هشدار به خاتمی و کروبی
۲۱:۴۱
۱۳۸۴/۰۷/۱۰
به گزارش آفتاب نیوز، 
نظرتان در خصوص راه اندازی رسانه های تصویری که قرار است از سوی برخی احزاب اصلاح طلب راه اندازی شود چیست؟
به نظر می رسد برخی از گروه های دوم خردادی بعد از انتخابات ریاست جمهوری که موجب تغییراتی در صحنه سیاسی کشور شد، به این نتیجه رسیدند که یکی از مشکلات آنها عدم برقراری تماس مناسب با توده های مردم است.
گروهی از آنها این گونه ارزیابی کردند که چون رسانه ملی یعنی صدا و سیما، بیش از هشتاد و پنج درصد الی نود درصد مخاطب یابی را در دست یک جریان قرار داده، لذا ما از همین کانال منتها به یک شکل های دیگر برای تاثیر گذاری روی افکار عمومی مردم استفاده بکنیم. به همین منظور بحث هایی در خصوص راه اندازی رادیوی جبهه مشارکت و یا تلویزیون ماهواره ای آقای کروبی مطرح می شود که اینها فعلا با توجه به مسائل قانونی که ما در کشور داریم و انحصار رسانه شنیداری دیداری، مثل صدا و سیما که بر اساس قانون در دست حکومت است، قانونی محسوب نمی شود، لذا اینها از کانالهای دیگری می خواهند استفاده کنند، مثل تاسیس این شبکه ها در خارج از کشور.
اولا اینکه یک حزب درون نظام بخواهد برای تبلیغ خودش از یک روش غیر قانوین استفاده بکند این خوب نیست.
یعنی راه اندازی شبکه ماهواره ای در خارج از کشور کار غیر قانونی است؟
نه یک زمانی است که در داخل کشور بخواهند این کار را انجام دهند که خوب این خلاف قانون است ولی اینکه در خارج از کشور بخواهند انجام بدهند به یک مفهوم خلاف شان است. شما تصور کنید آقای کروبی رئیس مجلس بیاید از یک سیستمی برای تبلیغ حزب خود استفاده بکند که دریافت آن خلاف قانون است. لذا اگر زمانی نیروی انتظامی یا قوه قضاییه با دستگاه های گیرنده ماهواره برخورد بکند، سریع این کار را برخورد با خودشان تلقی می کنند، به عبارت دیگر درست است که اینها می توانند خارج از کشور این کار را انجام بدهند. ولی این به معنی مشروع دانستن یک عمل غیر قانونی از سوی آنهاست، چون مخاطب داخلی دارند.
با توجه به اینکه رسانه های مکتوب این احزاب بارها و بارها با تعطیلی روبرو شده اند، آیا این بازتاب عملکرد حاکمیت در قبال مطبوعات نیست و اصولا احزاب اصلاح طلب در چنین فضایی برای ارتباط با مردم از چه وسیله دیگری باید استفاده کنند؟
ببینید به عنوان مثال آقای کروبی آدم ضعیفی که نیست، رئیس یکی از قوای کشور بود، آنها از حوزه های قانونی برای حرکت در چارچوب قانون استفاده می کردند و رسانه هاشان را گسترش می دادند، هم آقای کروبی و هم آقای خاتمی.
آقای محمد خاتمی که حرفی از رسانه نزده است
نه من کلی می گویم یعنی در واقع جریان موسوم به اصلاحات این فرصت را داشت، با توجه به اینکه دو قوه از سه قوه کشور را در اختیار دارد از این فرصت استفاده کند تا از مجرای قانونی یک رسانه را برای خود ایجاد بکند. اگر آقای کروبی معتقد بودند می توانند این کار را انجام بدهند و مسئله ماهواره خلاف قانون و خلاف شرع نیست و اصلا شدنی است، بعد از اینکه از قدرت کنار آمد نباید سراغ یک مسیری که به نظرمن نادرست است بروند، بلکه باید ایشان همان زمان این مسئله را با بصیرت می دیدند و یک راه حلی برای آن پیدا می کردند.
به هر علت این دید آن زمان وجود نداشت و یا فکر نمی کردند که اوضاع بگونه ای بشود که مجبور به موضع گیری این چنینی بشود.
باید ببینیم آقای کروبی و یا آقای محمدرضا خاتمی به دنبال کدام مخاطب هستند، یکی مخاطب داخلی است و یکی هم مخاطب خارجی، مخاطب خارجی هیچ اشکالی ندارد و خوب یک رسانه تصویری درست می کنند و با مخاطب خارجی صحبت می کنند. اما یک زمان با مخاطب داخلی می خواهند صحبت کنند، به نظر من استفاده از روشهای و یا فرصتهایی که خارج از کشور در اختیار می گذارد، منتها در چارچوب قانون ما نیست و در داخل کشور غیر قانونی تلقی می شود، برای حزب قانونی داخل کشور کار مشروع شناخته نمی شود. به عبارتی ممکن است احزاب داخلی ما که قانون را پذیرفته اند در خارج از کشور و براساس قوانین آنها بتوانند از یکسری فرصتها برخوردار شوند، ولی این فرصتها در داخل کشور خلاف قانون ارزیابی بشود. پس بنابراین وقتی ما رفتار آنها را در داخل چارچوب قانون خودمان بررسی می کنیم، این مسئله را مطلوب نمی شماریم.
یک زمانی روزنامه های اصلاح طلب هشدار می دادند که مطبوعات داخلی را محدود و توقیف نکنید که اگر این توقیف ها گسترده شود و مردم نتوانند از رسانه های داخلی اخبار صحیح را بدست آورند به رسانه های خارجی روی خواهند آورد، امروز شاهدیم که صاحبان همان مطبوعات در تکاپوی راه اندازی رسانه در خارج کشور هستند. آیا زمان آن نرسیده مسئولین قضایی و کلا حاکمیت قدری فضا را برای مطبوعات باز تر کند و نگاه خود را نسبت به مطبوعات تغییر بدهند تا تمایل به راه اندازی رسانه های ماهواره ای فرو کش کند؟
من همیشه از این مسئله دفاع کرده ام که باید یک فضای رسانه ای دموکراتیک داشته باشیم تا دیدگاه های مختلف بتواند مطرح شود، این امر مطلوبی است که باید به این سمت برویم و طبیعتا اگر مسئولین ذی ربط در همین چارچوب عمل بکنند نتیجه بهتری می گیریم: اما من می خواهم هشدار بدهم به بزرگوارانی چون آقای کروبی و آقای محمدرضا خاتمی که اشتباهاتی را انجام می دهند. برداشت آقای کروبی این است که مردم توجه بسیار زیادی به ماهواره ها دارند، اولا ایشان یک توجه ای به نظر سنجی هایی داشته باشند که در این مورد صورت گرفته که مردم اطلاعات خبری خودشان را تا چه حد از ماهواره ها دریافت می کنند: اولا این را واقعی نگاه بکنند، ثانیا آنها که ماهواره نگاه می کنند، بخش اعظمشان هیچ اقبالی به ماهواره های خبری یا سیاسی ندارند، بلکه در واقع گرایششان به سمت موسیقی و این چیزها است. بنابراین بعد از یک مدت آقای کروبی و گروه های نظیر آنها برای جذب مخاطب مجبورند کنار برنامه های خبری خود به یک سری رویکردهایی رو بیاورند که در شانشان نیست.
فکر نمی کنید بی اقبالی مردم به آن رسانه ها خبری که می گویید به علت نامطلوب بودن شکلی و محتوای پخش اخبار باشد و با رعایت یک سری فاکتورها از سوی یک رسانه مردم نیز اقبال لازم را نشان دهند؟
این رسانه ای که آقای کروبی می خواهند در زمینه خبر ایجاد کند، یا موضع موافق در مقابل نظام می خواهد بگیرد و یا موضع مخالف. اگر موضع موافق می گیرد که خوب صدا و سیمای جمهوری اسلامی هست، اگر می خواهد موضع مخالف نظام بگیرد که نمی تواند از شبکه هایی مثل هخا و امثال اینها به جمهوری اسلامی بیشتر اهانت بکند. اصلا این مسئله مطابق شان آقای کروبی نیست و مطمئنا به دنبال این هم نیست.
یعنی فکر می کنید برای موافق بودن با نظام همین برنامه های صدا و سیما باید تولید شود و نگاه دیگری نمی تواند در این زمینه فعالیت کند؟
نه، بصورت کلی می گویم. یک زما می گویند دایره اخبار را به گونه ای گسترش بدهیم که خودمان عنصر اصلی خبر باشیم، آن موقع در شبکه تلوزیونی آقای کروبی شاهد اخباری خواهید بود که انعکاس اخبار قالبا در خصوص دیدارهای آقای کروبی خواهد بود و یا دیدار های آقای موسوی خوئینی ها و امثال اینها، فکر می کنید چقدر این اخبار جذابیت ایجاد می کند که بتواند منطق اقتصادی باشد برای ایجاد یک شبکه ماهواره ای؟ یعنی هزینه اش را توجیه بکند. من فکر می کنم از دور قضیه را می بینند، یعنی نگاهشان یک نگاه خیلی ذهنی است. اشکالی ندارد. یک زمانی است که این بزرگواران پول زیادی دارند و می خواهند این را خرج بکنند، این اشکالی ندارد و یک افرادی هم هستند که این پول را می گیرند و خرج می کنند و بعد از یک مدتی هم می بینند نتیجه نمی گیرند. اما با شناختی که من از بحث رسانه ها دارم بعد از یک مدت شبکه تلوزیونی آقای کروبی مجبور خواهد شد برای در آوردن خرج خودش به سراغ آگهی برود، برای اینکه آگهی را بدست بیاورد بدنبال مخاطب خواهد بود، مردم ما خیلی علاقه مند نیستند که مدام پای اخبار بنشینند ویا فیلم سینمایی که حول محور جبهه دوم خرداد باشد یا از این قبیل چیزها معلوم نیست خیلی جذابیت ایجاد بکند. بنشینند اگر هم بخواهند جذابیت برای شبکه ایجاد بکنند مجبورند سراغ چیزهایی بروند که مخاطب پسند باشد و من فکر نمی کنم با توجه به چهره ای که آقای کروبی به عنوان یک روحانی خط امامی قدیمی دارند مایل باشند به رویکردهایی رو بیاورند که فردا مسئله ایجاد بکند. من فکر می کنم ذهنی عمل می کنند و بعد از خرج کردن مبالغ سنگینی خواهند فهمید که نتیجه نمی دهد.
نظرتان در خصوص راه اندازی رسانه های تصویری که قرار است از سوی برخی احزاب اصلاح طلب راه اندازی شود چیست؟به نظر می رسد برخی از گروه های دوم خردادی بعد از انتخابات ریاست جمهوری که موجب تغییراتی در صحنه سیاسی کشور شد، به این نتیجه رسیدند که یکی از مشکلات آنها عدم برقراری تماس مناسب با توده های مردم است.
گروهی از آنها این گونه ارزیابی کردند که چون رسانه ملی یعنی صدا و سیما، بیش از هشتاد و پنج درصد الی نود درصد مخاطب یابی را در دست یک جریان قرار داده، لذا ما از همین کانال منتها به یک شکل های دیگر برای تاثیر گذاری روی افکار عمومی مردم استفاده بکنیم. به همین منظور بحث هایی در خصوص راه اندازی رادیوی جبهه مشارکت و یا تلویزیون ماهواره ای آقای کروبی مطرح می شود که اینها فعلا با توجه به مسائل قانونی که ما در کشور داریم و انحصار رسانه شنیداری دیداری، مثل صدا و سیما که بر اساس قانون در دست حکومت است، قانونی محسوب نمی شود، لذا اینها از کانالهای دیگری می خواهند استفاده کنند، مثل تاسیس این شبکه ها در خارج از کشور.
اولا اینکه یک حزب درون نظام بخواهد برای تبلیغ خودش از یک روش غیر قانوین استفاده بکند این خوب نیست.
یعنی راه اندازی شبکه ماهواره ای در خارج از کشور کار غیر قانونی است؟
نه یک زمانی است که در داخل کشور بخواهند این کار را انجام دهند که خوب این خلاف قانون است ولی اینکه در خارج از کشور بخواهند انجام بدهند به یک مفهوم خلاف شان است. شما تصور کنید آقای کروبی رئیس مجلس بیاید از یک سیستمی برای تبلیغ حزب خود استفاده بکند که دریافت آن خلاف قانون است. لذا اگر زمانی نیروی انتظامی یا قوه قضاییه با دستگاه های گیرنده ماهواره برخورد بکند، سریع این کار را برخورد با خودشان تلقی می کنند، به عبارت دیگر درست است که اینها می توانند خارج از کشور این کار را انجام بدهند. ولی این به معنی مشروع دانستن یک عمل غیر قانونی از سوی آنهاست، چون مخاطب داخلی دارند.
با توجه به اینکه رسانه های مکتوب این احزاب بارها و بارها با تعطیلی روبرو شده اند، آیا این بازتاب عملکرد حاکمیت در قبال مطبوعات نیست و اصولا احزاب اصلاح طلب در چنین فضایی برای ارتباط با مردم از چه وسیله دیگری باید استفاده کنند؟
ببینید به عنوان مثال آقای کروبی آدم ضعیفی که نیست، رئیس یکی از قوای کشور بود، آنها از حوزه های قانونی برای حرکت در چارچوب قانون استفاده می کردند و رسانه هاشان را گسترش می دادند، هم آقای کروبی و هم آقای خاتمی.
آقای محمد خاتمی که حرفی از رسانه نزده است
نه من کلی می گویم یعنی در واقع جریان موسوم به اصلاحات این فرصت را داشت، با توجه به اینکه دو قوه از سه قوه کشور را در اختیار دارد از این فرصت استفاده کند تا از مجرای قانونی یک رسانه را برای خود ایجاد بکند. اگر آقای کروبی معتقد بودند می توانند این کار را انجام بدهند و مسئله ماهواره خلاف قانون و خلاف شرع نیست و اصلا شدنی است، بعد از اینکه از قدرت کنار آمد نباید سراغ یک مسیری که به نظرمن نادرست است بروند، بلکه باید ایشان همان زمان این مسئله را با بصیرت می دیدند و یک راه حلی برای آن پیدا می کردند.
به هر علت این دید آن زمان وجود نداشت و یا فکر نمی کردند که اوضاع بگونه ای بشود که مجبور به موضع گیری این چنینی بشود.
باید ببینیم آقای کروبی و یا آقای محمدرضا خاتمی به دنبال کدام مخاطب هستند، یکی مخاطب داخلی است و یکی هم مخاطب خارجی، مخاطب خارجی هیچ اشکالی ندارد و خوب یک رسانه تصویری درست می کنند و با مخاطب خارجی صحبت می کنند. اما یک زمان با مخاطب داخلی می خواهند صحبت کنند، به نظر من استفاده از روشهای و یا فرصتهایی که خارج از کشور در اختیار می گذارد، منتها در چارچوب قانون ما نیست و در داخل کشور غیر قانونی تلقی می شود، برای حزب قانونی داخل کشور کار مشروع شناخته نمی شود. به عبارتی ممکن است احزاب داخلی ما که قانون را پذیرفته اند در خارج از کشور و براساس قوانین آنها بتوانند از یکسری فرصتها برخوردار شوند، ولی این فرصتها در داخل کشور خلاف قانون ارزیابی بشود. پس بنابراین وقتی ما رفتار آنها را در داخل چارچوب قانون خودمان بررسی می کنیم، این مسئله را مطلوب نمی شماریم.
یک زمانی روزنامه های اصلاح طلب هشدار می دادند که مطبوعات داخلی را محدود و توقیف نکنید که اگر این توقیف ها گسترده شود و مردم نتوانند از رسانه های داخلی اخبار صحیح را بدست آورند به رسانه های خارجی روی خواهند آورد، امروز شاهدیم که صاحبان همان مطبوعات در تکاپوی راه اندازی رسانه در خارج کشور هستند. آیا زمان آن نرسیده مسئولین قضایی و کلا حاکمیت قدری فضا را برای مطبوعات باز تر کند و نگاه خود را نسبت به مطبوعات تغییر بدهند تا تمایل به راه اندازی رسانه های ماهواره ای فرو کش کند؟
من همیشه از این مسئله دفاع کرده ام که باید یک فضای رسانه ای دموکراتیک داشته باشیم تا دیدگاه های مختلف بتواند مطرح شود، این امر مطلوبی است که باید به این سمت برویم و طبیعتا اگر مسئولین ذی ربط در همین چارچوب عمل بکنند نتیجه بهتری می گیریم: اما من می خواهم هشدار بدهم به بزرگوارانی چون آقای کروبی و آقای محمدرضا خاتمی که اشتباهاتی را انجام می دهند. برداشت آقای کروبی این است که مردم توجه بسیار زیادی به ماهواره ها دارند، اولا ایشان یک توجه ای به نظر سنجی هایی داشته باشند که در این مورد صورت گرفته که مردم اطلاعات خبری خودشان را تا چه حد از ماهواره ها دریافت می کنند: اولا این را واقعی نگاه بکنند، ثانیا آنها که ماهواره نگاه می کنند، بخش اعظمشان هیچ اقبالی به ماهواره های خبری یا سیاسی ندارند، بلکه در واقع گرایششان به سمت موسیقی و این چیزها است. بنابراین بعد از یک مدت آقای کروبی و گروه های نظیر آنها برای جذب مخاطب مجبورند کنار برنامه های خبری خود به یک سری رویکردهایی رو بیاورند که در شانشان نیست.
فکر نمی کنید بی اقبالی مردم به آن رسانه ها خبری که می گویید به علت نامطلوب بودن شکلی و محتوای پخش اخبار باشد و با رعایت یک سری فاکتورها از سوی یک رسانه مردم نیز اقبال لازم را نشان دهند؟
این رسانه ای که آقای کروبی می خواهند در زمینه خبر ایجاد کند، یا موضع موافق در مقابل نظام می خواهد بگیرد و یا موضع مخالف. اگر موضع موافق می گیرد که خوب صدا و سیمای جمهوری اسلامی هست، اگر می خواهد موضع مخالف نظام بگیرد که نمی تواند از شبکه هایی مثل هخا و امثال اینها به جمهوری اسلامی بیشتر اهانت بکند. اصلا این مسئله مطابق شان آقای کروبی نیست و مطمئنا به دنبال این هم نیست.
یعنی فکر می کنید برای موافق بودن با نظام همین برنامه های صدا و سیما باید تولید شود و نگاه دیگری نمی تواند در این زمینه فعالیت کند؟
نه، بصورت کلی می گویم. یک زما می گویند دایره اخبار را به گونه ای گسترش بدهیم که خودمان عنصر اصلی خبر باشیم، آن موقع در شبکه تلوزیونی آقای کروبی شاهد اخباری خواهید بود که انعکاس اخبار قالبا در خصوص دیدارهای آقای کروبی خواهد بود و یا دیدار های آقای موسوی خوئینی ها و امثال اینها، فکر می کنید چقدر این اخبار جذابیت ایجاد می کند که بتواند منطق اقتصادی باشد برای ایجاد یک شبکه ماهواره ای؟ یعنی هزینه اش را توجیه بکند. من فکر می کنم از دور قضیه را می بینند، یعنی نگاهشان یک نگاه خیلی ذهنی است. اشکالی ندارد. یک زمانی است که این بزرگواران پول زیادی دارند و می خواهند این را خرج بکنند، این اشکالی ندارد و یک افرادی هم هستند که این پول را می گیرند و خرج می کنند و بعد از یک مدتی هم می بینند نتیجه نمی گیرند. اما با شناختی که من از بحث رسانه ها دارم بعد از یک مدت شبکه تلوزیونی آقای کروبی مجبور خواهد شد برای در آوردن خرج خودش به سراغ آگهی برود، برای اینکه آگهی را بدست بیاورد بدنبال مخاطب خواهد بود، مردم ما خیلی علاقه مند نیستند که مدام پای اخبار بنشینند ویا فیلم سینمایی که حول محور جبهه دوم خرداد باشد یا از این قبیل چیزها معلوم نیست خیلی جذابیت ایجاد بکند. بنشینند اگر هم بخواهند جذابیت برای شبکه ایجاد بکنند مجبورند سراغ چیزهایی بروند که مخاطب پسند باشد و من فکر نمی کنم با توجه به چهره ای که آقای کروبی به عنوان یک روحانی خط امامی قدیمی دارند مایل باشند به رویکردهایی رو بیاورند که فردا مسئله ایجاد بکند. من فکر می کنم ذهنی عمل می کنند و بعد از خرج کردن مبالغ سنگینی خواهند فهمید که نتیجه نمی دهد.
ارسال پیام
لینک های مفید