آشتی ملی الجزایر از رویا تا واقعیت

به گزارش آفتاب نیوز،  ولی سوال این است که با وجود رای قابل توجه مردم به طرح های آشتی ملی، چرا هنوز هم درگیری ها ادامه دارد و آشتی جایگزین درگیری و نزاع های خونین نشده است؟ 

آخرین طرح میثاق رئیس جمهوری الجزایر برای صلح و آشتی ملی با رای مثبت 49/79 درصد واجدین شرایط همراه بود. به گفته وزیر کشور الجزایر بیش از 18 میلیون نفر در این رای گیری شرکت داشتند. هدف دولت الجزایر از ارائه این طرح و همه پرسی، پایان دادن به دوران جنگ داخلی است. 

دولت الجزایر اعلام کرده که در صورت تصویب این طرح، زندانیان شامل عفو بدون این که اجازه داشته باشند وارد سیاست شوند به زندگی روزمره باز می گردند. 

جنگ داخلی در الجزایر هنگامی آغاز شد که دولت این کشور حدود 2 دهه قبل پیروزی اسلام گرایان را در انتخابات پارلمانی نپذیرفت و با اعلام حکومت نظامی به مبارزه با آنها پرداخت. در طول این سالها با وجود جابجایی چهره ها در الجزایر، محدودیت اسلام گرایان و اعضا و رهبران جبهه نجات ادامه داشته است که همین مساله مانع صلح و آشتی آنها با دولت شده است. به همین دلیل به نظر نمی رسد این طرح نیز با وجود پذیرش مردم و رای مثبت آنها راهگشا بوده و قادر به متوقف کردن جنگ داخلی شود. 

اگر دلایل جنگ داخلی در الجزایر مورد نقد و بررسی قرار گیرد و آنچه در طرح های آشتی جویانه بوتفلیقه ارائه می شود با این دلایل مقایسه شود این واقعیت آشکار خواهد شد که طرح های مزبور راهگشا نبوده و نمی توانند گروه های مخالف اسلامی را وادار به دست برداشتن از جنگ با دوستی ها نمایند به این دلیل که در تمامی این طرح ها بر این مساله تاکید شده که احزاب و گروه های اسلامی و رهبران و اعضای جبهه نجات اجازه فعالیت سیاسی نداشته و باید از سیاست کناره گیری کنند. 

گنجانیدن این مساله در طرح های آشتی مغایر خواسته ها و اهداف گروه های اسلامی است و جنگ داخلی نیز از زمانی آغاز شد که ارتش و دولت وقت الجزایر پیروزی جبهه نجات وگروه های اسلامی را در انتخابات پارلمانی نادیده گرفته و با در دست گرفتن قدرت به سرکوب این گروهها پرداختند. 

واکنش جبهه نجات و گروه های اسلامی نیز دست بردن به سلاح و مقابله با ارتش از طریق مسلحانه بود که همین رویارویی در 2 دهه گذشته هزاران کشته و مجروح بر جای گذارده است. 

عبدالعزیز بوتفلیقه رئیس جمهوری الجزایر زمانی که برای کاندیداتوری از سوی دولتی هاتحت فشار قرار گرفت خواستار کاهش نفوذ ارتش گردید. اگر چه خواسته های او به تایید رسید اما او نیز در نهایت همان روشی را پیش گرفت که قبل از او سران نظامی پیش گرفته بودند. 

برای پایان دادن به جنگ داخلی و برقراری آشتی ملی نیاز به آزادی احزاب و اجازه دادن به گروه های ملی و اسلامی برای فعالیت در چارچوب قانون است در غیر این صورت امیدی به خاتمه جنگ و آشتی گروه های اسلامی با دولت و ارتش نیست هر چند ممکن است از دامنه درگیری ها و جنگ داخلی کاسته شود اما نمی توان با قاطعیت اعلام کرد که گروه های اسلامی سلاح بر زمین گذارده و به خواسته های دولت تن بدهند.