چرا احمدی‌نژاد مطمئن است که هیچ‌گاه عزل نمی‌شود؟

به گزارش خبرگزاری آفتاب، آفتاب: عصر ایران نوشت:

محمود احمدی نژاد در سال های ریاست جمهوری خود ،‌هر چند اقدامات مثبتی هم داشته كه نمی توان انكارشان كرد ،‌اما با اقدامات نامتعارف و هزینه زایی كه از خود بروز داده ،‌ منشأ بسیاری از تنش ها در كشور نیز شده است. از عزل و نصب های عجیب و غریب و فله ای گرفته تا متهم سازی دیگران به انواع مفاسد و در همان حال حمایت از متهمان پیرامونی اش و از تحقیر نهادهای قانونی كشور تا عدم اجرای قوانین و مصوبات مجلس و حتی قهر و خانه نشینی 11 روزه و موارد متعدد دیگری كه همگان در طول این شش سال دیده اند.

هنجارشكنی و قانون گریزی های رئیس جمهور در یكی دو سال اخیر متاسفانه تشدید شده است ؛‌همین امروز خبر رسید كه رئیس جمهور از وظیفه قانونی خود در ابلاغ یكی از قوانین مجلس راجع به وزارت اطلاعات سرباز زده و رئیس مجلس ناگزیر از ابلاغ قانون به جای رئیس جمهور شده است.

همه این یكه تازی ها در حالی صورت می گیرد كه به جز یاران پیرامون احمدی نژاد ،‌تقریبا همه و همه منتقد و معترض هستند؛ از علمای طراز اول حوزه تا مجلس ،‌از احزاب اصولگرا تا اصلاح طلبان و از كارشناسان و متخصصان تا مردم عادی كوچه و خیابان.
با این حال احمدی نژاد ،‌ به رفتار خود ادامه می دهد و هیچ دورنمایی هم برای اصلاح روند موجود نیست ،‌روندی كه كارهای مثبت او را نیز زیر سوال می برد.

این كه احمدی نژاد اساساً‌ چرا روند حاضر را در پیش گرفته و هدف غایی اش چیست امری جدا گانه است كه در مجالی مفصل تر باید بدان پرداخت اما این كه چگونه با فراغ خاطر و خیال آسوده این مسیر را طی می كند موضوع سخن حاضر است.

جواب این سوال در این موضوع نهفته است كه سیاست داخلی احمدی نژاد از مبنای فكری او در سیاست خارجی اش تبعیت می كند.

پایه سیاست خارجی احمدی نژاد بر این اصل استوار شده است كه دشمن هیچ گاه دست به حمله نظامی با هدف سرنگونی حكومت ایران نخواهد زد. احمدی نژاد با تكیه بر همین اصل، در مقابله با سیاست های كشورهای خارجی و در پیش گرفتن سیاست های خود، كاملا با فراغ بال عمل می كند.
به عبارت بهتر ،‌ برای دولت احمدی نژاد ،‌ همه هزینه ها به جز حمله نظامی خارجی با هدف سرنگونی نظام ،‌ قابل تحمل است و با این باور كه دشمن هر كاری هم بكند - از توپ و تشر و تهدید گرفته تا قطعنامه و تحریم - حتماً‌ دست به حمله برای سرنگونی نخواهد زد و از این بابت ،‌خیالش از بابت حفظ اصل حكومت - كه دولتش بر ْآن بنیاد شده - آسوده است.

احمدی نژاد در سیاست داخلی نیز همین رویه رو دنبال می كند. یعنی معتقد است كه فشارها و نقدهای وارد شده بر او ،‌ هر چقدر هم تند و تیز باشند ،‌ نهایتاً‌ اصل ریاست جمهوری اش را تهدید نمی كند و او خواهد توانست چهار سال دوم را به پایان برساند. تمام انتقادات وارده هم حداكثر می توانند منجر شوند به مسائلی مانند استیضاح فلان وزیر و حذف فلان معاون یا تصویب قانونی كه مورد نظر او نیست.

احمدی ن‍ژاد بر این باور است كه هر كاری هم كه بكند ، هیچ گاه از سوی مجلس عزل نخواهد شد و اصل ریاستش پابرجا خواهد بود و لذا با خیال آسوده هر انجه می خواهد انجام می دهد. او ،‌همان طور كه قطعنامه های صادره از سوی شورای امنیت را كاغذپاره هایی بیش نمی داند ،‌ خط و نشان ها و انتقادات داخلی را نیز چیزی فراتر از این نمی شمارد و لذا پای خود را بر روی پدال گاز گذاشته است و سخت می راند و نیك می داند كه حتی اگر از سرعت مجاز فراتر رود ،‌ یك طرفه برود ، چراغ قرمز را رد كند و ... پلیس هیچ گاه خودروی او را توقیف نخواهد كرد!