همزمان با فصل گاوبانگی مرال، محیطبانان و کارشناسان حفاظت محیط زیست گیلان با حضور در جنگلهای هیرکانی شهرستان سیاهکل، پایش جمعیت مرال، بررسی وضعیت زیستگاه و شناسایی تهدیدهای احتمالی این گونه را در دستور کار قرار دادند.
فرهاد حسینی طایفه، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان گیلان با بیان اینکه در آخرین ساعات روز پنجشنبه دوم مهرماه، به همراه معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی، رؤسای حوزههای نظارت بر حیات وحش و زیستگاهها و امور مناطق و جمعی از محیطبانان، در چند گروه در بخشهای مختلف جنگلهای هیرکانی شهرستان سیاهکل حضور یافتیم، اظهار کرد: حضور نیروهای محیط زیست در این مقطع زمانی با دو هدف اصلی انجام میشود که نخست، ثبت و پایش آواها، بانگها و مشاهدات مرتبط با مرال و دوم، اجرای برنامههای حفاظتی و بررسی میدانی وضعیت زیستگاه این گونه است.
وی با اشاره به اهمیت فصل گاوبانگی در پایش مرالها گفت: در این دوره، مرالهای نر با بانگهای ویژه حضور خود را اعلام میکنند و همین ویژگی امکان پایش و برآورد وضعیت جمعیت این گونه را فراهم میکند.
به گفته حسینی طایفه، کارشناسان و محیطبانان با حضور در زیستگاههای اصلی مرال، بانگهای این گونه را ثبت و شمارش میکنند و بر اساس دادههای بهدستآمده، برآوردی از وضعیت جمعیت مرال انجام میشود.
مدیرکل حفاظت محیط زیست گیلان با بیان اینکه مرال یا گوزن قرمز بزرگترین گونه گوزن ایران است، افزود: این گونه در جنگلهای هیرکانی از جمله زیستگاههای جنگلی استان گیلان پراکنش دارد و حفاظت از جمعیت و زیستگاه آن از برنامههای مهم محیط زیست استان به شمار میرود.
وی با اشاره به زمان فصل گاوبانگی تصریح کرد: این دوره هر سال از پانزدهم شهریور تا پانزدهم مهرماه ادامه دارد و در این بازه، محیطبانان و کارشناسان محیط زیست در مناطق مختلف حضور مییابند تا ضمن پایش جمعیت مرال، شرایط زیستگاه را نیز بررسی کنند.
حسینی طایفه با بیان اینکه حضور مستمر نیروهای محیط زیست در عرصههای طبیعی، علاوه بر کمک به پایش جمعیت مرال، زمینه حفاظت مؤثرتر از این گونه و زیستگاه آن را فراهم میکند، خاطرنشان کرد: حضور میدانی نیروهای محیط زیست در منطقه شکارممنوع دیلمان و درفک، فرصت مناسبی برای بررسی شرایط زیستگاه، شناسایی تهدیدهای احتمالی و تقویت برنامههای حفاظتی در یکی از حساسترین دورههای زیستی مرال است.
مدیرکل حفاظت محیط زیست گیلان تأکید کرد: صیانت از مرال در فصل گاوبانگی تنها به ثبت و شمارش بانگها محدود نمیشود، بلکه حضور مؤثر و مستمر محیطبانان، بررسی وضعیت منطقه و پیشگیری از عوامل تهدیدکننده نیز بخش مهمی از برنامه حفاظت از این گونه ارزشمند را تشکیل میدهد.