پياز؛ غذا يا دارو!

به گزارش آفتاب نیوز، پياز داراى طبيعت بسيار گرم و خشك و در ضمن داراى رطوبت است، به عبارت ديگر طبيعت گرم و آلرژى زايى دارد و از خانواده سير و موسير است. پياز داراى تركيبات گوگردى و سيليس و ويتامينهاى مختلف و يك قند غيرقابل تبلور به نام انسولين گياهى است. قندهايى مانند ساكارز و مالتوز در پياز وجود دارد. پياز داراى نيترات، فسفات، كلسيم، پتاسيم، انسولين و ويتامينهاى آ.ب.ث است. پياز يك غذاى مهم و مفيد است كه به صورت خام و پخته با غذا مصرف مى شود. پياز خام داراى ارزش فوق العاده اى است و تقريباً خواصى مشابه سير دارد. پياز در حفظ سلامت و طول عمر مؤثر است. پياز خام حالت اسيدى خون را افزايش مى دهد و براى كسانى كه غذايشان دير هضم مى شود مفيد است و اشتها را زياد مى كند. يك ضدعفونى كننده قوى است و مصرف آن براى مجارى تنفس، گريپ، زكام، برونشيت، رفع سنگ كليه و در مبتلايان به ورم كليه مفيد است. آلبومين ادرار را برطرف مى كند و باعث از بين رفتن سموم بدن، اوره و اسيداوريك و چربهاى بدن مى شود. قند خون و فشار خون را كاهش مى دهد. از بروز لخته هاى خون در عروق و سكته هاى مغزى و قلبى جلوگيرى مى كند. در رفع ورم ساقها، مثانه، پروستات مؤثر است و براى درمان رماتيسم مفصلى مفيد است. خوردن پياز به واسطه فسفرى كه دارد به افرادى كه كارهاى فكرى مى كنند توصيه مى شود.