پایگاه خبری آفتاب
۲۹ /آبان /۱۴۰۵
Friday 20 November 2026
کد خبر:۱۰۷۸۷۳۱
۱۷:۴۰
۱۴۰۵/۰۸/۲۹

گلشیفته فراهانی: از سؤال‌های سیاسی خسته شده‌ام

گلشیفته فراهانی
گلشیفته فراهانی در نشستی در جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین، از کلیشه‌های هالیوود درباره خاورمیانه، فشارهای سیاسی بر هنرمندان و تصویری که رسانه‌ها از مردم کشورهای درگیر جنگ ارائه می‌کنند، انتقاد کرد.
۱۷:۴۰
۱۴۰۵/۰۸/۲۹
به گزارش آفتاب نیوز،

گلشیفته فراهانی روز پنجشنبه در جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین، در واکنش به پرسش‌هایی درباره سیاست و وضعیت ایران، گفت از اینکه همواره از او درباره مسائل سیاسی سؤال می‌شود، خسته شده است. او گفت: «مطمئنم جولیا رابرتز یا جنیفر لارنس مجبور نیستند مدام به پرسش‌هایی درباره ترامپ پاسخ بدهند، همان‌طور که ماریون کوتیار هم مجبور نیست دائماً درباره مارین لوپن مورد سؤال قرار بگیرد.»

به گزراش ورایتی، فراهانی در پاسخ به این پرسش که آیا به‌عنوان بازیگری بین‌المللی از ایران، میان تمرکز بر هنر خود و صحبت درباره کشورش در شرایط جنگی احساس دوگانگی می‌کند، گفت: «خیلی دوست داشتم اینجا بنشینم و درباره سینما صحبت کنم، اما همیشه بی‌دلیل درباره سیاست از من سؤال می‌شود؛ چون سیاست امروز به‌شدت دوقطبی شده است. همه‌چیز یا سیاه است یا سفید و اگر نه این باشی و نه آن، اگر در میانه بایستی، دیگر جایی برای وجود داشتن نداری. این بسیار خطرناک است، چون هماهنگی از میانه شکل می‌گیرد.»

او با اشاره به تجربه بازی در نقش زنان متعلق به کشور‌های مختلف منطقه گفت از ایفای نقش «زنان ایزدی، زنان کرد، زنان افغان و زنان لبنانی» لذت می‌برد. فراهانی افزود: «من به‌نوعی زندگی در این منطقه جنگ‌زده را تجربه کرده‌ام. می‌توانم رنج مردم را احساس کنم؛ رنجی که به‌خاطر این طلای سیاه در منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، متحمل می‌شوند؛ متأسفانه یا خوشبختانه.»

او در ادامه درباره تأثیر جنگ بر هویت فردی هنرمندان گفت: «اگر اهل کشوری درگیر جنگ، مثل اوکراین، باشید، به نماینده آن کشور تبدیل می‌شوید و فردیت‌تان از شما گرفته می‌شود؛ چون انتظار می‌رود پرچمدار آن کشور باشید.» او گفت: «مردم دوست دارند شما را قربانی نشان بدهند. می‌گویند آه، مردم بیچاره اوکراین با این جنگ؛ یا آه، حتماً شرایط در ایران وحشتناک است. وقتی در موقعیت‌های خاصی قرار می‌گیرید، دیگران شما را درون یک چارچوب مشخص می‌گذارند و اجازه نمی‌دهند خارج از آن چارچوب وجود داشته باشید. بنابراین، نه‌تنها بمب‌ها، جنگ و حکومت‌های سرکوبگر شما را زندانی می‌کنند، بلکه جهانی هم که شما را در آن چارچوب قرار می‌دهد، به زندان‌تان تبدیل می‌شود!»

او در پاسخ به پرسشی درباره دوراهی اخلاقی هنرمندان در انتخاب پروژه‌های سینمایی، از تجربه خود پس از ورود به سینمای غرب گفت؛ تجربه‌ای که به گفته او با مواجهه مداوم با کلیشه‌ها همراه بود. فراهانی گفت: «وقتی ایران را ترک کردم، همان زمانی بود که بوش ایران را بخشی از محور شرارت می‌خواند. به آمریکا رفتم و تمام نقش‌هایی که برایم پیشنهاد می‌شد یا تروریست بودند، یا درباره کسی بودند که در یک اقدام تروریستی دست داشت، یا به صحنه مهمانی‌های زیرزمینی در تهران مربوط می‌شدند.» او توضیح داد که با وجود شرایط مالی دشوار، نمی‌توانست چنین نقش‌هایی را بپذیرد؛ تصمیمی که همچنان به آن پایبند است.

فراهانی گفت: «آنچه هالیوود از منطقه ما نشان می‌دهد چرند محض است.» در ادامه، وقتی از او درباره فیلم‌سازانی پرسیده شد که برای ادامه فعالیت ناچار به سازش با ساختار حاکم بر صنعت سینما و خودسانسوری هستند، فراهانی گفت در نهایت، این استودیو‌های سینمایی در آمریکا هستند که روایت مسلط را تعیین می‌کنند. او تأکید کرد: «همه‌چیز به هالیوود برمی‌گردد؛ به نوشتن و بازنویسی تاریخ. برتری‌طلبی سفیدپوستان در استودیو‌های آمریکایی؛ اینکه آنها تصمیم می‌گیرند، پول می‌دهند و تاریخ را می‌نویسند و بازنویسی می‌کنند.»

گزارش خطا
ارسال پیام