رويارويي ايران با غرب وارد مرحله ي جديدي شد
۱۸:۳۲
۱۳۸۴/۰۷/۰۳
به گزارش آفتاب نیوز، 
نيويورك تايمز در خصوص نتيجه حاصله در شوراي حكام مي نويسد: نتيجه حاصله، 22 رأي موافق، 12 ممتنع و 1 رأي مخالف، نشان دهنده ي شكاف عميق در شوراي حكام در مورد برخورد با ايران مي باشد. قطعنامه اگرچه به كوتاهيهاي ايران در مورد تعهداتش اشاره مي كند، اما زمان مشخصي براي ارجاع ايران در نظر گرفته. مخالفتهاي چين و روسيه باعث شد، پيش نويس قبلي كه خواستار ارجاع فوري ايران به شوراي امنيت بود پذيرفته نشود.
گريگوري شولتی (Greg Schulte)، نماينده امريكا در آژانس بين المللي انرژي اتمي گفته است: «ما نگران اين هستيم كه فعاليتهاي ايران، صلح و امنيت بين المللي را به خطر بيندازد. پنهان كاريها و رهيافت ستيزه جويانه ايران، جامعه جهاني را نگران كرده است.»
نيويورك تايمز مي افزايد: ايران، حركت ايجاد شده از سوي امريكا و اروپا را محكوم كرده و انگيزه هاي سياسي را دليل آن دانسته است. سپس به نقل از جواد وعيدي، رئيس هيئت ايراني مي نويسد «اروپا و امريكا در به دست آوردن اجماع ناكام مانده اند» او اشاره اي به از سرگيري غني سازي اورانيوم و يا لغو توافقات با آژانس نكرد. اما بعد از جلسه ي شوراي حكام گفت: براي ما حسن نيّت، حسن نيّت خوب و تهديد، تهديد را به همراه دارد.
نيويورك تايمز در ادامه مي نويسد: روسيه و چين مخالف ارجاع ايران به شوراي امنيت هستند، آنها مي گويند اين اقدامات باعث ايجاد تنش در جامعه بين المللي مي شود. هر دو كشور روابط اقتصادي قوي با ايران دارند، به خصوص روسيه، كه در حال ساخت نيروگاه هسته اي براي ايران در بوشهر مي باشد. نيويورك تايمز مي افزايد: انگلستان، آلمان و فرانسه سخت تلاش مي كردند تا مانع از رأي ممتنع روسيه و چين شوند، چون آنها عضو دائم شوراي امنيت هستند و مي توانند اقدامات بعدي بر عليه ايران را بي اثر سازند.
تلاش اروپا براي تصويب اين قطعنامه بعد از آن شروع شد كه تهران با شروع مجدد فرآوري اورانيوم، روند مذاكرات با اروپا را متوقف كرد. نيويورك تايمز در ادامه مي نويسد: اين رأي گيري، نقطه ي اوج رويارويي ايران و آژانس بين المللي انرژي اتمي بود، كه از سال 2003 آغاز شده بود. نيويورك تايمز به نقل از گري ميل هولين مدير يك گروه تحقيقاتي كنترل تسليحات هسته اي در واشنگتن مي نويسد: اين يك نتيجه فوق العاده در چنين اوضاع و احوالي است. و نشان مي دهد كه اگر شما كشورها را براي انتخاب بين تكثير و منافع اقتصادي اشان تحت فشار قرار دهيد، آنها به شما خواهند گفت كه هيچ علاقه اي به تكثير ندارند. نيويورك تايمز، هند را كه در ابتدا مخالف قطعنامه بود اما به آن راي داده است بزرگ ترين شگفتي در شوراي حكام تلقي كرد و مي نويسد: قراردادي كه بوش در ماه جولاي با هند براي كمك به فناوري هسته اي غيرنظامي هند امضا كرده بود، هنوز به تصويب كنگره نرسيده است. ميل هولين مي گويد اين مي تواند در تصميم هند براي حمايت از امريكا تأثير گذار بوده باشد.
بحث در مورد ايران اين هفته بيش از هر زماني در تاريخ اخير آژانس بين المللي انرژي اتمي، جنجال برانگيز بود.
نيويورك تايمز در پايان به نقل از يك ديپلمات غربي مي نويسد: حقيقت اين است كه كشورهايي مثل پرو، سنگاپور، كانادا، هند و اكوادور تحت فشار سياسي غرب از قطعنامه حمايت كردند.
محمد البرادعي، نيز گفته است «مطمئناً بهتر است كه يك شوراي متحد داشته باشيم تا يك پيام واحد بفرستيم.» اما هنوز هم فكر مي كنم پيام كاملاً روشن است.»
نيويورك تايمز در خصوص نتيجه حاصله در شوراي حكام مي نويسد: نتيجه حاصله، 22 رأي موافق، 12 ممتنع و 1 رأي مخالف، نشان دهنده ي شكاف عميق در شوراي حكام در مورد برخورد با ايران مي باشد. قطعنامه اگرچه به كوتاهيهاي ايران در مورد تعهداتش اشاره مي كند، اما زمان مشخصي براي ارجاع ايران در نظر گرفته. مخالفتهاي چين و روسيه باعث شد، پيش نويس قبلي كه خواستار ارجاع فوري ايران به شوراي امنيت بود پذيرفته نشود. گريگوري شولتی (Greg Schulte)، نماينده امريكا در آژانس بين المللي انرژي اتمي گفته است: «ما نگران اين هستيم كه فعاليتهاي ايران، صلح و امنيت بين المللي را به خطر بيندازد. پنهان كاريها و رهيافت ستيزه جويانه ايران، جامعه جهاني را نگران كرده است.»
نيويورك تايمز مي افزايد: ايران، حركت ايجاد شده از سوي امريكا و اروپا را محكوم كرده و انگيزه هاي سياسي را دليل آن دانسته است. سپس به نقل از جواد وعيدي، رئيس هيئت ايراني مي نويسد «اروپا و امريكا در به دست آوردن اجماع ناكام مانده اند» او اشاره اي به از سرگيري غني سازي اورانيوم و يا لغو توافقات با آژانس نكرد. اما بعد از جلسه ي شوراي حكام گفت: براي ما حسن نيّت، حسن نيّت خوب و تهديد، تهديد را به همراه دارد.
نيويورك تايمز در ادامه مي نويسد: روسيه و چين مخالف ارجاع ايران به شوراي امنيت هستند، آنها مي گويند اين اقدامات باعث ايجاد تنش در جامعه بين المللي مي شود. هر دو كشور روابط اقتصادي قوي با ايران دارند، به خصوص روسيه، كه در حال ساخت نيروگاه هسته اي براي ايران در بوشهر مي باشد. نيويورك تايمز مي افزايد: انگلستان، آلمان و فرانسه سخت تلاش مي كردند تا مانع از رأي ممتنع روسيه و چين شوند، چون آنها عضو دائم شوراي امنيت هستند و مي توانند اقدامات بعدي بر عليه ايران را بي اثر سازند.
تلاش اروپا براي تصويب اين قطعنامه بعد از آن شروع شد كه تهران با شروع مجدد فرآوري اورانيوم، روند مذاكرات با اروپا را متوقف كرد. نيويورك تايمز در ادامه مي نويسد: اين رأي گيري، نقطه ي اوج رويارويي ايران و آژانس بين المللي انرژي اتمي بود، كه از سال 2003 آغاز شده بود. نيويورك تايمز به نقل از گري ميل هولين مدير يك گروه تحقيقاتي كنترل تسليحات هسته اي در واشنگتن مي نويسد: اين يك نتيجه فوق العاده در چنين اوضاع و احوالي است. و نشان مي دهد كه اگر شما كشورها را براي انتخاب بين تكثير و منافع اقتصادي اشان تحت فشار قرار دهيد، آنها به شما خواهند گفت كه هيچ علاقه اي به تكثير ندارند. نيويورك تايمز، هند را كه در ابتدا مخالف قطعنامه بود اما به آن راي داده است بزرگ ترين شگفتي در شوراي حكام تلقي كرد و مي نويسد: قراردادي كه بوش در ماه جولاي با هند براي كمك به فناوري هسته اي غيرنظامي هند امضا كرده بود، هنوز به تصويب كنگره نرسيده است. ميل هولين مي گويد اين مي تواند در تصميم هند براي حمايت از امريكا تأثير گذار بوده باشد.
بحث در مورد ايران اين هفته بيش از هر زماني در تاريخ اخير آژانس بين المللي انرژي اتمي، جنجال برانگيز بود.
نيويورك تايمز در پايان به نقل از يك ديپلمات غربي مي نويسد: حقيقت اين است كه كشورهايي مثل پرو، سنگاپور، كانادا، هند و اكوادور تحت فشار سياسي غرب از قطعنامه حمايت كردند.
محمد البرادعي، نيز گفته است «مطمئناً بهتر است كه يك شوراي متحد داشته باشيم تا يك پيام واحد بفرستيم.» اما هنوز هم فكر مي كنم پيام كاملاً روشن است.»
ارسال پیام
لینک های مفید