رابرت وایز درگذشت

وایز که اوایل هفته جاری در کمال صحت و سلامت در جشن تولد نود و یک سالگی خود شرکت کرده بود، چهارشنبه صبح به دلیل حمله قلبی به مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس منتقل شد و همانجا از دنیا رفت. این فیلمساز برجسته در طول بیش از 50 سال فعالیت در عرصه سینما هفت بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد. دیگر نامزدی های او، علاوه بر چهار اسکاری که برد، برای تدوین شاهکار "همشهری کین" اورسن ولز در سال 1941، کارگردانی "می خواهم زنده بمانم" در سال 1958 و تهیه کنندگی "دانه های شن" در سال 1966 در رشته بهترین فیلم بود. 
وایز در مجموع 39 فیلم در ژانرهای مختلف کارگردانی کرد و این اواخر ریاست آکادمی علوم و هنرهای سینمای امریکا و اتحادیه کارگردانان امریکا را بر عهده داشت. او یک بار در مصاحبه با خبرگزاری اسوشیتدپرس گفته بود: "ترجیح می دهم کار خودم را بکنم و پروژه هایی را برگزینم که مرا به ژانرهای مختلف می برند. نمی توانم نوع خاصی از فیلمسازی را به عنوان گونه مورد علاقه ام نام ببرم. فقط به دنبال بهترین مصالح ممکن برای فیلمسازی می گردم" .
"داستان وست ساید" که به عنوان یک "رومئو و ژولیت" امروزی با موسیقی متن لئونارد برنستاین در نیویورک اوایل دهه شصت اتفاق می افتد، در مجموع ده جایزه اسکار برد. "آوای موسیقی" هم که مدتها لقب پرفروشترین فیلم تاریخ سینما را با خود یدک می کشید، پنج جایزه اسکار بدست آورد. وایز با مشارکت در تولید این دو فیلم، دو موزیکال تحسین شده و محبوب تاریخ سینما را به نام خود ثبت کرد. گرچه او با فروتنی تمام موفقیت فیلم هایش را به ستارگانی چون جولی اندروز و کریستوفر پلامر ربط می داد.
رابرت وایز در دهم سپتامبر 1914 در وینچستر به دنیا آمد و در دوران رکود اقتصادی امریکا از دانشگاه اخراج و بعد به واسطه برادرش به عنوان حسابدار در استودیو RKO مشغول به کار شد. او علاوه بر چهار جایزه اسکار، جایزه افتخاری اروینگ گ. تالبرگ را هم در سال 1966 به پاس یک عمر فعالیت پرثمر سینمایی از آکادمی اسکار دریافت کرد. ضمن اینکه اتحادیه کارگردانان امریکا بالاترین جایزه افتخاری خود موسوم به جایزه دیوید وارک گریفیث را در سال 1988 به وایز داد.