آخر تحليلها از پرونده هسته اي ايران

به گزارش آفتاب نیوز، به اعتقاد نويسنده (استيون ولسمن)، دولت بوش در تلاش براي به راه انداختن اجماع جهاني براي وارد آوردن فشار به ايران، مبارزه ديپلماتيك غير معمولي را با روسيه، چين و هند آغاز كرده است.

اما تلاش دولت، مبارزه سخت و دشواري را شكل مي دهد كه هدف طولاني مدت آمريكا براي متوقف كردن ساخت بمب اتم از سوي ايران را به خطر مي اندازد.

هفته گذشته، روسيه و هند با بي اعتنايي به آمريكا و اروپا گفتند كه با فرستادن مسئله ] ايران[ به شوراي امنيت مخالفت خواهند كرد. كاندوليزارايس وزير امور خارجه آمريكا در كنفرانسي خبري گفت: او و رئيس جمهور ] جرج بوش[ تلاش خواهند كرد در اجلاس سازمان ملل كه هفته آينده برگزار مي شود نظر آنها را تغيير دهند. او گفت: روسيه، چين و هند شركاي بسيار مهمي در واداشتن رهبر ايران به پذيرش تعهدات بين المللي و تعليق فرآوري و غني سازي اورانيوم مي باشند.

نويسنده در ادامه مي افزايد، اظهارات خانم رايس نشان دهنده اضطراري بودن مسئله ايران است، چرا كه ديپلماتهاي آمريكا و اروپا معتقدند كه ايران فعاليتهايي را كه به عقيده ي غرب در جهت ساخت سلاح هسته اي است، افزايش داده است.

در عين حال، مخالفت با فشار بيشتر به ايران در ميان 35 عضو شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي رو به افزايش است. جايي كه بدون اجماع مسئله اي به شوراي امنيت فرستاده نمي شود. ديپلماتهاي غربي مي ترسند بدون وجود اين حمايت، روسيه و چين راحت تر بتوانند اقدامات شوراي امنيت را وتو كنند.

فرانسه، آلمان و انگلستان و رهبران اتحاديه اروپا خواستار فرستادن موضوع به شوراي مي باشند. اما نه تنها هند و روسيه با فرستادن مسئله ايران به شوراي امنيت مخالفند بلكه كشورهاي ديگر به رهبري مالزي از جمله برزيل و آفريقاي جنوبي نيز با اين مسئله مخالفند. چين اگرچه اولويت خود را مشخص نساخته، اما ديپلماتها مي گويند كه چين با ناديده گرفتن بلوك غير متعهدها دچار دردسر مي شود.

نماينده ي مالزي در آژانس بين المللي انرژي اتمي گفته است «اين مسئله اي است كه بايد در آژانس و در وين حل شود و نه در شوراي امنيت و آمريكا.» آمريكا و متحدين اروپايي اش با تغيير استراتژي مي خواهند با اكثريت مطلق ] نصف + يك[ مسئله را به شوراي امنيت بفرستند. چيزي كه ديپلماتهاي وين مي گويند سابقه نداشته است. به عنوان مثال كره شمالي با اجماع اعضا به شوراي امنيت فرستاده شد.

بسياري از ديپلماتها معتقدند كه كشورهاي در حال توسعه با چرب زباني از سوي ايران، مثل قراردادهاي عرضه ي سوخت، بر مسئله تأثير مي گذارند. علاوه بر اين آنها از حق ايران براي داشتن كنترل كامل بر راكتور هسته اي غير نظامي اش طرفداري مي كنند حقي كه غرب مي گويد ايران به خاطر سالهاي فعاليت مخفي از اين حق محروم است.

از نظر نويسنده مقاله تلاش آمريكا براي رسيدن به توافقي براي اعمال تحريمها به ايران بسيار سخت است چرا كه بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي نتوانسته اند مداركي دال بر وجود برنامه هاي تسليحاتي در ايران به دست آورند.

استراتژي اروپا – آمريكا با اتفاقات اخير به گونه ديگري رقم مي خورد. انتخاب رئيس جمهور تندرو در ايران و گزارش 2 سپتامبر آژانس بين المللي انرژي اتمي كه اگر چه توبيخ منفي براي ايران بود اما آن گونه نبود كه برخي انتظار داشتند بتواند كشورهاي مردد را قانع كند، از جمله اين اتفاقات مي باشد.

مقاله در پايان به نقل از مقامات آمريكا مي نويسد: آمريكا در حال حاضر به دنبال كسب اكثريت براي متقاعد كردن جهان به نامناسب بودن فعاليتهاي ايران مي باشد.

نيكلاس برنر مي گويد: «ايرانيها اشتباه مي كنند اگر فكر كنند كه حمايت از آنچه كه انجام مي دهند رو به افزايش است.» آنها تعداد مشخصي از كشورهايي كه از آنها دفاع كنند را با خود ندارند. آنچه كه احتمال دارد در آژانس و يا فراتر از آن ] شوراي امنيت[ اتفاق بيفتد ايجاد ضمانت براي فشار بيشتر به ايران است.»

از آنجايي كه اصرار آمريكا در ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت همواره يكي از مهم ترين مباحث از ابتداي بحران هسته ايران بوده است. آفتاب اين موضوع را با يك كارشناس مركز بررسيهاي استراتژيك در ميان گذاشت، وي در پاسخ به سؤال خبرنگار ما گفت: آمريكا قبلاً نيز چنين ادعاهايي را جهت به وجود آوردن اجماع جهاني عليه ايران مطرح ساخته بود؛ اما هرگز نتوانسته بود موفقيتي در اين راستا كسب نمايد. البته ديپلماسي ايران مبني بر مذاكرده از عوامل مهم در عدم موفقيت آمريكا به خواسته ي خود بوده است. از آنجايي كه آمريكا هيچ مدركي براي اثبات گفته هاي خود مبني بر تلاش مخفيانه ايران براي دستيابي به سلاح هسته اي، در دست ندارد و با توجه به گزارش آژانس مبني بر پيدا نكردن مداركي دال بر وجود برنامه ي تسليحاتي در ايران، چنانچه ايران استراتژي مناسب در پيش بگيرد، بعيد است آمريكا بتواند به اجماع جهاني دست پيدا كند. همان طور كه تدابير تيم هسته اي ايران در گذشته مانع از هرگونه اجماع بين المللي پيرامون پرونده هسته اي ايران شد. اما با وجود موضع گيريهاي تند در روزها و هفته هاي اخير، شكل گيري اجماع بين المللي در مورد پرونده هسته اي ايران چندان دور از ذهن هم نيست. زيرا هيچ يك از همكاران يا شركاي استراتژيك و اقتصادي ايران چون روسيه، چين، كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد و كشورهاي عربي همسايه، در شرايط اضطراري قابل اعتماد نبوده اند.

اين كارشناس افزود: استراتژي تهاجمي به همراه ابهام در سياستهاي جديد ايران باعث منفعل شدن ما و تلاش جبهه ي مقابل جهت دستيابي به اجماع بر عليه ما مي شود. در حالي كه بدون امروز و فردا كردن با شفافيت برنامه هايمان را اعلام كنيم، ضمن به دست گرفتن ابتكار عمل، مي توانيم جهانيان را متوجه حقانيت خود سازيم.