مصطفی پورمحمدی، دبیر عالی جامعه روحانیت مبارز، گفتوگویی درباره سخنان اخیر مسعود پزشکیان در سازمان ملل، اختلاف دیدگاههای سیاسی و ضرورت حفظ وحدت، همچنین فاصله نسل جدید با نهاد روحانیت صحبت کرد.
یه گزارش جماران، او درباره ارزیابی خود از سخنان رئیسجمهور و تغییر موضع برخی منتقدان پزشکیان گفت: «جامعه روحانیت دیشب بیانیهای صادر کرد و ما اجمالاً در آنجا نظرات خود را مطرح کردیم. اما واقعیت این است که آقای رئیسجمهور اخلاص، صفا، باور، اعتقاد و ایمان راسخ خود را به انقلاب، نظام، اسلام و مردم نشان داد. آقای پزشکیان همین است که دیشب مطالبش را بیان کرد و رویه ایشان نیز همین است.»
پورمحمدی با اشاره به ضرورت حمایت از افراد وفادار به نظام و انقلاب ادامه داد: «این افراد سرمایههای بزرگ نظام هستند. ما باید تلاش کنیم به اشخاصی که وفادارانه، عمیق، صادقانه و مخلصانه به نظام، اسلام، مردم و انقلاب باور دارند، دفاع میکنند و پایکار ایستادهاند، احترام بگذاریم، آنها را تشویق و از آنها حمایت کنیم.»
او تأکید کرد که اختلاف دیدگاه میان جریانهای مختلف لزوماً به معنای تقابل نیست و گفت: «قرار نیست همه این افراد لزوماً مثل هم فکر کنند. ما باید یکدیگر را تحمل کنیم. دلیلی ندارد که همه دقیقاً یک نسخه، یک نظر و یک دیدگاه داشته باشند.»
دبیر عالی جامعه روحانیت مبارز افزود: «ممکن است در مسائل جاری، در رویکردهای سلیقهای، تاکتیکی، روشی یا حتی در مسائل عمیقتر با یکدیگر اختلافنظر داشته باشیم. اما با تحمل، مباحثه، گفتوگو و شنیدن استدلالهای طرفین، میتوانیم به آنچه مصلحت کشور، مردم، نظام و انقلاب است، نزدیک شویم و ما به این فضا نیاز داریم.»
پورمحمدی گفت: «من مطمئنم اگر همه وفاداران به نظام، اسلام و انقلاب، صادقانه با هم گفتوگو کنند، مردم نیز پشتیبانی و همراهی خواهند کرد و هر روز در جریان این مباحثات و گفتوگوها، اختلافات ما کاهش پیدا خواهد کرد.»
او ادامه داد: «هیچ جامعهای بدون تفاوت دیدگاه وجود ندارد، اما دلیلی ندارد که این اختلاف، منشأ تنازع و تضعیف جامعه، کشور و نظام باشد. انشاءالله با همین خوشبینیهای ایجادشده، بتوانیم گامهای بعدی را با انسجام بیشتری برداریم.»
پورمحمدی در پاسخ به پرسشی درباره برخی صداهای مخالف وحدت در تریبونها و رسانهها گفت: «پاسخ در دل سؤال شما نهفته است؛ هر نغمه مخالفی عملاً موجب تضعیف میشود و این مسئله بسیار روشن است. اما من حرف دیگری دارم: نباید صداها را خاموش کنیم. این مسأله مهمی است.»
او افزود: «آن کسی که اکنون به رئیسجمهور، به مذاکره یا به تفاهمنامهها انتقاد دارد، باید بتواند حرفش را بزند. مدافعان هم باید حرفشان را بزنند. باید اجازه دهیم حرفها بهصورت منطقی و مستدل مطرح شود.»
دبیر عالی جامعه روحانیت مبارز درباره جایگاه افکار عمومی نیز گفت: «ما باید به فهم عمومی احترام بگذاریم؛ فهم عمومی جامعه بسیار ارزشمند است و اگر جامعه به یک قضاوت عمومی رسید، باید تسلیم آن شویم. اینها که وحی منزل نیستند.»
او ادامه داد: «اگر فهم عمومی به این نتیجه رسید که یک برداشت خاص، مصلحت و منفعتی برای کشور و نظام دارد، باید به آن احترام بگذاریم، حتی اگر با دیدگاه ما مخالف باشد. با این مسیر میتوانیم عاقلانه امور را پیگیری کنیم.»
پورمحمدی در عین حال بر پرهیز از سخنان تفرقهانگیز تأکید کرد و گفت: «طبیعی است که ما به همه، از جمله خودمان، توصیه میکنیم که حرفهای تفرقهانگیز نزنیم. این حرف درستی است و باید پای آن بایستیم.»
او افزود: «اما دلیلی هم ندارد که اگر کسی به نظر ما حرف تفرقهانگیزی زد، با خشونت و طرد با او برخورد کنیم؛ چرا که این رفتار، خودش منشأ اختلاف و تشدید دوقطبی در جامعه میشود. رفتار ما نباید باعث تشدید اختلافات شود.»
پورمحمدی در بخش دیگری از این گفتوگو درباره فاصله نسل جدید با روحانیت و وظیفه حوزههای علمیه گفت: «اول از همه، باید صدای نسل جدید شنیده شود. ما باید فضای ذهنی او را درک کنیم و دنیایی که در آن زندگی میکند را بفهمیم. این اولین گام است.»
او ادامه داد: «ما واقعاً با دنیاهای ناشناختهای مواجهیم و به همین دلیل، بسیاری از قضاوتها، داوریها و برداشتهای ما منطبق با واقعیت نیست.»
پورمحمدی با تأکید بر اینکه روحانیت نیت اصلاحی و خیرخواهانه دارد، گفت: «ما نیت اصلاحی و خیر داریم؛ به دنبال ارشاد هستیم و واقعاً دلسوزیم. روحانیت غمخوار دین و غمخوار مردم است؛ برای دین جانفشانی میکند و برای مردم، کشور و نظام جانفشانی میکند.»
او افزود: «اما این جانفشانی و تلاش، تنها در صورتی اثر مطلوب و مناسب خود را خواهد گذاشت که مبتنی بر فهم عمیق و شناخت دقیق باشد؛ بنابراین، پیش از آنکه وارد عمل شویم، باید ابتدا محیطی را که میخواهیم مخاطبمان را در آن قرار دهیم، بشناسیم.»
دبیر عالی جامعه روحانیت مبارز با اشاره به تغییرات سریع اجتماعی و فرهنگی گفت: «واقعیت این است که محیط هر روز در حال تغییر است. ما در عصر تحولات سریع، ورودیهای بسیار عجیب و پراکنده و نو به نو شدنِ هر روزه قرار داریم و جوان ما در چنین دنیایی زندگی میکند.»
او درباره نحوه مواجهه با نسل جدید گفت: «ابتدا باید او را درک کرد و به او گفت: ما غمخوار و دوستدار تو هستیم. ما دوستت داریم و میخواهیم تو موفق باشی و به خواستهها و آمالت، به دنیایی که از نظر خودت مطلوب است و تاحدیکه درست و صحیح است، برسی و ما نیز به تو کمک خواهیم کرد.»
پورمحمدی در پایان تأکید کرد که ایجاد اعتماد باید پیش از هرگونه تلاش برای ارشاد یا هدایت نسل جدید صورت گیرد و گفت: «ما باید ابتدا برادری خود را ثابت کنیم؛ پس از آن است که بهراحتی میتوان گفت: خب آقا، حالا شریک، حالا میخواهیم کمکت کنیم.»
او افزود: «اگر جوان در پاسخ بگوید ما کمک شما را نمیخواهیم، چه کاری میتوانیم بکنیم؟ هیچ. پس در گام نخست، باید این احساس همراهی و اعتماد را ایجاد کنیم.»