بوش و بلر؛ متحدین جدید ایران
۰۹:۵۸
۱۳۸۴/۰۷/۱۳
به گزارش آفتاب نیوز، 
این نشریه در ادامه می افزاید : «جنگ با تروريسم» دو دشمن اصلي اين كشور را ساقط كرده است: طالبان و صدام حسين.
متحدين ايران در بغداد تحت حمايت آمريكا بر سركار هستند و عوامل ايران در جنوب عراق در مقابل ديدگان نيروهاي انگليسي در شبه نظاميان شيعه نفوذ كردهاند.
در این یادداشت همچنین ادعا شده است : درست است نيروهاي آمريكايي اينك ايران را محاصره كردهاند اما اين به معناي آن است كه آنها در برد آسانتر سپاه پاسداران، عوامل مخفي و متحدين عراقي هستند.
در بخش دیگری از این مطلب آمده است : هيچكس نميتواند با اطمينان بگويد كه ايران در دامن زدن به خشونتهاي اخير عليه نيروهاي انگليسي در بصره چقدر دخالت داشته است، اما كارشناسان امنيتي انگليس از يك چيز اطمينان دارند. اگر شرايط اينك بد باشد، در صورتي كه ايران بخواهد، بدتر خواهد شد. يك منبع انگليسي گفت: «ما از خودمان پرسيدهايم كه اگر ايرانيها يك لشكر از مرز به داخل عراق ميفرستادند چه اتفاقي ميافتاد. نيروهاي انگليسي در صحنه حتي با حمايت هوايي آمريكا مورد تاخت و تاز قرار ميگرفتند.»
نگارنده در بخش دیگری به اظهارات وزیر خارجه عربستان اشاره کرده و می افزاید : اينك آمريكا و انگليس به عبارت ديگر اگر بخواهند چيزي را در عراق نجات دهند، به ايران متكي هستند به اندازهاي كه سعود الفيصل وزير خارجه عربستان ماه قبل نگراني اكثر اعراب را فرياد زد: «ما با هم جنگيديم كه پس از اخراج عراق از كويت ايران را از عراق بيرون نگه داريم. اينك ما بدون دليل كل اين كشور را تحويل ايران ميدهيم.»
دو سال شورش در عراق توازن قدرت را تغيير داده است. در كنفرانس اخير موسسه بينالمللي مطالعات استراتژيك بحث زيادي بود كه چگونه «قدرت سخت افزاري» آمريكا توسط عراق تضعيف شده، در حالي كه «قدرت نرم افزاري» اروپا بخاطر بحران داخلي بر سر قانون اساسي اروپای واحد، محو شده است.
این نشریه سپس به نقل از شهرام چوبين، رئيس مركز سياست امنيتي ژنو مدعی می شود : «با زمين گير شدن آمريكايي ها در عراق و قيمت بالاي نفت، رژيم ايران ميداند كه مورد حمله قرار نخواهد گرفت و اينك احساس اطمينان زيادي ميكند. »
نیو استیتمن در پایان ضمن بیان این موضوع که «بازي قطعنامه ها، بازرسيها و تهديد ها شايد يادآور مقدمات جنگ با عراق باشد، اما اين بار تفاوت اين است كه تهديد سلاحهاي كشتار جمعي واقعي است(!)» مدعی می شود که پس از عراق، حتي نو محافظه كاران آمريكايي درك ميكنند كه بمباران، حداكثر این برنامه هستهاي را به تعويق مياندازد، در حالي كه ضمنا رژيم را نيز تقويت ميكند و پاسخ ايران نه تنها در عراق، بلكه در سراسر خاورميانه حس خواهد شد.
این نشریه در ادامه می افزاید : «جنگ با تروريسم» دو دشمن اصلي اين كشور را ساقط كرده است: طالبان و صدام حسين.
متحدين ايران در بغداد تحت حمايت آمريكا بر سركار هستند و عوامل ايران در جنوب عراق در مقابل ديدگان نيروهاي انگليسي در شبه نظاميان شيعه نفوذ كردهاند. در این یادداشت همچنین ادعا شده است : درست است نيروهاي آمريكايي اينك ايران را محاصره كردهاند اما اين به معناي آن است كه آنها در برد آسانتر سپاه پاسداران، عوامل مخفي و متحدين عراقي هستند.
در بخش دیگری از این مطلب آمده است : هيچكس نميتواند با اطمينان بگويد كه ايران در دامن زدن به خشونتهاي اخير عليه نيروهاي انگليسي در بصره چقدر دخالت داشته است، اما كارشناسان امنيتي انگليس از يك چيز اطمينان دارند. اگر شرايط اينك بد باشد، در صورتي كه ايران بخواهد، بدتر خواهد شد. يك منبع انگليسي گفت: «ما از خودمان پرسيدهايم كه اگر ايرانيها يك لشكر از مرز به داخل عراق ميفرستادند چه اتفاقي ميافتاد. نيروهاي انگليسي در صحنه حتي با حمايت هوايي آمريكا مورد تاخت و تاز قرار ميگرفتند.»
نگارنده در بخش دیگری به اظهارات وزیر خارجه عربستان اشاره کرده و می افزاید : اينك آمريكا و انگليس به عبارت ديگر اگر بخواهند چيزي را در عراق نجات دهند، به ايران متكي هستند به اندازهاي كه سعود الفيصل وزير خارجه عربستان ماه قبل نگراني اكثر اعراب را فرياد زد: «ما با هم جنگيديم كه پس از اخراج عراق از كويت ايران را از عراق بيرون نگه داريم. اينك ما بدون دليل كل اين كشور را تحويل ايران ميدهيم.»
دو سال شورش در عراق توازن قدرت را تغيير داده است. در كنفرانس اخير موسسه بينالمللي مطالعات استراتژيك بحث زيادي بود كه چگونه «قدرت سخت افزاري» آمريكا توسط عراق تضعيف شده، در حالي كه «قدرت نرم افزاري» اروپا بخاطر بحران داخلي بر سر قانون اساسي اروپای واحد، محو شده است.
این نشریه سپس به نقل از شهرام چوبين، رئيس مركز سياست امنيتي ژنو مدعی می شود : «با زمين گير شدن آمريكايي ها در عراق و قيمت بالاي نفت، رژيم ايران ميداند كه مورد حمله قرار نخواهد گرفت و اينك احساس اطمينان زيادي ميكند. »
نیو استیتمن در پایان ضمن بیان این موضوع که «بازي قطعنامه ها، بازرسيها و تهديد ها شايد يادآور مقدمات جنگ با عراق باشد، اما اين بار تفاوت اين است كه تهديد سلاحهاي كشتار جمعي واقعي است(!)» مدعی می شود که پس از عراق، حتي نو محافظه كاران آمريكايي درك ميكنند كه بمباران، حداكثر این برنامه هستهاي را به تعويق مياندازد، در حالي كه ضمنا رژيم را نيز تقويت ميكند و پاسخ ايران نه تنها در عراق، بلكه در سراسر خاورميانه حس خواهد شد.
برچسبها:
بوس بلر حمله به ایران تجاوز نظامی ارسال پیام
لینک های مفید