شیعیان؛ دیپلماسی نوین هند در برابر ایران

به گزارش خبرگزاری آفتاب، اما دولت هند باید در نهایت تصمیمی حیاتی در مورد اطلاعاتی که امریکا در اختیارش قرار می دهد، گرفته و موضع خود را با درک مقاصد اصلی تهران تعیین کند. در چنین راهی مطمئنا دوری از احساسات بهترین کار ممکن خواهد بود. 

مقامات هندی در این میان به جمعیت بالای شیعه هند اشاره می کنند و اعلام کرده اند که به این دلیل نمی توانند با ایران مقابله کنند. حتی نخست وزیر هند هم در کنفرانس خبری خود در پایان دیدار نیویورک به این موضوع اشاره کرد. 

این توجیه آشکارا به رهبران امریکایی هم سرایت کرده است و اگر درست باشد، بسیار ناراحت کننده است زیرا دست کم به طور ظاهری دولت هند بخش عظیمی از سیاست خارجی و تصمیمات استراتژیک خود را تحت تاثیر احساسات جامعه مذهبی شیعه اتخاذ می کند. 

این موضوع درست است که هند دومین کشور دنیاست که شیعیان در آن حضور دارند و این افراد احترام خاصی برای ایران قائلند. در همین حال حمله امریکا به ایران می تواند نا آرامی زیادی در میان شیعیان هند ایجاد کند؛ ولی آیا یک دولت سکولار باید چنین عاملی را در مورد بحث بر سر ایران مورد توجه قرار دهد؟ در واقع باید گفت شیعیان چه دخلی به سیاست خارجی هند دارند؟ 

هند پیشتر در چنین شرایطی هیچ گاه بدین گونه عمل نکرده بود ولی چطور می شود که در مورد برنامه هسته ای ایران پای شیعیان به میان کشیده می شود؟ 

اگر خرید گاز از ایران در جهت منافع هند است پس باید ادامه یابد؛ به ویژه هنگامی که پاکستان خود مایل به پیوستن به این طرح به رغم فشارهای امریکاست. 

امریکا می گوید که درآمد ایران از خط لوله صرف تقویت برنامه هسته ای ایران خواهد شد ولی این استدلال چندان قوی نیست زیرا در این صورت باید خرید نفت از ایران را هم متوقف کرد. 

در این مقطع حساس، در خواست هند مبنی بر اینکه دیپلماسی باید مهم ترین عامل در حل بحران ایران باشد، درست است ولی هنگام تصمیم گیری در مورد سیاست هند در قبال ایران، بهتر است که دهلی نو با شیعیان کاری نداشته باشد.