بهره برداری مسکو از بحران اوکراین

به گزارش آفتاب نیوز، اختلاف زمانی شدت گرفت که یوشچنکو رئیس جمهوری اوکراین به اتهام فساد اداری و مالی، اقدام به برکناری متحد خود خانم یولیا تیموشنکو از نخست وزیری کرد. این اقدام یوشچنکو در حقیقت شوکی سیاسی بود که اوکراین را تکان داده و سبب شگفتی تمامی کسانی گردید که تحولات این کشور را نظاره گر هستند. در همین راستا طرفداران تیموشنکو که معتقدند او غیرمنصفانه از کار برکنار شده به نخست وزیر پیشنهادی یوشچنکو در پارلمان رأی اعتماد نداده و درصدد مقابله با رئیس جمهوری برآمدند زیرا ضمن حمایت از تیموشنکو از این بیم دارند که در سایه این تغییر و تحولات، اصلاحات از مسیر اصلی خود منحرف شده و بار دیگر مافیای ثروت و قدرت که کنترل اوکراین را در دست داشته سربلند کرده و با حمایت مسکو به قلع و قمع روسیه بپردازد.
اگرچه تیموشنکو آمادگی خود را برای تشکیل دولت جدید در اوکراین اعلام کرده ولی به نظر نمی رسد رئیس جمهوری مایل باشد بار دیگر ائتلاف با او را بپذیرد.
عده ای بر این باور هستند که اختلاف میان یوشچنکو و تیموشنکو به منزله پایان انقلاب نارنجی اوکراین بوده و اصلاحات خاتمه یافته است اما کسانی که با عینک خوشبینی تحولات این کشور را نگاه می کنند معتقدند انقلاب بدون تیموشنکو هم می تواند استمرار یابد. این مسأله مورد تأکید یوشچنکو نیز قرار گرفته است.
این اقدامات در شرایطی تحولات اوکراین را تحت الشعاع قرار داده که از یک سو مسکو و اقلیت روس در این جمهوری از انقلاب نارنجی و دستاوردهای آن نگران و عصبانی بوده و از سوی دیگر یوشچنکو با پشتیبانی آمریکا اتحادیه اروپا و کشورهای همسایه بلاروس (روسیه سفید) در تلاش هستند بر فشارهای خود به این کشور افزوده و در حقیقت یک انقلاب رنگین به روسیه سفید صادر کنند.
در صورتی که اگر اختلافات و درگیری های سیاسی در اوکراین ادامه یابد نه تنها زمینه های صدور انقلاب دچار بحران می شود و از بین می رود بلکه این احتمال وجود دارد که ضد انقلاب مجددا کنترل اوضاع را در دست بگیرد. وقوع انقلاب های رنگین در جمهوری های شوروی سابق از حمایت آمریکا و غرب برخوردار بوده و راه را برای نفوذ ناتو، اتحادیه اروپا و آمریکا در این جمهوری ها هموار کرده است نگاهی به روابط گرجستان و اوکراین با آمریکا و روسیه گویای گرایش آنها به غرب و بریدن از مسکو پس از تحولات سیاسی در این جمهوری هاست ولی روابط آنها با مسکو و اقلیت روس که در این کشورها زندگی می کنند بحرانی شده است به طوری که مسکو و دوستانش بارها به انتقاد از روند تحولات این جمهوری ها برخاسته و سعی کرده اند مانع بروز چنین تحولاتی در دیگر جمهوری ها شوند.
به همین دلیل با جرأت می توان اعلام کرد که بروز اختلاف در اوکراین میان جناح های وابسته به نخست وزیر و رئیس جمهوری باعث خوشحالی و سرور مسکو و طرفدارانش شده و آنها را برای متوقف کردن روند انقلاب های رنگین امیدوارتر کرده است.
یکی از نگرانی های مسکو از زمان فروپاشی شوروی تا مقطع کنونی، نفوذ و گسترش ناتو و غرب در این جمهوری هاست به همین دلیل بارها مقامات روسیه اعتراض خود را از آمریکا و ناتو در این ارتباط اعلام کرده اند. امروزه نگرانی های مسکو به دلیل احتمال وقوع انقلاب های رنگین در جمهوری های شوروی پیشین افزایش یافته است زیرا در صورت بروز تغییرات سیاسی در این جمهوری، گرایش آنها به آمریکا و غرب اجتناب ناپذیر است. لذا اگر مسکو از آنچه در اوکراین روی داده مسرور است و به آن دامن می زند برای حفظ موقعیت خود و دوستانش است تا از گزند تحولات و حوادث در امان مانده و سدی در مقابل ناتو و واشنگتن ایجاد کند.
در چنین شرایطی سران نظام هایی که دچار این بحران ها می شوند باید دست از منیت ها برداشته و منافع عمومی و کشور را در نظر گرفته و اجازه ندهند افزون طلبی ها و خودمحوری ها راه را برای رجعت ضدانقلاب و باندهای مافیایی هموار سازد زیرا در آن صورت انقلاب و دستاوردهایش کاملا جادو شده و از بین خواهند رفت و دیگر جایی برای تیموشنکو یا یوشچنکو باقی نخواهد ماند تا بر این کشور فرمانروایی کنند.