پایگاه خبری آفتاب
۱۹ /خرداد /۱۴۰۵
Tuesday 09 June 2026
کد خبر:۱۳۲۷۶
۱۶:۵۲
۱۳۸۴/۰۶/۲۳

اظهارات پيتر گلداسميت پيرامون پرونده هسته اي ايران

۱۶:۵۲
۱۳۸۴/۰۶/۲۳
به گزارش آفتاب نیوز، در نوامبر 2003، ايران مانع از وقوع بحران شد، زماني كه با تعليق فعاليتهايش كه مي توانست توانايي توليد مواد لازم براي ساخت تسليحات هسته اي را داشته باشد، موافقت كرد. وي مي افزايد آژانس بين المللي انرژي اتمي توانست پس از 18 سال فعاليتهاي ايران را افشا كند، زيرا ايران تمام فعاليتهاي هسته اي اش را به آژانس گزارش نداده بود. در اين زمان بازرسان آژانس نتوانسته بودند ثابت كنند كه ايران صرفاً اهداف صلح آميز دارد و چون ايران فعاليتهاي حساس خود را به حال تعليق درآورد، شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي از فرستادن ايران به شوراي امنيت خودداري كرد. تحت شرايط به وجود آمده، در نوامبر 2005، ايران با انگلستان، فرانسه و آلمان براي ادامه تعليق شامل «تمام آزمايشات يا فرآوري اورانيوم» به توافق رسيد و پذيرفت تا زماني كه مذاكرات در جريان است، تعليق را ادامه دهد.

گلداسميت با تعجب از وضعيت پيش آمده در مورد پرونده هسته اي ايران در ادامه مي نويسد:
اما در ماه گذشته، يك روز قبل از آنكه انگلستان، فرانسه و آلمان طرح خود را كه شامل مشوقهاي اقتصادي و سياسي بود ارائه دهند، تهران فرآوري اورانيوم را در اصفهان از سر گرفت. بنابراين اعضاي شوراي حكام تشكيل جلسه دادند تا در مورد چگونگي پاسخ دادن به اين عمل ايران، تصميم گيري كنند. در آن زمان اجماع يا حتي اكثريتي كه با واشنگتن، برلين، لندن و پاريس در فرستادن ايران به شوراي امنيت موافق باشند وجود نداشت. ايران هم سخت مشغول لابيگري با كشورهاي در حال توسعه در شوراي حكام بود. در حالي كه موضع آژانس روشن مي كرد كه سرپيچي ايران بايد به شوراي امنيت گزارش شود، بسياري از اعضاي شوراي حكام ناراضي بودند چرا كه از وقوع جنگ ديگري مثل عراق مي ترسيدند.

وي افزود: بايد اين مسئله را هم يادآور شد كه در مواضع آژانس هيچ زمان مهلت و انقضايي تعيين نشد. بنابراين، ايران هنوز مسئول سرپيچيهاي گذشته خود مي باشد و كنار گذاشتن فرآوري اورانيوم مي تواند تنها دليل براي 3 كشور اروپايي باشد كه گزارش ايران را به شوراي امنيت نفرستند.

به اعتقاد گلداسميت، ضعف شوراي حكام در تهيه اين گزارش، آشكارا به ضعف آژانس بين المللي انرژي اتمي و رژيم جهاني عدم تكثير مي انجامد. گلداسميت افزود: جهان نمي خواهد ساير كشورها هم به تكثير روي بياورند. گلداسميت در ادامه تحليلهايش ضمن انتقاد از فعاليتهاي هسته اي ايران مي نويسد: و اين هم بايد روشن شود كه هدف از فرستادن ايران به شوراي امنيت صرفاً اعمال تحريمها نيست. بيشتر به خاطر اين است كه اقتدار شوراي امنيت بتواند ايران را تحت فشار قرار دهد تا اطلاعاتي را كه بازرسان آژانس نياز دارد را در اختيارشان قرار دهد.

وي مي نويسد: هنوز هم ايران بعد از 2 سال از افشاي نافرماني اش از ارائه كليه اطلاعات و همكاري كامل سرباز مي زند. ايران هنوز توضيح نداده چرا رهبرانش در سال 1985، در حين جنگ با عراق، در حالي كه هيچ نيازي به سوخت براي نيروگاه هسته اي نداشتند برنامه غني سازي اورانيوم را دنبال كردند. بازرسان هنوز قادر نيستند منشأ اورانيوم غني شده در ايران را مشخص كنند و هنوز هم در درستي ادعاي ايران مبني بر اينكه بعد از دريافت نقشه ي سانتريفوژ پيشرفته در سال 1995، تا سال 2002 هيچ كاري با آنها انجام نداده اند، شك دارند.

گلداسميت در پايان بر اين باور است كه، اكنون زماني است كه آژانس بين المللي انرژي اتمي با استفاده از اقتدار شوراي امنيت اثبات كند كه برنامه هسته اي ايران، همان طور كه خودش مدعي است، صرفاً براي اهداف صلح جويانه مي باشد و اين به نفع ايران است، مگر اينكه هنوز هم برخي مسائل را پنهان كرده باشد.
گزارش خطا
ارسال پیام
captcha