مسابقه فوتبال و این همه هیاهو!

به گزارش آفتاب نیوز، با وجود تمام خسارتهای مادی و معنوی که در طول چند سال گذشته از طریق مزاحمت هایی که بعد از بازیهای فوتبال برای شهروندان ایجاد شده گویا هنوز هیچ نهادی تصمیمی جدی برای رفع این معضل نگرفته است و هنوز کسی نمی داند که آیا مسئولین منتظر هستند تا ببینند نهایت رفتار تماشگرنماها به کجا ختم می شود یا اینکه قبل از اینکه اتفاق بدتری بیافتد خود ابتکار عمل را به دست گرفته و در این زمینه کاری خواهند کرد؟

یکی از مواردی که در این زمینه بسیار جای تامل دارد این است که در صورت رشد این گونه رفتارها و عدم عزم مسئولین برای کنترل این بحران کوچک این موضوع می تواند به وجهه بین المللی ورزش ایران صدمات معنوی غیر قابل جبرانی وارد کند.
آیا حتما باید به دلیل رفتار تعدادی از تماشگرنماها و انجام بعضی حرکات زشت و ناشایست امتیاز برگزاری بازیهای بین المللی این رشته ورزشی از فدارسیون فوتبال ایران گرفته شود یا اینکه حتما باید چند جان خود را از دست بدهند تا مسئولین متوجه این نکته گردند که در صورت هرگونه تعللی کنترل آنها بر روی مسائل از دست خواهد رفت و در آینده ای نه چندان دور شاهد مسائلی باشیم که امروز می توانیم به راحتی آنها را مهار کنیم؟!

متاسفانه آخرین نمونه ای از این ناهنجاریها را جمعه گذشته و بعد از بازی تیم های فوتبال پرسپولیس – سایپا شاهد بودیم که طبق بررسی های صورت گرفته 8 میلیون تومان خسارت فقط به شرکت اتوبوسرانی تهران وارد شده است! مصطفی نوریان مدیر عامل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که از خسارت 8 میلیون تومانی شرکت واحد خبر داده است به این موضوع اشاره کرده که برای تسهیل در روند رفت و آمد تماشاگران 81 دستگاه اتوبوس به استادیوم آزادی اعزام شده بود که بیشتر این اتوبوسها هنگام بازگشت بدون شیشه بودند! وی افزوده بود, متاسفانه خساراتی که توسط تماشاگرنماها به اتوبوسهای شرکت واحد وارد گردیده است با شکستن شیشه های آنها پایان نیافته و بدنه و صندلی های بسیاری از این اتوبوس ها هم خساراتی بسیار جدی دیده اند.

در حال حاضر برای حل این بحران راه حل هایی ارائه گردیده است ولی متاسفانه بیشتر آنها غیر کارشناسی بوده که و نه تنها کمکی به حل مشکل نمی کند بلکه سبب رشد اینگونه ناهنجاریها در آینده خواهد شد. یکی از این نظریه ها این است که باید تماشاگران مسابقات را به تماشاگرنماها و تماشاگران تقسیم کرد ولی حقیقت این است که چگونه مسئولین می توانند از روی ظاهر افراد فرق بین یک تماشاگری که واقعا برای دیدن بازی آمده یا تماشاگری را تشخیص دهند که در صورت باخت تیم مورد علاقه اش به اموال عمومی رحم نمی کند و با خشم خود آنها را از بین می برد؟!

خوشبختانه علی رغم وجود تعداد اندکی تماشاگرنما بیشتر افرادی که برای دیدن مسابقه به استادیوم می روند تماشاگر واقعی هستند ولی متاسفانه در میان تماشاگران واقعی تماشاگرنما می توانند این گروه را تحت تاثیر رفتارهای خود قرار داده و آنها را نیز به یک تماشاگرنما تبدیل کنند! یکی از کارهای موثر و بدون هزینه ای که به نظر کارشناسان می توان انجام داد این است که بازیگران سرشناس تیم های ورزشی قبل از شروع مسابقات فوتبال اقدام به فرهنگ سازی از طریق جراید و رسانه های رادیوئی وتلویزیونی کرده و از هواداران تیم خود بخواهند که در صورت هرگونه برد یا باختی از انجام کارهای زشت و غیر اخلاقی که سبب از بین رفتن احترام هواداران تیم می گردد خودداری کنند.

اقدام بسیار موثر دیگری که می توان در این زمینه انجام داد این است که بعد از اتمام هر بازی مسئولین استادیوم به سرعت اقدام به تخلیه استادیوم ننموده و با دعوت کردن از گروههای فرهنگی و هنری اقدام به ارائه برنامه هایی جهت سرگرم کردن تماشاگران کنند و به این ترتیب فشار عصبی ناشی از بازی را از تماشاگران تخلیه کنند. تجربه باشگاه داران کشورهای اروپایی نشان می دهد که این تکنیک بسیار موثر واقع می شود و به این ترتیب آنها می توانند با صرف هزینه های بسیار ناچیز مانع از تخریب وسایل حمل و نقل عمومی و ... گردند. واقعا امیدواریم که مسئولین از کنار این گونه مسایل بی توجه نگذشته وبدانند که در صورت بروز هرگونه حادثه ناگواری در آینده آنها هستند که مقصران اصلی این ماجرا شناخته خواهند شد. فراموش نکنیم مدیریت فقط اشغال جا و پست ها نیست بلکه آنها باید پاسخگوی نسلی شوند که فعالیتشان را به نظاره نشسته است.