آلمان و فروپاشى اعتماد مردم به احزاب حاکم

به گزارش آفتاب نیوز، تاكنون هيچ يك از احزاب اين كشور موفق به جلب يكى از احزاب كوچكتر براى تشكيل يك دولت ائتلافى نشده اند و درميان انواع اخبار و تفسيرهايى كه تلويزيون ها و مطبوعات اين كشور منتشر مى كنند، زمزمه تجديد انتخابات نيز آغاز شده است؛ امرى كه قانون نيز آن را در شرايط بحرانى پيش بينى كرده است. 

احزاب سوسيال دموكرات و سبز كه دولت را دراختيار دارند، دراين انتخابات، آراى لازم براى دراختيار نگهداشتن دولت نياوردند و دو حزب دو قلوى سوسيال و دموكرات مسيحى نيز كه دراين انتخابات حدود ۳۵ درصد رأى آوردند، دركنار متحد هميشگى خود حزب دموكرات آزاد كه حدود ۹ درصد رأى آورده است نيز قادر به تشكيل دولت نيستند. هر دو گروه حاكم و اپوزيسيون به حد نصاب ۴۸ درصد آرا براى تشكيل دولت نرسيده اند. دراين ميان، تنها حزبى كه زير فشار سنگين ضد تبليغات تلويزيون ها و مطبوعات توانست به پيروزى بالاى ۸ درصد رأى دست يابد ائتلاف «چپ جديد» آلمان بود كه از فراكسيون چپ حزب حاكم سوسيال دموكرات و حزب سوسياليسم دموكراتيك ( حزب حاكم سابق در آلمان دموكراتيك) تشكيل شده و عمدتاً متكى به سنديكاهاست. 
در اين ميان كوشش بسيارى صورت گرفته است كه يا حزب سبزها به گروهبندى راست (اپوزيسيون) بپيوندد و دولتى راست تر از دولت كنونى تشكيل شود و يا حزب دموكرات آزاد از راست جدا شود و همراه با سبزها و سوسيال دموكرات ها تشكيل دولت ائتلافى را ممكن كند. اين كوشش ها تاكنون بى نتيجه بوده است. حزب سبزهاى آلمان كه دراين انتخابات از آراى آنها به شدت كاسته شد، به اندازه كافى گردش به راست كرده و در دولت حاكم مجرى ليبراليسم اقتصادى بوده و مى داند كه در صورت ائتلاف با اپوزيسيون دست راستى كه خواهان شتاب بيشترى در ليبراليزه كردن اقتصاد آلمان، حذف سوسيال ها( خدمات دولتى، بيمه ها، بازنشستگى، حداقل دستمزدها و...) است، عملاً دست به خودكشى خواهد زد. 
سبزها مى دانند كه در صورت تن دادن به چنين ائتلافى، در هر انتخابات ديگرى از صحنه حذف خواهند شد و بخش اعظم نيروهاى آنها متمايل به چپ جديد آلمان خواهد شد. 
حزب دست راستى دموكرات آزاد نيز نمى خواهد از متحدان خود جدا شود زيرا مى داند ممكن است كه شانس تشكيل دولت نصيب دست راستى ها شود.
پايان انتخابات را احزاب ياد شده در بالا جشن گرفتند و هر كدام خود را پيروز اعلام كردند، اما همه آنها در اين جشن مصنوعى و تبليغاتى مى دانند كه بازنده صحنه سياسى آلمان هستند. مردم از همه آنها خسته شده اند و به همين دليل نه تنها ۳ درصد از ميزان پيش بينى شركت كنندگان درانتخابات كاسته شد، بلكه ارتش بزرگ رأى دهندگان آلمان كه رأى دادن را يك وظيفه اجتماعى خود مى دانند، دراين انتخابات كاملاً درهم شكسته و پراكنده شد. گردش به راست از سوى سوسيال دموكرات ها نه تنها موجب سقوط پايگاه اجتماعى آنها شد، بلكه بخشى از كادرها و بدنه حزب را نيز در خروج جريان فراكسيون چپ از آن حزب از دست داد. 

دو حزب اپوزيسيون راست نيز، كه روى عوامفريبى ها و وعده هاى تبليغاتى حساب باز كرده بودند و نقش منتقد دولت كنونى را بازى مى كردند نيز نتوانستند حتى ۴۸ درصد آراى لازم براى تشكيل دولت را به دست آورند. در حقيقت، پايان انتخابات آلمان، براى احزاب نوبتى حاكم دراين كشور جشن نبود، بلكه مانند مراسم عزا بود. 

در اين حال ، چپ جديد آلمان با انتقاد شديد از سياست ليبراليسم اقتصادى دولت حاكم و اپوزيسيون معتقد به ضرورت شتاب بيشتر در اجراى ليبراليسم اقتصادى به ميدان آمد و نزديك به ۹ درصد آراى مردم را كسب كرد، كه اين امر درجامعه آلمان كه زير فشار بى وقفه تبليغات ضد چپ گرا و سوسياليستى قرار دارد ، به منزله يك شوك بود.

 اين حزب در پارلمان جديد آلمان يك فراكسيون ۵۴ نفره را تشكيل خواهد داد و منتقد هر دولتى است كه دو گروهبندى بالا تشكيل دهند. 

در همين حال، مطبوعات آلمان با احتياط بسيارى درباره نتيجه واقعى انتخابات اين كشور، يعنى فرو ريزى آراى همه احزاب دست راستى و به راست چرخيده(سوسيال دموكرات ها و سبزها) حاكم و اپوزيسيون سخن مى گويند. همين سياست را تلويزيون ها نيز دنبال مى كنند و به ندرت اشاره اى به واقعيت نتيجه انتخابات كه همان فروريختن اعتماد عمومى به احزاب حاكم و اپوزيسيون ( راست و راست ميانه و سياست هاى دولت حاكم) است، مى كنند. 

اين احتياط را مطبوعات ديگر كشورهاى اروپايى ندارند. در ايتاليا مطبوعات نظر مردم اين كشور را نسبت به نتيجه انتخابات آلمان اينگونه منعكس كردند: سرانجام، مردم محافظه كار آلمان هم بيدار شدند و به خود تكانى دادند.
در فرانسه، مطبوعات نوشتند: پس از «نه» مردم فرانسه و هلند به قانون اساسى اروپاى واحد ( براى پيشبرد همآهنگ برنامه ليبراليسم اقتصادى) انتخابات آلمان «نه» سوم به ليبراليسم اقتصادى بود. «كلاس ارنست» از رهبران حزب چپ جديد آلمان نيز در مصاحبه كوتاهى كه تلويزيون سراسرى آلمان با او كرد، درباره نتيجه انتخابات و سياست آينده اين حزب در پارلمان، ضمن رد هرگونه ائتلاف با احزاب ديگر گفت: سرنوشت ادامه و يا توقف برنامه ليبراليسم اقتصادى كه دولت شرودر شروع كرد و احزاب اپوزيسيون دست راستى او مى خواهند آن را با شتاب بيشترى اجرا كنند، در پارلمان تعيين نمى شود، بلكه در خيابان ها و با مقاومت سنديكاها تعيين مى شود. فراكسيون پارلمانى ما مدافع اين مقاومت مردمى در خارج از پارلمان است .