به گزارش خبرگزاری آفتاب، آفتاب: روزنامه جمهوری اسلامی در ستون نامههای مخاطبان نوشت: چندی قبل پژوهشگران نمونه و برتر كشور به محل سالن اجلاس سران كشورهای اسلامی فراخوانده شدند تا از سوی آقاي رئيسجمهور مورد تقدير قرار گيرند. لكن بهجای رئيسجمهور، رئيس دفتر ايشان در مراسم حاضر شد و پس از ايراد سخنرانی، به پژوهشگران جايزه اهداء گرديد.
دادن جايزه به افراد به دو صورت انجام شد، در ابتدا به 6 نفر از پژوهشگران برتر بهاصطلاح مدال طلا و سكه اهدا گرديد و بعد بقيه پژوهشگران (نمونه) را به صف كردند! و به آنها سكه دادند. خيلی عجيب است كه وقتی مدال بهاصطلاح طلا را به طلافروشی برديم، اعلام كردند كه "نه تنها طلا نيست، بلكه با طلا هم آبكاری نشده و فاقد ارزش میباشد"!
حال اين سئوال مطرح است كه چرا بايد پژوهشگران حاصل تلاش عمرشان اينگونه مورد ارزيابی و توجه قرار گيرد؟ آيا ارزش يک پژوهشگر آنهم در سطح كشور نبايد به اندازه پرتاب يک نيزه يا پاس دادن يک توپ فوتبال باشد؟!
دادن جايزه به افراد به دو صورت انجام شد، در ابتدا به 6 نفر از پژوهشگران برتر بهاصطلاح مدال طلا و سكه اهدا گرديد و بعد بقيه پژوهشگران (نمونه) را به صف كردند! و به آنها سكه دادند. خيلی عجيب است كه وقتی مدال بهاصطلاح طلا را به طلافروشی برديم، اعلام كردند كه "نه تنها طلا نيست، بلكه با طلا هم آبكاری نشده و فاقد ارزش میباشد"!
حال اين سئوال مطرح است كه چرا بايد پژوهشگران حاصل تلاش عمرشان اينگونه مورد ارزيابی و توجه قرار گيرد؟ آيا ارزش يک پژوهشگر آنهم در سطح كشور نبايد به اندازه پرتاب يک نيزه يا پاس دادن يک توپ فوتبال باشد؟!
ارسال پیام
