روسيه در شوراي حكام، چه خواهد كرد؟

به گزارش آفتاب نیوز، خبرگزاري رويتر نيز به نقل از وب سايت اختصاصي وزير امور خارجه روسيه (www. mid.ru) در اين خصوص نوشت كه «در اين شرايط ما هيچ دليلي براي ارجاع پرونده ي هسته اي ايران به شوراي امنيت نمي بينيم». رويترز در ادامه مي افزايد: روسيه كه از سوي واشنگتن در مورد ساخت نيروگاه بوشهر مورد انتقاد قرار گرفته است، از اعضاي دائم شوراي امنيت است و مي تواند از حقّ وتوي خود در مورد پرونده ي هسته اي ايران استفاده كند. رويترز سپس به نقل از يك ديپلمات روسي مي نويسد: دليل حمايت روسيه از ايران بي ميلي روسيه به از دست دادن يك متحد كليدي در خاورميانه و يك بازار مهّم براي فناوري هسته اي مي باشد و در ادامه اظهار داشته است كه روسيه منافع اقتصادي خود را داراست و فرستادن مشتري مهّم روسيه به شوراي امنيت خود به خود باعث از بين رفتن ارتباطات سودآورش با ايران خواهد شد. وي اظهار داشته است كه روسيه نيروگاه هسته اي يك ميليارد دلاري براي ايران در بوشهر ساخته و مي خواهد همكاريهاي تجاري خود با ايران را افزايش دهد.

رويترز در پايان مي نويسد: روسيه در حالي كه از ايران خواسته فرآوري اورانيوم را متوقف كند و روابط خود با آژانس را تقويت نمايد، متقابلاً در مورد استفاده از نيروي نظامي براي متوقف كردن برنامه هسته اي ايران هشدار داده و خواستار استفاده از روشهاي ديپلماتيك جهت حلّ مسئله شده است.

آفتاب، موضع گيري ضد و نقيض روسيه در يك ماه گذشته در خصوص برنامه هسته اي ايران و همكاري هسته اي اش با اين كشور را با يكي از اساتيد دانشگاه و كارشناس مسائل هسته اي در ميان گذاشت. وي در پاسخ به خبرنگار آفتاب گفت: در مورد همكاري هسته اي روسيه با ايران سه ديدگاه كلي وجود دارد. ديدگاه اوّل بر اين باور است كه حكومت روسيه بيشترين تلاش خود را جهت كنترل انتقال فناوري و مواد هسته اي به ايران انجام مي دهد ولي نمي تواند سازمانها، وزارتخانه ها و شركتهاي مختلف داخلي خود را كنترل كند. ديدگاه دوم معتقد است كه خود روسيه علاقه مند به حفظ و تداوم همكاريهاي ويژه با ايران بوده و مي خواهد به منظور تقويت ايران، بسياري از نيازهاي هسته اي و حتي نظامي اين كشور را برآورده كند و قصد دارد خواسته هاي غرب در جلوگيري از انتقال مواد، فناوري و وسايل هسته اي به ايران چندان جدّيت به خرج ندهد، اگرچه براي حفظ ظاهر، و برقراري روابط حسنه با واشنگتن، به خواسته هاي آمريكا جواب مثبت مي دهد و رويكرد سوم نيز معتقد است روسيه در برخورد با ايران از ديپلماسي «وقت كشي» استفاده مي كند، به اين معني كه ضمن آنكه برخي از خواستهاي ايران را برآورده مي سازد، اما به واقع از همكاري و از دادن وسايل و فناوري لازم جهت افزايش توان هسته اي ايران (كه آمريكا مخالف آن است) امتناع مي ورزد.

اين استاد دانشگاه در ادامه مي افزايد: به نظر مي رسد كه روسيه در عمل، تركيبي از اين سه رويكرد را مورد استفاده قرار مي دهد و به همين خاطر الگوي همكاري آن با ايران اغلب در حال تغيير و نوسان است. به هر حال، به حسب آنچه كه در اظهارات رهبران روسيه نيز مشخص است آن است كه اين كشور تمايل چنداني به استقلال ايران در زمينه فناوري هسته اي ندارد، چنانچه رئيس جمهور روسيه در تاريخ 10/6/83 و پس از ديدار با سران كشورهاي فرانسه و آلمان در يك مصاحبه مطبوعاتي مشترك با خبرنگاران گفت: روسيه با قاطعيت تمام با گسترش باشگاه كشورهاي هسته اي از جمله افزوده شدن ايران به آن مخالف است. وي در ادامه گفته بود: ما نيز مانند همكاران اروپايي خود و آمريكا نگران برنامه هسته اي ايران هستيم.