دیپلماسی نا موفق سفر نیویورک

به گزارش آفتاب نیوز، وی در وب نوشته ها به سفر احمدی نژاد به نیویورک می پردازد و می نویسد : 

سفر پر ماجرای آقای احمدی نژاد به نیویورک پایان پذیرفت .طبیعی بود که وقتی مسئله ی اتمی ایران مهمترین مسئله ی جهانی است و ایران اعلام کرده است که در نیویورک اعلام نظر خواهدشد ، این سفر اهمیت فراوانی برای شنیدن نظر اتمی ایران داشته باشد.

در روابط بین الملل و دیپلماسی ،امکان همکاری و قانع کردن دیگران، تعیین کننده منافع هر کشوری است . شاخصه قدرتمندی در دیپلماسی هم دستاوردهای ملموسی است که رهبران هر کشوری بتوانند برای سربلندی ورفع خطر از کشورشان بدست آورند . ضمن آنکه دیپلماسی تنها جائی است که به جبیب آدم نگاه میکنند وبه اندازه قدرت خرید با او حرف میزنند . همه هم میدانند در جیب طرف مقابلشان چند اشرفی وجوددارد . با این حساب وقتی میتوان یک کار بزرگ دیپلماتیک – مثل حضور در اجلاس رهبران جهان در سازمان ملل - را موفق دانست که بعد از پایان گفتگوها مردم احساس آرامش کنند و اطمینان پیدا نمایند که دنیا حرف ایران را فهمیده وادبیات دیپلماتیک تاثیر خود را در اعتمادسازی متقابل گذاشته است .

میشود وارد زمین بازی دیپلماسی و رابطه با جهان نشد و یا زمین بازی با قاعده جدید تعریف کرد وصرفا با همان ها که در این زمین حاضر به بازی هستند ، بازی کرد ،اما نمیشود در میدان بازی جهانی وارد شد و قاعده ی متفاوتی برای بازی در همان زمین تعریف کرد . اگر دو نفر با دو زبان متفاوت مثلا چینی وعربی باهم مذا کره کنند هیچوقت موفق نمیشوند .

در سفر آقای احمدی نژاد ،طرح جدید اتمی ایران که دعوت دیگران به همکاری بود ، اصلا مورد توجه جهان قرار نگرفت و فشار های جهانی بعد از سفر ایشان بیشتر شد . این به معنای عدم توفیق در این سفر است . در همه جای دنیا میتوانینم حرفهائی که خودمان میپسندیم رابزنیم ولی قانع کردن کسانیکه که اگر قانع نشوند کشورمان را با مشکلات فراوانی که ساده ترین آنها تحریم است درگیر میکنند، هنر مدیریت عالی کشور است که در سفر نیویورک چنین نتیجه ای حاصل نشد . تا کنون که سیاست اعتماد سازی جهانی در مسئله اتمی وجود داشت بسیاری از خطرات از سر ملت ایران رفع شده بود .

وقتی تنها مجازات تحریم میتواند سرمایه ی ناشی از گران شدن نفت را به جیب قاچاقچیان بین المللی بریزد، به این راحتی برای چند شعار با مصرف داخلی نباید به چنین دشمنانی بهانه داد. تنهادیپلماسی که "نتیجه ی آن " به سود مردم کشور باشد موفق است وغرور ملی ایجاد میکند نه حرفهای پر غروری که نتیجه آن آسیب دیدن مردم وکشور باشد .