یادداشتی برای غدیر
امام علی صوت عدالت و انسانیت
دکتر حمید رضائیقلعه
۱۴:۵۲
۱۳۸۹/۰۹/۰۲
به گزارش آفتاب نیوز، 
آفتاب - دکتر حمید رضائیقلعه: امروز بیش از 1400 سال از واقعه سقیفه بنیساعده میگذرد. آن روز که پیامبر گرامی اسلام (ص) دار فانی را وداع گفت و امت خویش را از راهنماییها و ارشاداتش بیبهره ساخت. آن هنگام که پیروان شریعت محمدی برای انتخاب جانشین پیغمبر در سقیفه بنی ساعده گرد آمدند و بهرغم وصایای صریح و روشن رسول خدا در غدیرخم، خلیفهای دیگر برگزیدند. اوراق تاریخ سالیانی متمادی پس از رحلت محمد (ص) ورق زده شده ولیکن نشانی از عمل به وصیت او مشاهده نشد. 3 خلیفه پیاپی هم آمدند و بر مسند رهبری امت اسلامی جلوس کردند ولی با خلافتشان سکوتی عبرتانگیز را بر وصی بحق پیامبر تحمیل نمودند.
علی که نخستین یار و پیرو محمد(ص) پس از بعثت با شکوه حضرتش بود و در طی23 سال حیات پربرکت شارع اسلام پیوسته نیابت او را در رهبری جهان اسلام به عهده داشت علیرغم تأکید نبی اکرم (ص) بر ولایت و امامت او، از آنچه که تنها بر قامت او زیبنده بود محروم گشت و بدین سیاق ظلمی بس بزرگ و فراموش ناشدنی در کتاب قطور و مطول تاریخ ثبت گردید.
این ظلم اگر چه درس آموز و عبرتانگیز میباشد ولیکن سکوت بزرگ علی که مظلوم این ظلم عظیم است بهلحاظ صیانت از تمامیت فرهنگی و مدنی دنیای اسلام و حراست از وحدت واخوت مسلمین ایجاب مینماید که پیرامون مباحث تشتتزا و تفرقهانگیز نگردیم و از مسائلی گفتوگو کنیم که نقشی سازنده در زندگی امروزین ما ایفا نماید.
در این مقال در صدد سخن راندن در حیطه مظلومیت علی و تضییع حقوق حضرتش نیستم ولی برآنم که حیات آکنده از عدالت و انسانیت این مرد بزرگ را به وسع حقیرم ترسیم نمایم.
قسط و عدالت مهمی شفاف و دلپذیر در جوامع بشری است که همواره مورد علاقه و عشق خیل آدمیان بوده است.
انسانها همیشه حسرت تحقق عدل را در پهنه زندگی اجتماعی خود داشتهاند و گویا عدالت رؤیایی بوده که دستیابی بدان امری محال و ناممکن بوده است. بشریت هر از گاهی شاهد میلاد انسانهایی بوده که مساعی و همت خودشان را در راستای تجلی قسط به کار بستهاند ولی تلاششان به نحوی از انحاء ابتر و ناقص مانده است.
علی برترین نماد عدالتطلبی و اجرای قسط در طول تاریخ بشری است بهگونهای که جرداق نویسنده مسیحی لبنانی علی را صوت عدالت و انسانیت خطاب کرده است.
علی با اقوال، افعال و احوال خویش سیمای تمام و کمال فضایل انسانی و شایستگیهای زندگی اجتماعی را به تصویر کشیده است.
ولادت علی در والاترین جایگاه زمین که قبله موحدان و بندگان مؤمن خداست رخ داده است، میلاد مطهر علی یکتا ولادت تاریخ است چرا که سعادت و تبرکی این چنین بینظیر بوده است. به یقین تولدی در اعلای مبارکی، حیاتی متعالی و والا را نوید میدهد.
علی دوران طفولیت ایام نوجوانی خود را در کنار برگزیدهترین انسان سپری کرده و با فضیلتهای انسانی در حد کمال و تمام خو گرفته است. علی اولین مردی است که رستگاری خویش را با ذکر وحدانیت پروردگار تضمین نموده و شهادت توحید و نبوت را بر زبان جاری ساخته است. همدم و مونس پیامبر در روزهای سخت و طاقتفرسای تبعید در دره شعب ابی طالب علی بوده است. علی بزرگترین نماد ایثار و فداکاری است چرا که جانش را بر کف نهاد و در شب هجرت پیغمبر به مدینه به جای او در بستر خفت وخود را مهیا ساخت تا برای حفاظت از جان رسول اکرم و استمرار رسالتش جان ببازد.
همو بود که در لوای معاونت محمد (ص) بنای حکومت اسلامی را در مدینه و سپس شبه جزیره عربستان پیریزی نمود و در این راه انبوه سختیها را تحمل کرد. ذوالفقار علی هم شمشیر دو دمی بود که بر فرق کفار و مشرکین میتاخت و هم فکر و ذکری بود که تقوا و عصمتش را مستحکم میساخت.
فتوت و جوانمردی علی در رویارویی با عمربن عبدود در معرکه جنگ احزاب زبانزد عام و خاص است و دلاوری و شجاعتش در فتح قلاع خیبر ورد زبان دوست و دشمن اوست. نای زعامت و ولایت او بر مسلمین آشکار است چرا که پیامبر امامتش را با بیانی صریح در غدیرخم به گوش مسلمانان رساندهاند. تواضع، فروتنی و عاقل بودن علی اظهرالشمس است چرا که از حق رهبری و خلافتش به دلیل صیانت از یکپارچگی جامعه اسلامی و اجتناب از تفرق و دوئیت مسلمین صرف نظر کرده است.
آری، سکوت علی و نجوای علی شب هنگام در نخلستانهای مدینه فریادی است که انسانیت تمام عیار را به انسانها مینمایاند. یتیم نوازی و پرستاری از فقرا و مسکینان جزو لاینفک زندگی علی است و پرهیز از ریا و تظاهر شیوه زندگی اوست. فصاحت و بلاغت کلام و ظرافت اندیشه و غنای تفکر نشانه علم بیمنتهای علی است و افتخار پیروان و مریدان او در طی ادوار مختلف است. زندگی ساده، بیتکلف و بیآلایش علی در همه اوقات بخصوص به وقت خلافت علامت روح متعالی اوست و تسکین بخش نداران و بیچیزان در اقصی نقاط جامعه اسلامی است. مقابله با حیف و میل بیتالمال و مراعات عدالت در برخورداری مردم از بیتالمال امیدبخش دردمندان و مسلمانان صدر اسلام است چرا که حیات محمد (ص) و رایحه خوش او را زنده میکند. نبرد با مخلان حاکمیت توحید اعم از قاسطین، ناکثین و مارقین گویای صبر و استقامت علی در تثبیت شریعت محمدی است و حتی به هنگام شهادت حاضر در محراب نماز و رعایتکننده عدالت و انصاف در قصاص قاتل است.
علی به راستی مظلوم زیست چون سکوتی دردآور و تعبزا را تحمل کرد و هم مظلوم مرد چرا که پس از شهادتش کم نبودند مسلمانانی که از ضربت خوردنش در محراب نماز شگفتزده شدند زیرا میپنداشتند علی نماز نمیگزارد.
آفتاب - دکتر حمید رضائیقلعه: امروز بیش از 1400 سال از واقعه سقیفه بنیساعده میگذرد. آن روز که پیامبر گرامی اسلام (ص) دار فانی را وداع گفت و امت خویش را از راهنماییها و ارشاداتش بیبهره ساخت. آن هنگام که پیروان شریعت محمدی برای انتخاب جانشین پیغمبر در سقیفه بنی ساعده گرد آمدند و بهرغم وصایای صریح و روشن رسول خدا در غدیرخم، خلیفهای دیگر برگزیدند. اوراق تاریخ سالیانی متمادی پس از رحلت محمد (ص) ورق زده شده ولیکن نشانی از عمل به وصیت او مشاهده نشد. 3 خلیفه پیاپی هم آمدند و بر مسند رهبری امت اسلامی جلوس کردند ولی با خلافتشان سکوتی عبرتانگیز را بر وصی بحق پیامبر تحمیل نمودند. علی که نخستین یار و پیرو محمد(ص) پس از بعثت با شکوه حضرتش بود و در طی23 سال حیات پربرکت شارع اسلام پیوسته نیابت او را در رهبری جهان اسلام به عهده داشت علیرغم تأکید نبی اکرم (ص) بر ولایت و امامت او، از آنچه که تنها بر قامت او زیبنده بود محروم گشت و بدین سیاق ظلمی بس بزرگ و فراموش ناشدنی در کتاب قطور و مطول تاریخ ثبت گردید.
این ظلم اگر چه درس آموز و عبرتانگیز میباشد ولیکن سکوت بزرگ علی که مظلوم این ظلم عظیم است بهلحاظ صیانت از تمامیت فرهنگی و مدنی دنیای اسلام و حراست از وحدت واخوت مسلمین ایجاب مینماید که پیرامون مباحث تشتتزا و تفرقهانگیز نگردیم و از مسائلی گفتوگو کنیم که نقشی سازنده در زندگی امروزین ما ایفا نماید.
در این مقال در صدد سخن راندن در حیطه مظلومیت علی و تضییع حقوق حضرتش نیستم ولی برآنم که حیات آکنده از عدالت و انسانیت این مرد بزرگ را به وسع حقیرم ترسیم نمایم.
قسط و عدالت مهمی شفاف و دلپذیر در جوامع بشری است که همواره مورد علاقه و عشق خیل آدمیان بوده است.
انسانها همیشه حسرت تحقق عدل را در پهنه زندگی اجتماعی خود داشتهاند و گویا عدالت رؤیایی بوده که دستیابی بدان امری محال و ناممکن بوده است. بشریت هر از گاهی شاهد میلاد انسانهایی بوده که مساعی و همت خودشان را در راستای تجلی قسط به کار بستهاند ولی تلاششان به نحوی از انحاء ابتر و ناقص مانده است.
علی برترین نماد عدالتطلبی و اجرای قسط در طول تاریخ بشری است بهگونهای که جرداق نویسنده مسیحی لبنانی علی را صوت عدالت و انسانیت خطاب کرده است.
علی با اقوال، افعال و احوال خویش سیمای تمام و کمال فضایل انسانی و شایستگیهای زندگی اجتماعی را به تصویر کشیده است.
ولادت علی در والاترین جایگاه زمین که قبله موحدان و بندگان مؤمن خداست رخ داده است، میلاد مطهر علی یکتا ولادت تاریخ است چرا که سعادت و تبرکی این چنین بینظیر بوده است. به یقین تولدی در اعلای مبارکی، حیاتی متعالی و والا را نوید میدهد.
علی دوران طفولیت ایام نوجوانی خود را در کنار برگزیدهترین انسان سپری کرده و با فضیلتهای انسانی در حد کمال و تمام خو گرفته است. علی اولین مردی است که رستگاری خویش را با ذکر وحدانیت پروردگار تضمین نموده و شهادت توحید و نبوت را بر زبان جاری ساخته است. همدم و مونس پیامبر در روزهای سخت و طاقتفرسای تبعید در دره شعب ابی طالب علی بوده است. علی بزرگترین نماد ایثار و فداکاری است چرا که جانش را بر کف نهاد و در شب هجرت پیغمبر به مدینه به جای او در بستر خفت وخود را مهیا ساخت تا برای حفاظت از جان رسول اکرم و استمرار رسالتش جان ببازد.
همو بود که در لوای معاونت محمد (ص) بنای حکومت اسلامی را در مدینه و سپس شبه جزیره عربستان پیریزی نمود و در این راه انبوه سختیها را تحمل کرد. ذوالفقار علی هم شمشیر دو دمی بود که بر فرق کفار و مشرکین میتاخت و هم فکر و ذکری بود که تقوا و عصمتش را مستحکم میساخت.
فتوت و جوانمردی علی در رویارویی با عمربن عبدود در معرکه جنگ احزاب زبانزد عام و خاص است و دلاوری و شجاعتش در فتح قلاع خیبر ورد زبان دوست و دشمن اوست. نای زعامت و ولایت او بر مسلمین آشکار است چرا که پیامبر امامتش را با بیانی صریح در غدیرخم به گوش مسلمانان رساندهاند. تواضع، فروتنی و عاقل بودن علی اظهرالشمس است چرا که از حق رهبری و خلافتش به دلیل صیانت از یکپارچگی جامعه اسلامی و اجتناب از تفرق و دوئیت مسلمین صرف نظر کرده است.
آری، سکوت علی و نجوای علی شب هنگام در نخلستانهای مدینه فریادی است که انسانیت تمام عیار را به انسانها مینمایاند. یتیم نوازی و پرستاری از فقرا و مسکینان جزو لاینفک زندگی علی است و پرهیز از ریا و تظاهر شیوه زندگی اوست. فصاحت و بلاغت کلام و ظرافت اندیشه و غنای تفکر نشانه علم بیمنتهای علی است و افتخار پیروان و مریدان او در طی ادوار مختلف است. زندگی ساده، بیتکلف و بیآلایش علی در همه اوقات بخصوص به وقت خلافت علامت روح متعالی اوست و تسکین بخش نداران و بیچیزان در اقصی نقاط جامعه اسلامی است. مقابله با حیف و میل بیتالمال و مراعات عدالت در برخورداری مردم از بیتالمال امیدبخش دردمندان و مسلمانان صدر اسلام است چرا که حیات محمد (ص) و رایحه خوش او را زنده میکند. نبرد با مخلان حاکمیت توحید اعم از قاسطین، ناکثین و مارقین گویای صبر و استقامت علی در تثبیت شریعت محمدی است و حتی به هنگام شهادت حاضر در محراب نماز و رعایتکننده عدالت و انصاف در قصاص قاتل است.
علی به راستی مظلوم زیست چون سکوتی دردآور و تعبزا را تحمل کرد و هم مظلوم مرد چرا که پس از شهادتش کم نبودند مسلمانانی که از ضربت خوردنش در محراب نماز شگفتزده شدند زیرا میپنداشتند علی نماز نمیگزارد.
ارسال پیام
لینک های مفید