را بررسی میکردند و ناامیدانه به دنبال نشانهای از زنده بودن عزیزانشان بودند.
در غیاب اطلاعات و با قطع شدن کامل ارتباط با مناطق آسیبدیده، بسیاری از خانوادهها برای درخواست اطلاعات به تهیه پوستر روی آوردهاند. یاوراج لاما گفت که خواهرش، همسر و دو فرزندش پس از اینکه روستایشان، جایدادا، در منطقه روساوا به طور کامل زیر آب رفت، مفقود شدهاند.
چشمانش پر از اشک شد در حالی که عکس سیجان تاوانگ یک ساله، نوزادی در آغوش مادرش، را به دیوار بیمارستان میچسباند. عکسی از ساحل ۱۲ ساله، برادرش هم در کنار آن آویزان بود.
لاما گفت: «ما بیحس شدهایم، کلماتی برای بیان میزان غم و اندوه خود نداریم. تمرکز اصلی ما تلاش برای پیدا کردن سیجان کوچولو است. او بسیار شیرین و معصوم بود؛ برای ما غیرممکن است که فکر کنیم او دیگر با ما نیست.»
او اضافه کرد: «اما تمام روستای آنها ناپدید شده است، بنابراین هیچ امیدی نداریم که هیچ یک از آنها زنده مانده باشند.»
مونیتا نپالی، ۲۲ ساله، در حالی که پوستر شوهر گمشدهاش، ویشال نپالی ۳۰ ساله به دیوار بیمارستان چسبانده شده بود از شدت غم و اندوه ناله میکرد. آنها شش ماه پیش ازدواج کرده بودند و شغل شوهرش به عنوان راننده، او را مرتباً به مرز نپال و تبت میبرد. او یک ساعت قبل از وقوع سیل، وقتی شوهرش برای پیادهروی صبحگاهی در روساوا بیرون رفته بود با او صحبت کرده بود. شوهرش قول داده بود که همان شب با او تماس بگیرد، اما از آن زمان تلفنش خاموش بوده است.
او گفت: «نمیخواهم بدون او روی زمین زندگی کنم.» نپالی گفت شاید چهار روز گذشته باشد، اما او هنوز به بازگشت شوهرش ایمان دارد. «در قلبم احساس میکنم که او برمیگردد.»
برای برخی از خانوادهها، درک عمق فاجعه بسیار دشوار بود. تولمایا تامانگ، ۳۶ ساله با پوسترهایی از برخی از ۱۲ عضو خانوادهاش از جمله خواهرزاده پنج ماههاش که در روستایی در روساوا زندگی میکردند و از زمان سیل دیده نشده بودند به بیمارستان آمد.
او گفت: «خانواده ما تحت فشار زیادی است. خیلیها رفتهاند و آنهایی که ماندهاند با مشکل مواجه هستند.»
تامانگ گفت که با کمرنگ شدن امیدها برای زنده ماندنشان، آنها اکنون فقط امیدوارند که اجساد پیدا شوند. او گفت: «اگر اجساد را داشتیم، حداقل میتوانستیم آرامش داشته باشیم.»
حداقل ۹۰۰ نفر از مفقودین در پروژههای عظیم برق آبی در امتداد کریدور رودخانه تریشولی، در ارتفاعات هیمالیا مشغول به کار بودند که در اثر سیل و رانش زمین ویران شدند. بسیاری از کارگران، کارگران کمدرآمد بودند، از جمله حداقل ۶۳ نفر از هند.
روز جمعه، تصاویر دراماتیکی نشان داد که سربازان نپالی چندین بازمانده را از میان دیوار ضخیمی از گل و لای از تونلی در پروژه برق آبی تریشولی-۱ بیرون میکشند. ارتش نپال اعلام کرد که آنها معتقدند حداقل ۱۰۰ نفر دیگر هنوز در داخل تونلها گرفتار شدهاند و همچنین دهها نفر دیگر در زیر زمین در نیروگاه برق آبی تریشولی-۳ گیر افتادهاند.
در میان مفقودین، سوجان نپالی ۲۴ ساله بود که تازه شیفت شب خود را در پروژه برق آبی تمام کرده بود و در رختخواب خوابیده بود که موج آب از دره سرازیر شد. خواهرش، سوشیشا مالوار، هر روز با نگرانی به مرکز ترومای بیمارستان در نپال برمیگشت تا ببیند آیا نامش در فهرست هست یا نه.
او گفت: «ما امیدمان را از دست ندادهایم. ما نام او را در بیمارستانها یادداشت میکنیم و عکسهایش را همه جا نصب میکنیم، به این امید که شاید جایی او را پیدا کنیم. شاید او قبلاً نجات یافته باشد. شاید توانسته باشد فرار کند و زنده بماند.»
نپال، هند و لتونی در صدر فهرست مفقودین
صلیب سرخ تخمین میزند که احتمالاً بیش از ۹۰ هزار نفر تحت تأثیر این فاجعه قرار گرفتهاند، فاجعهای که چین آن را به اثرات تغییرات اقلیمی مرتبط دانسته است.
به گزارش خبرگزاری دولتی چین، وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، روز شنبه در تماس تلفنی با همتای نپالی خود گفت که رانش گل و لای «شدیدترین فاجعه فرامرزی» آنها در سالهای اخیر بوده و عملیات نجات از دشواری و پیچیدگی بیسابقهای برخوردار است.
تلاشهای نجات نپال اکنون بر صدها نفر متمرکز شده است که گمان میرود پس از ریزش سیل یخ، سنگ، گل و لای و آوار در رودخانههای هیمالیا، در تونلهای نیروگاههای برق آبی گرفتار شدهاند.
مقامات مسئول بلایای طبیعی نپال اعلام کردند که تعداد کشتهشدگان در این کشور به ۷۳۴ نفر رسیده است، ۲۴۹۸ نفر مفقود و ۷۵۱۴ نفر نجات یافتهاند. مقامات تبت در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کردند که در چین، ۱۶ نفر تا عصر شنبه در شهرستان گیرونگ جان خود را از دست دادهاند و ۵۴۶ نفر مفقود شدهاند.
در اولین گزارش تفکیکی چین بر اساس ملیت، اعلام شد که از میان ۲۶۱ تبعه خارجی از ۲۳ کشور که در سمت تبت مفقود شدهاند، ۱۰۴ نفر اهل نپال، ۴۹ نفر اهل هند، ۳۳ نفر اهل لتونی، ۱۸ نفر آمریکایی و ۱۵ نفر بریتانیایی بودهاند.
تلویزیون مرکزی چین اعلام کرد پکن و کاتماندو در حال همکاری برای شناسایی شهروندان و اتباع خارجی مفقود شده و همچنین تقویت همکاری در پیشگیری و کاهش بلایای طبیعی و واکنش به تغییرات اقلیمی هستند.
پلیس نپال به رویترز گفت که سطح آب رودخانه تریشولی روز یکشنبه پس از باران تازه افزایش یافت و ساکنان و امدادگران را وادار کرد تا به مناطق مرتفعتر بروند.
نپال میگوید برای عملیات نجات عمومی به کمک خارجی نیاز ندارد، اما لوک بهادر چتری، سخنگوی وزارت امور خارجه، گفت که این کشور در زمینههایی مانند نجات در تونل، آزمایش DNA، نگهداری اجساد در یخچال و شناسایی اجساد تجزیهشده توسط پزشکی قانونی به کمک نیاز دارد.
چتری گفت، کارشناسان هندی و چینی در محل حضور دارند و به تلاشها برای بازگشایی تونلها کمک میکنند.
به گزارش CCTV، دریاچهای که در بالادست دریاچه تشکیل شده بود و عملیات نجات را تهدید میکرد، تا عصر شنبه تا حد زیادی تخلیه شده بود. اما پهپادها اواخر روز شنبه رانش زمین را در ۲.۸ کیلومتری (۱.۷ مایلی) پاییندست دریاچه شناسایی کردند که منجر به تشکیل یک سد جدید و ایجاد یک استخر آب تازه شد.
این شبکه تلویزیونی اعلام کرد که مقامات، پرسنل نجات را در نزدیکی گذرگاه مرزی گیرونگ به مکانی امن منتقل کردند.
شبکه تلویزیونی CCTV گزارش داد که این سیل «ناشی از بیثباتی یخچالهای طبیعی تحت تأثیر بلندمدت گرمایش جهانی» بوده و آن را «ویژگی جدید و برجستهای از فجایع کرایوسفر» در فلات تبت دانسته است.
شبکه تلویزیونی CCTV با استناد به یافتههای دانشمندان چینی اعلام کرد که رانش گل و لای از سمت نپال شش تا هفت دقیقه طول کشید تا به گذرگاه مرزی گیرونگ برسد. تصاویر دوربینهای مداربسته که در سراسر جهان به اشتراک گذاشته شده، سیل آب و آوار را نشان میدهد که ساختمانها را در حالی که مردم سعی در فرار داشتند، فرا گرفته است.
چین بیش از ۲۱۰۰ نیروی امدادی را بسیج کرده و حداقل ۲۲۰ میلیون یوان (۳۲.۷ میلیون دلار) برای حمایت از تلاشهای امدادی اختصاص داده است. به گزارش CCTV، این کشور همچنین کمکهای نقدی اضطراری، تجهیزات امدادرسانی در برابر بلایا، دادههای ماهوارهای و هیدرولوژیکی و متخصصان نجات تونل را در اختیار نپال قرار میدهد.
چین از پهپادهای سنگین استفاده کرد و هلیکوپترها شروع به پرتاب تجهیزات و تدارکات از طریق هوا برای امدادگران خط مقدم در نزدیکی گذرگاه مرزی کردند. سربازان از تجهیزات تشخیص حیات، پهپادها و سیستم ناوبری برای ادامه جستجوی مفقودین استفاده کردهاند.
ارسال پیام
لینک های مفید