معضل رو به رشد دختران فراری!

به گزارش آفتاب نیوز، " بسياري از محققان بر اين باورند نوجواناني كه از خانه فرار مي‌كنند در بيشتر موارد «از چيزي» و نه «به خاطر به دست آوردن چيزي» فرار مي‌كنند,  به گونه‌اي كه آمار نيز نشان مي‌دهد به طور متوسط هر ماه 132 كودك و نوجوان فراري از سوي نيروي انتظامي مستقر در پايانه‌هاي تهران بويژه جنوب تهران جمع‌آوري مي‌شود. 

از سوي ديگر سوء رفتار والدين با نوجوانان و جوانان كه شامل سوء رفتار فيزيكي، عاطفي، به فراموشي سپردن و جنسي مي‌شود تاثيرات مختلف جسمي و رواني پايداري مانند ترس‌هاي بيمارگونه، شرمزدگي شديد، خلق و خوي منفعل، تنفرعميق، اخموشدگي، سردي و بي تفاوتي در برخورد با ديگران، ناتواني در مهر ورزيدن و در صورت شدت اين رفتارها منجر به فرار از منزل يا خودكشي مي‌شود. 

 در تحقيقي كه روي 50 دختر فراري ساكن در مراكز ري، شميرانات و 2 مركز دیگر صورت گرفت اين نتيجه بدست آمد كه 78 درصد دختران فراري داراي تجربه «تنبيه بدني يا كلامي» بوده كه در ميان آنها 64 درصد هر 2 نوع تنبيه بدني و كلامي، 20 درصد تنبيه بدني و 16 درصد تنها تنبيه كلامي را تجربه كرده‌اند، اما در مجموع مي‌توان گفت كه 40 درصد دختران فراري «هميشه» مورد تنبيه بدني و كلامي قرار مي‌گرفته‌اند.
اين تحقيق نشان مي‌دهد كه 10 درصد اين دختران «هميشه» تنبيه كلامي و 6 درصد «هميشه» تنبيه بدني را تجربه كرده‌اند؛ اين در حاليست كه درميان دختراني كه مورد تنبيه واقع شده و از خانه فرار كرده‌اند با كساني كه مورد تنبيه واقع نشده و از خانه فرار كردند تفاوت معناداري وجود دارد، از سويی هر اندازه شدت اين تنبيهات افزايش يابد احتمال فرارنيز بيشتر مي‌شود.
يافته‌هاي پژوهشگران نشان مي‌دهد هر اندازه شدت تنبيه كلامي و بدني بيشتر شود احتمال فرار نيز بيشتر مي‌شود.
كليه تحقيقات داخل و خارج كشور نشان مي‌دهد كه نوجوانان فراري در محيط خانواده بدرفتاري والدينشان را تجربه مي‌كنند؛ چرا كه در اين خانواده‌ها خشونت بين والدين نيز رايج بوده و از خانواده‌هاي عادي بسيار شديدتر است. 

نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه 56 درصد اين دختران داراي تحصيلات راهنمايي هستند همچنين 80 درصد آنها متعلق به طبقه پايين جامعه، 16 درصد طبقه متوسط و تنها 4 درصد آنها از وضعيت اقتصادي ــ‌ اجتماعي بالايي برخوردار هستند.