بهرام بیضایی از ایران رفت
۱۹:۵۵
۱۳۸۹/۰۶/۳۰
به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: بهرام بیضایی (زاده ۵ دیماه ۱۳۱۷ در تهران) است. او از سال ۱۳۴۰ به صورت جدی به نوشتن نمایشنامه پرداخت و در سال ۱۳۴۵ اولین نمایش خود را کارگردانی کرد.
او به همراه اکبر رادی و غلامحسین ساعدی پایه گذاران موج نوی نمایش نامه نویسی ایران میباشند.
اجراهای صحنهای او اغلب از تئاترهای پر مخاطب بودهاند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پارسینه، بهرام بیضایی، کارگردان آثاری چون"باشو غریبه کوچک، شاید وقتی دیگر، مسافران،سگ کشی و ..." به دعوت دانشگاه استنفورد آمریکا برای تدریس سینما، از ایران مهاجرت کرد.
بهرام بیضایی (زاده ۵ دیماه ۱۳۱۷ در تهران) است.
بیضایی نوشتن نقد، تحقیق و مطالب پراکنده درباره تئاتر و سینما در نشریات علم و زندگی، هنر و سینما، گاهنامه آرش، مجله موسیقی، کیهان ماه، ماهنامه ستاره سینما، کتاب چراغ و... را در سال ۱۳۳۸ آغاز کرد.
او از سال ۱۳۴۰ به صورت جدی به نوشتن نمایشنامه پرداخت و در سال ۱۳۴۵ اولین نمایش خود را کارگردانی کرد. او به همراه اکبر رادی و غلامحسین ساعدی پایه گذاران موج نوی نمایش نامه نویسی ایران میباشند. اجراهای صحنهای او اغلب از تئاترهای پر مخاطب بودهاند.
او به همراه اکبر رادی و غلامحسین ساعدی پایه گذاران موج نوی نمایش نامه نویسی ایران میباشند.
اجراهای صحنهای او اغلب از تئاترهای پر مخاطب بودهاند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پارسینه، بهرام بیضایی، کارگردان آثاری چون"باشو غریبه کوچک، شاید وقتی دیگر، مسافران،سگ کشی و ..." به دعوت دانشگاه استنفورد آمریکا برای تدریس سینما، از ایران مهاجرت کرد.
بهرام بیضایی (زاده ۵ دیماه ۱۳۱۷ در تهران) است.
بیضایی نوشتن نقد، تحقیق و مطالب پراکنده درباره تئاتر و سینما در نشریات علم و زندگی، هنر و سینما، گاهنامه آرش، مجله موسیقی، کیهان ماه، ماهنامه ستاره سینما، کتاب چراغ و... را در سال ۱۳۳۸ آغاز کرد.
او از سال ۱۳۴۰ به صورت جدی به نوشتن نمایشنامه پرداخت و در سال ۱۳۴۵ اولین نمایش خود را کارگردانی کرد. او به همراه اکبر رادی و غلامحسین ساعدی پایه گذاران موج نوی نمایش نامه نویسی ایران میباشند. اجراهای صحنهای او اغلب از تئاترهای پر مخاطب بودهاند.
ارسال پیام
پیام های شما
ناشناس
۲۰:۱۳ - ۱۳۹۱/۰۷/۲۹
خیر
رفتن استاد بیضایی شاید سنگ اندازی مسئولان بود
اما بی توجهی مخاطبان نبود
چون او مخاطبانش را دوست دارد پس مخاطبانش هم اورا دوست دارند
گرچه استاد بیضایی نوری است که سنگ چون نخاله ایست در بر خورشید.
رفتن استاد بیضایی شاید سنگ اندازی مسئولان بود
اما بی توجهی مخاطبان نبود
چون او مخاطبانش را دوست دارد پس مخاطبانش هم اورا دوست دارند
گرچه استاد بیضایی نوری است که سنگ چون نخاله ایست در بر خورشید.
لینک های مفید