فشار اروپا و آمريكا: سكوت مخالفين ارجاع ايران به شوراي حكام

به گزارش آفتاب نیوز، چنانچه پس از سخنراني آقاي احمدي نژاد، اروپاييها اعلام كردند كه نطق احمدي نژاد براي اروپاييها چاره اي جزء ارجاع پرونده ايران به شواي امنيت را باقي نگذاشته است، امّا نكته ي كه نظر اكثر تحليل گران مسائل سياسي را در اين روزها به خود جلب كرده است، اتفاق نظر ميان اروپا و آمريكا در مورد موضوع هسته اي ايران مي باشد كه به مراتب بيشتر و قوي تر از گذشته شده است؛ به طوري كه اين مسئله موجب گرديده است دو طرف، فصل مشتركي را در مورد برنامه هسته اي ايران اتخاذ كنند. در حالي كه پيش از اين ايران مي توانست از اختلافاتي كه پس از 11 سپتامبر بين اروپا و آمريكا به واسطه روند يكجانبه گرايي آمريكا پيش آمده بود، استفاده كند، امّا اكنون به نظر مي رسد كه مسئله منتفي است و مهّم ترين نكته اي كه دو طرف در مورد آن شديداً به اجماع رسيده باشند، لزوم مهار فن آوري هسته اي ايران از طريق ارجاع پرونده به شوراي امنيت باشد، مسئله اي كه قبلاً در مورد چگونگي انجام آن ميان آمريكا و اروپا اختلاف نظر وجود داشت و ايران از اين اختلاف تاكتيكي در جهت پيشبرد ديپلماسي هسته اي خود سود مي برد.
از طرفي ديگر سكوت كشورهاي مخالف ارجاع پرونده هسته اي ايران در مورد مسئله ايران اين احتمال را قوي تر كرده است كه نكند كشورهايي چون چين، هند، الجزاير، آفريقاي جنوبي، پاكستان و غيره كه در جبهه موافقينِ ايران قرار دارند، با تغيير مواضعشان، تحت فشار، تعادل را به نفع جبهه غرب در شوراي حكام به هم بزنند. طرح اين سؤال به دو دليل اساسي مي تواند مورد توجه مسئولين و دست اندركاران تيم هسته اي جديد ايران در راستاي گفتگو و رايزني جهت حفظ متحدين در روزهاي آينده قرار بگيرد:
1- با توجه به اينكه به نظر نمي رسد حتي كشورهاي حامي ايران تمايل چنداني به استقلال هسته اي ايران داشته باشند، اين كشورها تا چه اندازه قادر خواهند بود تحت شرايط به وجود آمده زير فشارهاي آمريكا و اروپا به حمايت خود از ايران ادامه دهند؟
2- آيا ج.ا.ا مقدورات لازم براي مبارزه با آپارتيد هسته اي كه توسط رئيس جمهور محترم ايراد گرديد را دارد؟ و طرح جديد هسته اي خواهد توانست با ايجاد شكاف بين دو جبهه شرق (عمدتاً چين و روسيه) و غرب (اروپا و آمريكا) مبادرت ورزد و در اين راستا با ايجاد جبهه اي واحد در صحنه بين المللي ضمن تأمين منافع ملي كشور به حفظ متحدين خود مبادرت ورزد. شرايطي كه پس از 27 سال از عمر ج.ا.ا به دلايل مختلف در سياست خارجي ايران محقق نشده است. به طوري كه اين وضعيت موجب گرديده است تا ايران در سياست خارجي خود تاكنون شريك و متحد قابل اتكايي نداشته باشد.