خوش بينى محتاطانه

به گزارش آفتاب نیوز، در ماه ژوئن گذشته، يعنى سه ماه پيش، بود كه كره شمالى اعلام كرد سلاح هسته اى در اختيار دارد. حال اين كشور پذيرفته است از تمام برنامه هاى اتمى خود صرفنظر كند. در مقابل آمريكا متعهد به عادى كردن مرحله به مرحله اى رابطه خود با كره شمالى شده است.
 مشغول شدن آمريكا به مسائل داخلى اش، بويژه پس از وقوع توفان «كاترينا» در جنوب اين كشور، مى تواند دليلى بر اين امر باشد كه در واشنگتن ديگر از لزوم تغيير حكومت در «پيونگ يانگ» سخن نمى رود. كره شمالى دليل عمده تأكيد بر پيشبرد برنامه هاى هسته اى خود را در درجه اول نظر خصمانه آمريكا درباره كشورش ناميده بود.
 پيونگ يانگ براى تأييد اين ادعا از سخنان جورج دبليو بوش، رئيس جمهور آمريكا ياد مى كرد كه از كره شمالى در كنار عراق و ايران، به عنوان محور شرارت نام برده بود. 

ميانجيگرى چين در اين گفت وگوها و به نتيجه رساندن آنها، به معنى موفقيت عظيم سياسى براى اين كشور محسوب مى شود. پكن اعتبار و حيثيت سياسى خود را در اين مذاكرات به كار گرفت و حال در شرايطى است كه مى تواند پيروزى خود را به عنوان راهبر و پيشبرنده روند صلح بين المللى، جشن بگيرد.

 گمان مى رود كه جهان هرگز به اين امر واقف نشود كه چگونه «وو داوى»، جانشين وزير خارجه و نماينده چين در اين مذاكرات موفق شد پيونگ يانگ را به پذيرش مواد اين اعلاميه متقاعد كند. بر مبناى اعلاميه مشترك منتشر شده مى بايد در آينده بخش بزرگى از نيروى برق مورد نياز كره شمالى، از كره جنوبى تأمين شود و اين كشور موظف شده است همسايه شمالى اش را در تنگنا قرارندهد. از سوى ديگر وابستگى كره شمالى به كمك هاى چين به طور حتم در تلاش هاى اين كشور براى متقاعد كردن كره شمالى به امضاى اعلاميه مشترك، نقش تعيين كننده اى را داشته است.
چين درجهت درستى قدم برداشته است. اما پايه توافقنامه پكن نبايد بيشتر از يك خوش بينى محتاطانه قلمداد شود. بايد درنظر گرفت كه رابطه واشنگتن و پيونگ يانگ هنوز هم آغشته به بدبينى دوجانبه است. به علاوه مى بايد در كنترل كره شمالى در انجام وظايف تعيين شده در ارتباط با برنامه هاى اتمى اش، روى بند و بست ها و سياست بازى هاى اين كشور نيز حساب كرد. اما شايد كره شمالى در اين ميان يادگرفته باشد كه در امور اقتصادى از نمونه همسايه بزرگش چين مدد جويد و عناصر بازار آزاد اقتصادى را در اقتصاد برنامه ريزى شده دولتى، وارد كند.