به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: شهلا که باورش نمیشد قرار است اعدام شود ناگهان شروع به جیغ و داد کرده و التماس کرد که مرا نکشید.
هیأت صلح و سازش 45 دقیقه با خانواده مقتول صحبت کرد اما فایدهای نداشت و مادر لاله رضایت نداد.
رحیمی که از طرف قوه قضاییه آمده بود تا شاهد اجرای حکم باشد به شهلا گفت در آخرین لحظه آیا حرفی برای گفتن داری؟ وی جواب داد اگر حرفی داشتم در این 9 سال میزدم.
در نهایت برادر سحرخیزان صندلی را از زیر پای شهلا کشید و شهلا جان داد.
خون به خون شستن محال است اعدام نه باعث عبرت است و نه کاری که با حداقل انسانیت سازگار باشد قرار نیست اشتباه فاحش آدمکشی با آدمکشی پاسخ داده شود و هیچ نتیجه ای جز ایجاد تخم کینه و ادامه خشونت ندارد.