تبعیض در شرکت واحد غوغا می کند!!!

به گزارش آفتاب نیوز، بر این اساس پای درد و دل چند تن از كارگران (رانندگان) شركت واحد اتوبوسرانی شركت واحد تهران و حومه نشستیم.
حمید با 11 سال سابقه به صورت رسمی در شركت واحد به عنوان راننده مشغول به كار است. او گفت: «حقوق روزانه ما شش هزار و 200 تومان است كه در ماه به حدود 180 هزار تومان می‌رسد.»
وی با اشاره به محاسبه دقیق ساعات كاری برای پرداخت حقوق توضیح داد: «در خصوص افرادی كه رانندگان 12 ساعتی هستند فاصله زمانی بازگشت به ایستگاه (خط) كه به گاراژی معروف است بر خلاف ساعت رفت محاسبه نمی‌شود و حقوق این دسته از كارگران كاهش می‌یابد.»
او مشكلات و موارد اعتراض كارگران را به صورت عمومی در زمینه فیش حقوقی ندانست و گفت: «مشكلات كارگران در خصوص حقوق‌ها و مزیت‌های جانبی است. به طور مثال شغل خدماتی رانندگانی با كارگر تولید متفاوت است. كارگران تولید در مراكز تولیدی علاوه بر دریافت حقوق ثابت از پاداش تولید و بهره‌وری برخوردار هستند كه به طور مستقیم درصدی به كارگر تعلق می‌گیرد اما كارگران شركت واحد تنها حقوق ناچیزی دریافت می‌كنند.»
وی با عنوان شغل رانندگی در دسته مشاغل سخت و زیان‌آور خاطرنشان كرد: «باید مسوولان مربوطه با در نظر گرفتن مشكلات كار برای كارگران شركت واحد كه از پاداش بهره‌وری و تولید مزایای دیگر محروم هستند، مزیت‌هایی از جمله عیدی 62 روز بدون سقف، لباس به همراه جزئیات دو دست در هر سال پرداخت مالیات حقوق كارگران از سوی كارفرما و موارد دیگر را برای آنها در نظر بگیرند.»
او خاطرنشان كرد: «علاوه بر موارد ذكر شده رانندگان شركت واحد، امكانات رفاهی و انسانی از جمله وقت صرف صبحانه، ناهار، خواندن نماز، استراحت و غیره را ندارند و از سوی دیگر با وجود تمام این مشكلات در صورت خرابی اتوبوس راننده باید پاسخگوی مسافران نیز باشد و همچنین وظیفه جمع‌آوری بلیت و كنترل مسافران بر عهده رانندگان است.»

وی اظهار كرد: «رانندگان شركت واحد از كمترین تسهیلات در خصوص ارائه وام با مدت زمان انتظار طولانی برخوردارند، از سوی دیگر با وجود دیگر عواملی چون خط اتوبوس و منطقه و مسائل دیگر راننده كه در اختیار شركت است كه در صورت اعتراض به صورت ناعادلانه تغییر می‌یابد. رانندگان شركت واحد حق اعتراض به كم بودن مزیت‌ها، پاداش‌ها وام و غیره را ندارند. (تغییر منطقه یعنی منطقه نزدیك به حمل زندگی راننده را به منطقه‌ای دورتر منتقل می‌كنند).»

وی با اشاره به اینكه از نظر مرخصی‌های قانونی مشكلی برای رانندگان شركت واحد وجود ندارد، افزود: «تنها مشكل موجود حضور اجباری رانندگان در روزهای جمعه است كه فشارهایی در خصوص تغییرات عوامل مربوطه وارد می‌شود و از سوی دیگر از لحاظ روانشناسی استراحت پس از مدتی كار برای افراد بخصوص راننده به منظور آرامش روان و اعصاب از نظر روانشناسی تاكید شده است.»
او وظیفه راننده را با توجه به شدت ترافیك و ازدیاد مسافر تنها رانندگی و حمل و نقل مسافران دانست و تصریح كرد: «جمع‌آوری بلیت راهنمایی و كنترل مسافر وظیفه كمك راننده است كه شركت واحد باید برای این منظور افرادی را استخدام كند و از سوی دیگر شمارش بلیت پس از پایان هر روز در مقابل نام هر راننده در كامپیوتر ثبت می‌شود كه پس از گذشت چند سال و با توجه به تساوی و یا بیشتر بودن تعداد بلیت‌ها از میانگین كل و پایه و یا گروه رانندگان افزایش می‌یابد كه بر اساس این ارتقای پایه و یا گروه افزایش حقوق، سهولت در گرفتن مرخصی و مزایای دیگر مدنظر قرار می‌گیرد.»

وی ادامه داد: «با در نظر گرفتن این مسائل نگرفتن بلیت از دانش‌آموزان و ارائه كارت منزلت برای سالمندان و معلولان مزایای رانندگان در این زمینه كاهش می‌یابد.»

ابراهیم 27 ساله نیز با پنج سال سابقه كار در شركت واحد به عنوان راننده اتوبوس در زمینه مشكلات همكارانش با بیان اینكه حقوق و مزایای دریافتی وی با وجود زحمت فراوان بسیار ناچیز است، گفت: «مواردی از جمله جمع هزینه خوار و بار در ماه 210، هزینه اولاد 12 هزار و كمك هزینه مسكن هشت هزار تومان و كمك هزینه ناهار را نیز 10 هزار تومان می‌توان به عنوان مثال نام برد كه در مجموع حدود 240 هزار تومان می‌شود و با كاهش هزینه‌های مالیات و بیمه در نهایت حدود 150 هزار تومان در ماه باقی ماند.»
وی ادامه داد: «علاوه بر پرداخت نشدن حق ایاب و ذهاب سرویس‌های یك طرفه وجود دارد و از سوی دیگر با وجود حضور یك كمك راننده و خدمه به همراه راننده اتوبوس در سال‌های اولیه تاسیس شركت در حال حاضر به منظور كاهش فشارهای موجود حتی كمك راننده‌ای در اختیار رانندگان قرار نمی‌گیرد و وظیفه جمع‌آوری بلیت و كنترل و راهنمایی مسافران بر عهده رانندگان است.»
عطا 30 ساله ـ راننده منطقه شش شركت واحد ـ است كه در سال 84 به علت فعالیت در تشكل‌های كارگری با مشكلاتی مواجه شده است  گفت: «طبق اصل ماده 131 قانون كار و اجرای اصل 26 قانون اساسی ایران به منظور حفظ حقوق و منافع مشروع، قانونی، بهبود وضع اقتصادی كارگران و كارفرمایان خود متضمن حفظ منافع جامعه هستند. كارگران مشمول قانون كار در یك حرفه یا صنف می‌توانند به منظور تشكیل انجمن‌های صنفی اقدام كنند كه متاسفانه با وجود قوانین به بهانه عضویت در سندیكا و به دلیل اقدام به گرفتن وام از شهرداری از كار اخراج شدم.»
یكی دیگر از رانندگان كه خود را شاغل نامید، گفت: «به علت برخی برخوردها كه با مسوولان مربوط بوده است به منطقه یك شركت واحد تبعید شدم و در مدت 10 سال خدمت در این شركت به مناطق گوناگون تبعید شده‌ام.»
وی كه از سال 64 به عنوان بسیجی در جنگ تحمیلی حضور داشته و جانباز نیز هست، ادامه داد: «جدا از مشكلات موجود در این شغل سخت مواردی چون پایین بودن سطح حقوق واقعی، نبود امكانات رفاهی و تفریحی خانواده‌های آنان، ترافیك‌ها، فشارهای روحی، برخورد مردم و مسافران، كم بودن و یا نبود وقت صرف ناهار بر سختی شغل رانندگان شركت واحد می‌افزاید.»
او با اشاره به تبلیغات موجود بر روی اتوبوس‌های شركت واحد تصریح كرد: «با وجود پرداخت هزینه‌هایی برای این تبلیغات به شركت واحد مبلغی به منظور نمایش و چرخاندن این تبلیغات در سطح شهر به راننده مربوطه تعلق نمی‌گیرد.»
حسن 44 ساله نیز با وجود اینكه 13 سال سابقه كار در این شركت دارد، گفت: «طبق قانون كار كارفرما موظف است برای كارگر تحت نظارت خود در جوار كارگاه و یا در محل دیگری مكان مناسبی برای زندگی فراهم كند و لازم است بدانید كه متاسفانه با این وجود من هنوز مستاجر هستم.»
وی با اشاره به مشكلات موجود كه از سوی دیگر همكاران مطرح شد، تصریح كرد: «بسیاری از رانندگان شركت واحد حق صحبت با افرادی چون خبرنگار و متفرقه ندارند و در صورت مشاهده بازخواست می‌شوند.»
راننده‌ای دیگر از مسائل و مشكلات مدیرعاملان گذشته و حال شركت واحد خبر داد و گفت: «بیشتر فشارهای این تغییر و تحولات بر رانندگان شركت واحد تحمیل می‌شود و از سوی دیگر ارتباط غیر مستقیم و سخت رانندگان با مدیرعامل، عاملی دیگر برای افزایش این مشكلات به حساب می‌آید.»
او در خاتمه افزود: «بر اساس قانون پس از شش ماه و حداكثر یك سال راننده قراردادی باید به صورت رسمی به استخدام شركت واحد برسد كه متاسفانه این امر صورت نگرفته است و رانندگانی پس از شش سال سابقه قراردادی هنوز رسمی نشده‌اند.»
با وجود تمام این زحمات و سختی كار رانندگان در آخر روز و ماه نمی‌توانند پاسخگویی خانواده خود باشند و گذشته از این در مقابل ارائه خدمت به مردم حتی از سوی آنها، لطفی و مهربانی‌ای دریافت نمی‌كنند. از سوی دیگر رانندگان علاوه بر رانندگی موظف به جمع‌آوری بلیت به كنترل و راهنمایی مسافران نیز هستند كه گاهی برای این جدا از دریافت نكردن پاداشی و مزیتی از سوی مردم مورد سرزنش و ناسزا قرار می‌گیرد.
به گفته یكی از این رانندگان، انعكاس سخنان آنها شاید دست‌كم این شعر را به ذهن مردم بیاورد كه «بنی‌آدم اعضای یكدیگرند...» و مرهمی اندك بر درد این قشر از جامعه باشد.

پس از پی بردن به مشكلات رانندگان شركت واحد از زبان خودشان ابراهیم مددی ـ رییس سندیكای رانندگان اتوبوس شركت واحد تهران و حومه ـ در پاسخ به علی‌اكبر عیوضی ـ عضو شورای اسلامی كار شركت واحد مركز ـ كه چندی پیش در مودر این كارگران اظهار نظر كرده بود سخنانی ارائه كرد.

مددی رسمی شدن كارگران قراردادی شركت واحد را پس از یك سال نادرست، عنوان كرد و گفت: «رانندگانی وجود دارند كه با وجود اینكه به مدت دو سال قراردادی هستند اقدامی در جهت رسمی شدن آنها از سوی شركت انجام نشده است.»

مددی با اشاره به اعتراض آرام رانندگان با روشن كردن چراغ‌هایشان در هفته گذشته تاكید كرد: «در اطلاعیه و بیانیه آن روز خواسته‌های متعدد كارگران این شركت مطرح شد كه متاسفانه هیچ‌كدام مورد بررسی و توجه از سوی مسوولان مربوطه قرار نگرفت.»

وی خاطرنشان كرد: «اسفندماه هر سال به كارگران شركت واحد یك دست كت و شلوار داده می‌شود كه متاسفانه در سال گذشته تحویل داده نشد و در سال 82 نیز با شش ماه تاخیر به دست كارگران رسید و در صورت نبود پیگیری از سوی رانندگان و كارگران شركت واحد مسائل و حقوق معوقه آنها فراموش خواهد شد.»

او از تبعیض بین كاركنان در شركت واحد خبر داد و افزود: «رانندگان از داشتن حق ناهار محروم هستند و 900 تومان برای ناهار، 210 تومان برای خوار و بار، شش هزار تومان برای حق مسكن داده می‌شود كه متاسفانه بسیاری از این مسائل برای كاركنان دیگر متفاوت است.»

او با اشاره به شرایط اجتماعی، اقتصادی و تورم موجود در جامعه ادامه داد: «حقوق دریافتی این كارگران كفاف هزینه‌های زندگی را نمی‌كند و از سوی دیگر با وجود اینكه شركت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه وابسته به شهرداری تهران است اما شهرداری علاوه بر اینكه حقوق دریافتی كاركنان خود را می‏پردازد مزیت‌های دیگری از جمله 500 هزار تومان بن كمك هزینه زندگی، بیمه‌های تكمیلی به كارگران و كارمندان تعلق می‌گیرد كه كارگران شركت واحد از این امر مستثنی هستند.»

وی با تاكید دوباره بر تبعیض بین كاركنان و كارگران شركت واحد افزود: «بسیاری از كاركنان خدماتی و دفتری شركت واحد در طول روز شیر دریافت می‌كنند كه رانندگان این شركت به بهانه فاسد شدن شیر از این امر محروم هستند.»

او تصریح كرد: «در 10 منطقه شركت واحد، 10 مركز شورای اسلامی كار شركت واحد وجود دارد كه مكانی به نام شورای اسلامی كار شركت واحد مركز وجود ندارد.»

اگر بار دیگر به اطرافمان با دقت بیشتری نگاه كنیم، می‌بینم كه از این دست شغل‌های خدمتگذار زیادند و غافل از اینكه توجه ما به آنها اندك و اندك است.