به گزارش آفتاب نیوز، 
قرار نيست موبايل ها يا سيستم هاي صوتي، بزرگ تر و سنگين تر شوند. اين بار متخصصان آمريكايي، كوله اي ساخته اند كه از پرسه زدن هاي صاحبش برق توليد مي كند.
سيستم پاندول مانند اين كوله، مي تواند با بهره گيري از بالا و پايين رفتن هاي ملايم بخش بالايي عضلات و استخوان هاي ران در هنگام راه رفتن، تا 7 وات برق توليد كند كه راحت برق تلفن هاي همراه انرژي بري مثل آن ها كه صفحه هاي نمايش رنگي بزرگ يا سيستم هاي Wi-Fi و GPS دارند را مي دهد.
سه قدم و نيم ولت لري رام و همكارانش در دانشگاه پنسيلوانيا اين ژنراتور سيار را با بودجة مركز مطالعات نيروي دريايي آمريكا طراحي كرده اند و هدف اولشان اين بوده كه چيزي جاي گزين كوله پشتي هاي 36 كيلو يي پر از باتري كنند كه براي تأمين انرژي دستگاه هاي تعيين موقعيت (GPS) و ابرازهاي ديد در شب، بايد همراه سربازان باشد. چون كوله ي باتري ها سنگين است، سربازان نمي توانند غذا، دارو و سلاح كافي بردارند.
پيش از اين، براي حل اين مشكل ژنراتور پاشنه اي را ساخته بودند. اين ژنراتور در واقع ابزاري بود شامل يك بلور پيزوالكتريك در پاشنة پوتين كه فشار قدم سربازها را با استفاده از خواص پيزوالكتريك به برق تبديل مي كرد. البته توان اين ژنراتورها از 10 تا 20 ميلي وات بيش تر نبود، اما يك تلفن همراه عادي 1 تا 2 وات انرژي مصرف مي كند.
ول گشت هاي مفيد اين شد كه رام و همكارانش به فكر افتادند بخشي از انرژي اي را كه انسان موقع حمل چيزي مثل كوله صرف مي كند به برق تبديل كنند. ايدة اصلي اين است، حركت آدمي كه راه مي رود، مثل يك پاندول وارونه است. اگر بشود از پاندول برق گرفت، پس از راه رفتن آدم هم مي شود. لري رام در توصيف اين حركت مي گويد: موقع راه رفتن، يك پا را زمين مي گذاريم، بعد تمامي بدن، لولا وار از روي آن مي گذرد، ضمن اين حركت، لگن و قسمت بالاي پا در هر گام بين 4 تا 7 سانتي متر بالا و پايين مي روند. تيم تحقيقاتي براي اين كه بخشي از اين انرژي را تبديل به برق كند، محفظة كوله را از چارچوب اصلي اش جدا كرد و آن را به يك صفحه فلزي چسباند. اين صفحه از بالا با يك فنر و از كناره ها با 2 ريل به چارچوب اصلي كوله وصل است و مي تواند آزاد روي ريل ها بالا و پايين برود.
وزن، سرعت و برق در نتيجه موقع راه رفتن، افت و خيزهاي كوچك لگن، مرتب بار كوله را بالا و پايين مي كند، درست مثل نوسان پاندول. براي استفاده از اين نوسان، ميلة دندانه داري به صفحه وصل كرده اند كه بالاي چارچوب با چرخ دندة يك دينام درگير است و بالا و پايين رفتن صفحه را به چرخش دينام و جريان برق تبديل مي كند.
براي آزمايش نمونه هاي اوليه، 6 مرد، بارهاي متفاوتي را توي كوله هاشان گذاشتند و با سرعت هاي مختلف راه رفتند. نتيجه اين بود كه هر چه بار و سرعت بيش تر باشد، برق هم بيش تر است.
رام البته ادعا مي كند كه به دوش كشيدن اين كوله خيلي راحت تر از كوله هاي معمولي است، چون فنرها بار را معلق مي كنند. بنابراين همه، چه سرباز، چه بچه مدرسه اي، مي توانند راحت از اين كوله ها استفاده كنند.
بقيه چه مي گويند؟ كريس بونينگتون كاشف وكوه نورد انگليسي كه مدتي است از پانل هاي خورشيدي سيار براي شارژ باتري هاي دوربين ديجيتالش در مناطق دورافتاده استفاده مي كند، دربارة اين اختراع جديد مي گويد: مفيد بودن يا نبودنش، به وزن و حجمش بستگي دارد. اما من واقعا دوست دارم امتحانش كنم.
ترور بيليس مخترع راديوي كوكي هم مي گويد بعد از حوادثي مثل بمب گذاري در لندن آدم نمي تواند راحت يك كوله ي عجيب و غريب دوشش بيندازد و اين طرف و آن طرف برود. به همين دليل هم خودش طرح ژنراتور پاشنه اي را كه در سال 2001 ابداع كرده بود، رها كرد و از توليد انبوهش منصرف شد. خودش مي گويد: آن كفش ها و تجهيزات الكترونيكي اي كه كنارشان نصب مي كرديم، كاملا شبيه بمب هاي كفشي بودند و در فرودگاه ها به شان حساس مي شدند.
به هرحال، براي لري رام اين چيزها زياد مهم نيست و از همين اول براي تجاري كردن ايده اش شركتي به نام Lightning Packs راه انداخته است.